ช่วงขึ้นมหาลัยปี1 คือเราสนิทกับเพื่อนคนนึงมาก อยู่หอเดียวกัน เรียนสาขาเดียวกัน เพื่อนคนนี้มาจากจังหวัดอื่นและไม่มีเพื่อนหรือคนรู้จักเลยเราคิดว่าต้องสนิทกันแน่ๆกับเพื่อนคนนี้ ชีวิตคนละไลฟ์สไตล์กันเลย เราขอเรียกเเทนตัวเองว่า ว นะค่ะ ส่วนเพื่อนนี้ ขอเรียกว่า น
เรื่องมันอยู่ตรงที่ว่ามันเป็นช่วงกิจกรรมที่หนักหน่วงมาก เป็นช่วงสอบด้วย คณะเรากิจกรรมเยอะมากค่ะ งานก็เหมือนกัน เราทำโปรเจคร่วมกันแต่เพื่อนไม่ทำงาน ชอบพูดขัดทุกๆเรื่องเลยค่ะ เวลาที่เราเสนอความเห็นว่าหยั่งงี้มั้ยคือจะเร่มด้วยคำว่าไม่บ่อยยยยมากก
เราพยายามจะเข้าใจว่าเพื่อนมีความคิดเป็นของตัวเอง แต่มันก็มากเกินไป เหมือนจะมีสิ่งที่ตัวเองคิด แต่ก็ไม่พูด คือเพื่อนเป็นคนพูดน้อยด้วยค่ะ
แล้วก็มีครั้งที่เรารอเพื่อนอีกคนมาติวให้ แล้วเราเสียความรู้สึกกับเเพื่อนคนนี้มากคือเราอ่านหนังสือรอนานแล้วเพื่อนไม่มาเราจะกลับก่อนนะค่ะ เราก็บอกก่อนนะว่า เราก็ยังไม่ได้หยิบอะไรออกมาอีกคนเข้าห้องน้ำพอดีแล้วพอเรากำลังจะกลับก็เดินสวนเพื่อน เข้ามาในห้องด้วยกัน ที่มันไม่พอค่ะ เพื่อนคนนั้นก็เลยบอกว่าเนี่ยเดี๋ยว ว ก็กลับแล้วนั่งที่ ว เราก็เลยพูดกับ น ว่าก็บอกแล้วว่าถ้าเพื่อนไม่มาจะกลับ
แล้วคือถ้าเราไม่ชวน น ไปกินข้าว น ก็จะไม่ไปกับเราค่ะ ลืมบอกว่าเพื่อนเราติดโทรศัพท์มากค่ะ เวลาไปด้วยกันสองคนนั่งกินข้าวถ้าเราไม่ชวนคุยก็แทบไม่ได้คุยกันเลย น ก็จะเล่นโทรศัพท์ไป
บางครั้งเราชวน น ไปไหน ก็จะบอกให้เราไปคนเดียวสิ น ยังไปคนเดียวได้เลย
เคยมีครั้งนึงที่ต้องไปสอนเด็กทั้งห้อง น ก็ให้เราทำคนเดียวค่ะ
แล้วมาถึงตอนที่เราไม่สบายคือแล้วเราทนไม่ไหว เราก็เลยประชดเพื่อนในแชทค่ะ อันนี้เราผิดเอง จน น ร้องไห้เราเสียใจมาก
เราให้ความสำคัญกับ น มากๆจนไม่ไหวแล้ว แต่หลังจากเรื่องนี้เราก็เคลียร์กันได้แบบน้ำตานองหน้าทั้งคู่
พอปีสองขึ้นมาเราก็ทักเพื่อนปกติ แบบ น อัพรูป เราก็ทักปกติแต่เรามักจะได้รับการตอบที่ไม่ค่อยดีจนตกใจ แบบห้วนๆ แต่เราก็คิดนะว่ามันแค่ตัวอักษรอะบอกอะไรไม่ได้หรอก เราก็เห็น น ไปนู่นไปนี่ เราก็ทักว่าเออเนี่ยถ้าไปอีกไปด้วยกันนะ แล้วก็อัพไปที่เดิมค่ะแต่ไม่ได้ชวนเรา เราก็เริ่มสังเกตุว่า น เริ่มออกจากกลุ่มเดิมไปหาเพื่อนใหม่ค่ะ
แล้วเหมือนเพื่อนกลุ่มใหม่ก็จะมองเราบ่อย บางทีเราุยด้วยก็พูดไม่ดีแบบถามทำไม หรือมองตามองหน้าเราบ่อยมากๆ เราคิดเรื่องนี้มาปีกว่าแล้วค่ะ
เราไม่ได้อยากเลิกคบกันเลย แอบกลัวปัญหาที่ตามมาอีกอะค่ะ มีวิธีให้ไม่คิดหรือ เคลียร์มั้ยค่ะ อาจจะไม่แก้ไขแต่ไม่ให้เครียดมาก
ช่วยด้วยค่ะ เพื่อนเลิกคบ
เรื่องมันอยู่ตรงที่ว่ามันเป็นช่วงกิจกรรมที่หนักหน่วงมาก เป็นช่วงสอบด้วย คณะเรากิจกรรมเยอะมากค่ะ งานก็เหมือนกัน เราทำโปรเจคร่วมกันแต่เพื่อนไม่ทำงาน ชอบพูดขัดทุกๆเรื่องเลยค่ะ เวลาที่เราเสนอความเห็นว่าหยั่งงี้มั้ยคือจะเร่มด้วยคำว่าไม่บ่อยยยยมากก
เราพยายามจะเข้าใจว่าเพื่อนมีความคิดเป็นของตัวเอง แต่มันก็มากเกินไป เหมือนจะมีสิ่งที่ตัวเองคิด แต่ก็ไม่พูด คือเพื่อนเป็นคนพูดน้อยด้วยค่ะ
แล้วก็มีครั้งที่เรารอเพื่อนอีกคนมาติวให้ แล้วเราเสียความรู้สึกกับเเพื่อนคนนี้มากคือเราอ่านหนังสือรอนานแล้วเพื่อนไม่มาเราจะกลับก่อนนะค่ะ เราก็บอกก่อนนะว่า เราก็ยังไม่ได้หยิบอะไรออกมาอีกคนเข้าห้องน้ำพอดีแล้วพอเรากำลังจะกลับก็เดินสวนเพื่อน เข้ามาในห้องด้วยกัน ที่มันไม่พอค่ะ เพื่อนคนนั้นก็เลยบอกว่าเนี่ยเดี๋ยว ว ก็กลับแล้วนั่งที่ ว เราก็เลยพูดกับ น ว่าก็บอกแล้วว่าถ้าเพื่อนไม่มาจะกลับ
แล้วคือถ้าเราไม่ชวน น ไปกินข้าว น ก็จะไม่ไปกับเราค่ะ ลืมบอกว่าเพื่อนเราติดโทรศัพท์มากค่ะ เวลาไปด้วยกันสองคนนั่งกินข้าวถ้าเราไม่ชวนคุยก็แทบไม่ได้คุยกันเลย น ก็จะเล่นโทรศัพท์ไป
บางครั้งเราชวน น ไปไหน ก็จะบอกให้เราไปคนเดียวสิ น ยังไปคนเดียวได้เลย
เคยมีครั้งนึงที่ต้องไปสอนเด็กทั้งห้อง น ก็ให้เราทำคนเดียวค่ะ
แล้วมาถึงตอนที่เราไม่สบายคือแล้วเราทนไม่ไหว เราก็เลยประชดเพื่อนในแชทค่ะ อันนี้เราผิดเอง จน น ร้องไห้เราเสียใจมาก
เราให้ความสำคัญกับ น มากๆจนไม่ไหวแล้ว แต่หลังจากเรื่องนี้เราก็เคลียร์กันได้แบบน้ำตานองหน้าทั้งคู่
พอปีสองขึ้นมาเราก็ทักเพื่อนปกติ แบบ น อัพรูป เราก็ทักปกติแต่เรามักจะได้รับการตอบที่ไม่ค่อยดีจนตกใจ แบบห้วนๆ แต่เราก็คิดนะว่ามันแค่ตัวอักษรอะบอกอะไรไม่ได้หรอก เราก็เห็น น ไปนู่นไปนี่ เราก็ทักว่าเออเนี่ยถ้าไปอีกไปด้วยกันนะ แล้วก็อัพไปที่เดิมค่ะแต่ไม่ได้ชวนเรา เราก็เริ่มสังเกตุว่า น เริ่มออกจากกลุ่มเดิมไปหาเพื่อนใหม่ค่ะ
แล้วเหมือนเพื่อนกลุ่มใหม่ก็จะมองเราบ่อย บางทีเราุยด้วยก็พูดไม่ดีแบบถามทำไม หรือมองตามองหน้าเราบ่อยมากๆ เราคิดเรื่องนี้มาปีกว่าแล้วค่ะ
เราไม่ได้อยากเลิกคบกันเลย แอบกลัวปัญหาที่ตามมาอีกอะค่ะ มีวิธีให้ไม่คิดหรือ เคลียร์มั้ยค่ะ อาจจะไม่แก้ไขแต่ไม่ให้เครียดมาก