สวัสดีค่ะ
เราอายุ 31 เขาอายุ 28
เราจบปริญญาตรี ทำงานแล้ว ตอนนี้รายได้ดี แต่ไม่มั่นคง
เขายังเรียนป.โทอยู่ ในสาขาที่จบไปเงินเดือนดีมาก และกำลังมีแพลนต่อที่เยอรมัน
ฐานะทางบ้านเขาดีกว่าเรานิดหน่อย
เรื่องมีอยู่ว่า เราเจอกันตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัยในกิจกรรมมหาวิทยาลัยที่ต้องทำงาน กิน อยู่ นอน ร่วมกัน ราวๆ ครึ่งเดือน
ในช่วงระยะเวลากิจกรรม ก็เป็นพี่เป็นน้องกันปกติ เราเฉยๆมาก เขาก็เคยบอกว่า ก็เฉยๆมากเช่นกัน
จนวันสุดท้ายของกิจกรรม เขาเกิดอุบัติเหตุ และเราก็เข้าไปช่วย
หลังจากนั้น เขาก็เริ่มทักเรามา มีการพูดคุยกัน นัดเจอกัน(แต่ไปเป็นกลุ่มๆหลายๆคน)
เขาบอกว่า เขาชอบเรา ซึ่งไม่รู้ว่าทำไมถึงชอบ
ตอนนั้นเรามีคนคุยเยอะมาก และเขาไม่ได้ขอเป็นแฟน แค่บอกว่าชอบ
ตอนนั้นยอมรับว่าเราก็ชอบเขานะ ชอบที่ทัศนคติ ชอบที่นิสัย ชอบที่เป็นเขาอ่ะ แต่ไม่ได้บอกไป
เราคุยกันสักพัก ไปกินข้าว ไปไหนมาไหนด้วยกัน แต่ก็ยังอยู่ในฐานะของเพื่อนมากกว่า
จนอยู่ดีๆ เขาก็หายไป ติดต่อไม่ได้อีกเลย
ประมาณ เดือนสองเดือน เขาก็ตอบไลน์กลับมาว่า ที่หายไปเพราะอ่านหนังสือ (แต่ในใจเรามันตะหงิดๆ คิดว่าไม่ใช่ แต่ก็คิดว่าไม่ได้หายไปเพราะเจอหญิงใหม่แน่ๆ อันนี้จากความรู้สึกนะ)
แล้วก็มีเหตุการณ์ให้พบเจอกันอีกครั้ง เรากลับมาคุยกัน แต่ไม่ใช่สไตล์ที่แบบจีบหรืออะไร เหมือนพยายามคุยให้เป็นเพื่อนกันมากกว่า
เขาขอให้เราไปเป็นเพื่อนเรื่องส่วนตัว (ขอไม่บอกว่าเรื่องอะไร แต่เป็นเรื่องติดสินใจใหญ่ในชีวิตของเด็กคนนึง) โดยเราเป็นคนช่วยจัดการทั้งหมด เพราะเขาทำเองไม่ไหว ( เขาไม่ได้หลอกให้เราไปทำให้นะ ขอให้ไปเป็นเพื่อนเฉยๆ แต่เราเห็นว่าเขาไม่มีสติจะทำด้วยตนเองแล้ว)
แล้วหลังจากนั้น เขาก็กลับบ้าน และหายไป แบบติดต่อไม่ได้อีกครั้ง
ครั้งนี้ยาวนานเป็นปี
เราตัดสินใจมีแฟน (เขาก็รู้จัก และนับถือคนนี้เป็นพี่)
เรามีแฟนได้สักพัก เขาก็กลับมา แบบ งงๆ แค่โทรมาเพื่อเอาของมาฝาก โดยให้เราและเพื่อนๆคนอื่นๆ
เราคุยกันเท่าที่จำเป็นเพราะยังอยู่ในการทำงานกิจกรรมร่วมกัน
หลังจากนั้นก็คุยกันเรื่อยๆ แต่คุยในเรื่องงานและกิจกรรมของมหาลัยเท่านั้น
ตอนนี้เราโสดแล้ว (ที่เลิกกับแฟนเพราะรู้สึกว่าเราไม่ได้รักกันแบบแฟน แต่เป็นไปในทางเพื่อนที่สนิทมากๆ มากกว่า เราทั้งสองรู้สึกเหมือนกัน จึงตกลงกลับมาเป็นเพื่อนกัน )
เราอยากคุยกับเขามาก ไม่ใช่แค่เรื่องงานอ่ะ เราคิดถึงเขาตลอดตั้งแต่ที่เราเริ่มคุย และ เราเริ่มชอบเขา แล้วก็ยังชอบอยู่ แต่ไม่อยากคิดถึงขั้นเป็นแฟนกัน เพราะรู้สึกว่าเขาไปไกลเกินเราแล้ว
เราจะทำอย่างไรดี จะทักไปคุยเรื่องอื่นๆที่ไม่ใช่งาน ก็ดูเหมือนเขาจะถามคำตอบคำ ไม่ได้สนใจอะไร แต่เขาก็ยังจำวันเกิด และ จำได้ว่าเราชอบไม่ชอบอะไร
ตัดใจให้มองเป็นเพื่อนทั่วไปก็ทำไม่ได้ อยากรู้ว่าเขายังรู้สึกกับเราเหมือนเดิมมั้ย คำถามมีมากมาย แต่ไม่กล้ากลับไปคุยแบบนั้นอีก
เป็นแบบนี้มาหก เจ็ด ปีแล้วนะ
เฮ้อ
อยากกลับไปคุยกับคนที่เคยคุยด้วย จะเริ่มต้นอย่างไร? หรือจะไม่เริ่มดี?
เราอายุ 31 เขาอายุ 28
เราจบปริญญาตรี ทำงานแล้ว ตอนนี้รายได้ดี แต่ไม่มั่นคง
เขายังเรียนป.โทอยู่ ในสาขาที่จบไปเงินเดือนดีมาก และกำลังมีแพลนต่อที่เยอรมัน
ฐานะทางบ้านเขาดีกว่าเรานิดหน่อย
เรื่องมีอยู่ว่า เราเจอกันตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัยในกิจกรรมมหาวิทยาลัยที่ต้องทำงาน กิน อยู่ นอน ร่วมกัน ราวๆ ครึ่งเดือน
ในช่วงระยะเวลากิจกรรม ก็เป็นพี่เป็นน้องกันปกติ เราเฉยๆมาก เขาก็เคยบอกว่า ก็เฉยๆมากเช่นกัน
จนวันสุดท้ายของกิจกรรม เขาเกิดอุบัติเหตุ และเราก็เข้าไปช่วย
หลังจากนั้น เขาก็เริ่มทักเรามา มีการพูดคุยกัน นัดเจอกัน(แต่ไปเป็นกลุ่มๆหลายๆคน)
เขาบอกว่า เขาชอบเรา ซึ่งไม่รู้ว่าทำไมถึงชอบ
ตอนนั้นเรามีคนคุยเยอะมาก และเขาไม่ได้ขอเป็นแฟน แค่บอกว่าชอบ
ตอนนั้นยอมรับว่าเราก็ชอบเขานะ ชอบที่ทัศนคติ ชอบที่นิสัย ชอบที่เป็นเขาอ่ะ แต่ไม่ได้บอกไป
เราคุยกันสักพัก ไปกินข้าว ไปไหนมาไหนด้วยกัน แต่ก็ยังอยู่ในฐานะของเพื่อนมากกว่า
จนอยู่ดีๆ เขาก็หายไป ติดต่อไม่ได้อีกเลย
ประมาณ เดือนสองเดือน เขาก็ตอบไลน์กลับมาว่า ที่หายไปเพราะอ่านหนังสือ (แต่ในใจเรามันตะหงิดๆ คิดว่าไม่ใช่ แต่ก็คิดว่าไม่ได้หายไปเพราะเจอหญิงใหม่แน่ๆ อันนี้จากความรู้สึกนะ)
แล้วก็มีเหตุการณ์ให้พบเจอกันอีกครั้ง เรากลับมาคุยกัน แต่ไม่ใช่สไตล์ที่แบบจีบหรืออะไร เหมือนพยายามคุยให้เป็นเพื่อนกันมากกว่า
เขาขอให้เราไปเป็นเพื่อนเรื่องส่วนตัว (ขอไม่บอกว่าเรื่องอะไร แต่เป็นเรื่องติดสินใจใหญ่ในชีวิตของเด็กคนนึง) โดยเราเป็นคนช่วยจัดการทั้งหมด เพราะเขาทำเองไม่ไหว ( เขาไม่ได้หลอกให้เราไปทำให้นะ ขอให้ไปเป็นเพื่อนเฉยๆ แต่เราเห็นว่าเขาไม่มีสติจะทำด้วยตนเองแล้ว)
แล้วหลังจากนั้น เขาก็กลับบ้าน และหายไป แบบติดต่อไม่ได้อีกครั้ง
ครั้งนี้ยาวนานเป็นปี
เราตัดสินใจมีแฟน (เขาก็รู้จัก และนับถือคนนี้เป็นพี่)
เรามีแฟนได้สักพัก เขาก็กลับมา แบบ งงๆ แค่โทรมาเพื่อเอาของมาฝาก โดยให้เราและเพื่อนๆคนอื่นๆ
เราคุยกันเท่าที่จำเป็นเพราะยังอยู่ในการทำงานกิจกรรมร่วมกัน
หลังจากนั้นก็คุยกันเรื่อยๆ แต่คุยในเรื่องงานและกิจกรรมของมหาลัยเท่านั้น
ตอนนี้เราโสดแล้ว (ที่เลิกกับแฟนเพราะรู้สึกว่าเราไม่ได้รักกันแบบแฟน แต่เป็นไปในทางเพื่อนที่สนิทมากๆ มากกว่า เราทั้งสองรู้สึกเหมือนกัน จึงตกลงกลับมาเป็นเพื่อนกัน )
เราอยากคุยกับเขามาก ไม่ใช่แค่เรื่องงานอ่ะ เราคิดถึงเขาตลอดตั้งแต่ที่เราเริ่มคุย และ เราเริ่มชอบเขา แล้วก็ยังชอบอยู่ แต่ไม่อยากคิดถึงขั้นเป็นแฟนกัน เพราะรู้สึกว่าเขาไปไกลเกินเราแล้ว
เราจะทำอย่างไรดี จะทักไปคุยเรื่องอื่นๆที่ไม่ใช่งาน ก็ดูเหมือนเขาจะถามคำตอบคำ ไม่ได้สนใจอะไร แต่เขาก็ยังจำวันเกิด และ จำได้ว่าเราชอบไม่ชอบอะไร
ตัดใจให้มองเป็นเพื่อนทั่วไปก็ทำไม่ได้ อยากรู้ว่าเขายังรู้สึกกับเราเหมือนเดิมมั้ย คำถามมีมากมาย แต่ไม่กล้ากลับไปคุยแบบนั้นอีก
เป็นแบบนี้มาหก เจ็ด ปีแล้วนะ
เฮ้อ