คือผมก็เป็นนักเรียนปกติแหละครับ สายปวช. ปกติแล้วจะกลับบ้านประมาณ 14:50 แต่คือบางทีอาจารย์ปล่อยไวครับ บางทีผมก็แอบกลับบ้านไวกว่า ก็ออกมากับเพื่อน วันนึงผมขึ้นรถไปเจอเด็กพาณิชย์ต่าง รร. คนนึงครับ ครั้งแรกที่เจอผมก็รู้ว่าแปลกๆแบบบอกไม่ถูก เขาดูเหมือน คนทั่วไปแหละครับ ไม่ได้สวยมากเว่อร์ หุ่นดี อกบึ้มๆ เขาดูเป็น ผญ. เรียบร้อย ดูอัธยาสัยดี น่ารัก ตัวเล็กๆ ผมว่าเข่าน่ารักมากๆเลยล่ะ แต่ก็ไม่ได้อะไรผมก็กลับบ้าน คิดว่าก็แค่เจอกันเฉยๆ แต่หลังจากนั้นเรื่อยๆผมก็เจอเขาบ่อยขึ้น อาจจะด้วย ปวช. ที่เลิกเรียนเวลาใกล้ๆกัน ทำให้เราเจอกันบ่อยๆ ผมก็อยากรู้จักเขานะ แต่บางทีคนก็เต็มรถสาธารณะทำให้ไม่กล้าไปคุยทักทายหรือขอเบอร์เขา เป็นแบบนี้ร่วมเดือนแล้วครับ จนไม่นานมานี้ รร.ผม เริ่มเข้าช่วงกีฬาสี นักเรียน ก็มีแข่งกีฬา เชียร์กีฬา ทำให้เด็กที่กลับบ้านน้อยครับ ผมก็ตามเคย แอบกลับบ้านไว แต่วันนี้มันเหมือนผมทำโอกาสพลาดไป คนบนรถมีแค่สามคนครับ เขานั่งข้างๆผม (เพราะปกติผมจะนั่งแค่ริมๆเบาะ สองแถว ถ้ามีคนผมก็ยืนแล้วครับ แล้วเขาจะนั่งเบาะในๆหน่อย แล้ววันนี้ก็ตามเคยครับ ผมขึ้นไปนั่งริมๆ ซึ่งเขานั่งเกือบติดริม เพราะด้านในมีคนนั่งมาก่อนครับ) จนคนลงไปหมด เหลือผมกับเขา เรานั่งข้างๆกันไปเรื่อยๆ ผมก็คิดในหัวตลอดนะว่าได้เวลาแล้ว โอกาสมาแล้วนะ แต่ก็พลาดครับ ผมไม่ได้ทักทายเขา เพราะความกลัวว่าถ้าเขามีแฟนแล้วล่ะ ถ้าโอกาสนี้มันยังไม่ใช่ของเราละ ผมก็คิดแบบนี้จนลงป้ายบ้านตัวเอง ผมก็ได้แต่คิดว่า พลาดอะไรแบบนี้ไปได้ยังไง โอกาสแบบนี้จะมีให้อีกไหม ผมไม่รู้จะทำยังไง ถ้าคราวหน้าผมไปเจอเขาอีก ผมต้องคุยต้องทักทายยังไงหรอครับ อยากรู้จักเขาจริงๆนะ แต่ไม่รู้ว่าเขาจะอยากรู้จักเราไหม ตอนนี้ยังเซ็งตัวเองไม่หายเลย เศร้า
เคยแอบชอบใครบนรถสาธารณะไหมครับ?