ปัญหาชีวิต

เราคบกับมันมา 13 ปี มีลูก 2 คน ระหว่าง 13 ปี ที่คบกันมา มีปัญหา มือที่ 3 ตลอดเวลา แต่เรายังให้อภัย เพราะเห็นแก่ลูก ต้องการให้ลูกมีพ่อ แต่การให้อภัยแบบนี้มันทำให้เรารู้สึก โง่ ที่ให้อภัยผู้ชาย ๆ จุดพีค คือ ช่วงปี 59 แฟนเราได้ฝากอีผู้หญิงที่เป็นคนรู้จักเข้าทำงาน อ่ะเราเห็นว่าอีผู้หญิงไม่มีงานทำ เราได้ให้มันเข้าทำงานที่ หน่วยงานรัฐวิสหกิจแห่งหนึ่งย่านฝั่งธน ปี 60 เราจับได้ว่า มันกับแฟนเราไปไหนด้วยกัน เรารู้เราเตือนอีผู้หญิงคนนั่นมันยังว่าไม่ได้ไปไหนด้วยกัน อ่ะโอเค เรายังหาหลักฐานไม่ได้ เราตามสืบ จนได้รูปถ่ายที่เมิงไปด้วยกัน พวกเมิงถึงยอมรับ แต่ทุกอย่างคิดว่าจบ แต่มันไม่จบ จนต้องถึงขั้นลงไม้ลงมือกับอีผู้หญิงคนนี้ แล้วช่วงเดือน มิย 60 มันเป็นวันเกิดของอีผู้หญิงคนนี้  แฟนเราได้ส่งของขวัญไปให้มัน แล้วเราก็จับได้ เราเตือนเป็นครั้งสุดท้าย ว่าถ้าพวงยังติดต่อกันอยู่. กรุณาเซ็นใบหย่าให้กู แล้วพวงจะไปเอากันมี่ไหน พวงก็ไป ลูกกู 2 คนกูดูแลเองได้กูเลี้ยงลูกให้ดีได้โดยที่ไม่มีพ่อ ๆแบบนี้ แต่มันก็ไม่ยอมเลิก ไล่มันก็ไม่ไป สภาพจิตใจเราตอนนี้แย่มาก คือ คิดอยู่ตอดเวลาว่าเราไม่ดีพอหรอ. เป็นแม่ของลูกไม่ดีพอหรอ ถึงหยุดความไม่รู้จักพอของได้ กูต้องทำยังไง....