>>รบกวนอ่านให้จบด้วยนะคะ<<
คือกลุ่มเรามี 6 คน ซึ่งหนึ่งในนั้นมีคนนึงที่เรารู้จักตั้งแต่ม.ต้น ตอนคุยแรกๆก็เหมือนจะดี แต่ปัญหาคือเค้าไม่ช่วยทำงานอะไรเลย ไม่เคยเสนอตัว
ไม่เคยถามว่าให้ช่วยอะไรมั้ย พองานไหนที่เราแบ่งงานให้ เค้าก็จะทำมาแบบลวกๆ ขอไปที เหมือนทำให้เสร็จๆไป ซึ่งหลายๆงานเรากับเพื่อนคนอื่นต้องมาแก้ใหม่ เสียเวลาไปอีก เราพยายามคิดว่าอย่างน้อยเค้าก็ทำเลยไม่ได้พูดอะไรไป แต่หนักกว่านั้นคือเค้าชอบโทรมาตอนดึกๆ เพื่อฝากปริ้นงาน แรกๆเราก็ไม่ได้อะไร เพราะก็แค่ปริ้นงาน ก็เพื่อนกันไม่ว่าอะไร แต่หลังๆมันบ่อยขึ้นเรื่อยๆ และบางทีโทรมาบอกแค่ปริ้นงาน แต่ส่งเมลล์มาเป็นไฟล์ข้อมูลดิบ ละให้เรามาจัดข้อมูลให้ ทั้งๆที่มันไม่ใช่งานเรา ซึ่งเค้าอ้างว่าอยู่รร.ประจำ คอมมีน้อยใช้ได้แป๊ปเดียวทำไม่ทันจริงๆงั้นงี้ พอบ่อยๆเราก็รู้สึกว่าแบบ เฮ้ย คือไม่เกรงใจเราเลยอ่ะ งานกลุ่มก็ไม่ช่วย แล้วยังจะมีหน้ามาใช้เราอีก เป็นแบบนี้มาตลอด
หลังๆเราเลยไม่ค่อยรับโทรศัพท์เค้า
พอมาม.ปลายเค้าก็ยังเป็นแบบเดิมอีก คืองานกลุ่มไม่ช่วย หนักกว่าเดิมคือบางทีให้ช่วยแต่เค้าก็ทำเฉย ทำเป็นไม่ได้ยิน จนเรากับเพื่อนเบื่อจะพูด เราก็เลยไม่อยากพูดด้วย พยายามทำตัวห่างๆ สุดท้ายเค้าก็มางอนเรา ประชดเราต่างๆนาๆ เหวี่ยงใส่เราบ้าง เอาเราไปด่าไปแซะลงทวิตบ้าง ไอจีบ้าง แต่ไม่เอ่ยชื่อ แล้วเราก็ต้องเป็นฝ่ายไปง้อไปขอโทษก่อนตลอดเพื่อให้มันจบๆไป บางทีเราก็คิดว่าทำตัวแบบนี้ ยังจะมีหน้ามางอนอีกหรอวะ แต่ก็ทำไรไม่ได้ เบื่อมากๆ พอหายงอนก็มาคุยกับเราปกติ มาพูดประมาณว่าถ้าไม่มีเราก็ไม่รู้เรียนจบแต่ละปียังไง เพราะเราเป็นคนทำงานส่งตลอด เราก็แบบก็รู้ตัวนี่หว่าว่าไม่ช่วย แต่ก็ไม่ได้ทำตัวให้ดีขึ้นเลย ความรู้สึกเรามันเลยไม่เหมือนเดิมแล้ว คุยอะไรด้วยไม่สนิทใจแล้ว เหมือนต้องระแวงตลอดว่าจะเอาเราไปด่าลงโซเชียลเมื่อไหร่ ทำตัวเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย ทุกวันเหมือนต้องมานั่งปั้นหน้าสตอเบอร์รี่ใส่กัน อึดอัดสุดๆ
ตอนนี้ม.6 คือเราพยายามจะไม่มีปัญหากับเค้า พยายามคุยปกติ เว้นระยะห่างบ้างนิดหน่อย ล่าสุดคือมีกิจกรรมที่ต้องทำเป็นห้อง ละเค้าก็เป็นคนนำ ซึ่งก็อดคิดไม่ได้ว่าเพราะมันเป็นงานที่เค้าถนัดบวกกับเป็นงานที่ได้หน้าด้วยรึเปล่า แล้วประเด็นคือพอเค้าเป็นคนนำ เพื่อนในห้องทำไม่ได้เค้าก็เหวี่ยงใส่ แล้วก็พูดประมาณว่าจริงๆแล้วงานส่วนรวมเค้าไม่จำเป็นต้องทำก็ได้ แล้วยิ่งเค้าติดมหาลัยก่อนเพื่อนๆคนอื่นด้วยแล้ว ก็ยิ่งกร่างเข้าไปอีก เค้าบอกว่าติดแล้วจริงๆจะไม่มารร.ก็ได้ แต่เค้าเสียสละมาทำ คือเรากับเพื่อนอีกคนฟังแล้วจะอ้วกเลย คืองานกลุ่มอะไรไม่เคยช่วย พอทำงานส่วนรวมหน่อยทำมาพูด ดูเหมือนจะเสียสละ แต่คือเห็นแก่ตัวอ่ะ เรารู้สึกว่ายิ่งนานๆไปเรายิ่งไม่ชอบเพื่อนคนนี้มาขึ้นเรื่อยๆ จนรู้สึกเกลียดแล้ว
เราพยายามคิดว่าเดี๋ยวก็จบม.6 แล้ว ทนมาได้ตั้งนาน แต่อีกใจก็คิดว่าอยากให้เค้ารู้สึกตัวบ้าง อยากให้เค้ารู้สึกเหมือนที่เรารู้สึก อยากเอาคืนบ้าง แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เป็นแบบนี้ควรทำยังไงดีคะ ยิ่งคิดสุขภาพจิตก็เสีย แต่จะให้ให้อภัยเลยก็ยังทำไม่ได้ อึดอัดมาก พยายามปล่อยวาง แต่พอเจอหน้ากันทุกวันมันก็อดรู้สึกแย่ไม่ได้
ปล.ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคะ ตอนแรกว่าจะไม่ยาว แต่พอเขียนไปเรื่อยๆแล้วอารมณ์มันขึ้น55555
รู้สึกเกลียดเพื่อนควรทำยังไงคะ?
คือกลุ่มเรามี 6 คน ซึ่งหนึ่งในนั้นมีคนนึงที่เรารู้จักตั้งแต่ม.ต้น ตอนคุยแรกๆก็เหมือนจะดี แต่ปัญหาคือเค้าไม่ช่วยทำงานอะไรเลย ไม่เคยเสนอตัว
ไม่เคยถามว่าให้ช่วยอะไรมั้ย พองานไหนที่เราแบ่งงานให้ เค้าก็จะทำมาแบบลวกๆ ขอไปที เหมือนทำให้เสร็จๆไป ซึ่งหลายๆงานเรากับเพื่อนคนอื่นต้องมาแก้ใหม่ เสียเวลาไปอีก เราพยายามคิดว่าอย่างน้อยเค้าก็ทำเลยไม่ได้พูดอะไรไป แต่หนักกว่านั้นคือเค้าชอบโทรมาตอนดึกๆ เพื่อฝากปริ้นงาน แรกๆเราก็ไม่ได้อะไร เพราะก็แค่ปริ้นงาน ก็เพื่อนกันไม่ว่าอะไร แต่หลังๆมันบ่อยขึ้นเรื่อยๆ และบางทีโทรมาบอกแค่ปริ้นงาน แต่ส่งเมลล์มาเป็นไฟล์ข้อมูลดิบ ละให้เรามาจัดข้อมูลให้ ทั้งๆที่มันไม่ใช่งานเรา ซึ่งเค้าอ้างว่าอยู่รร.ประจำ คอมมีน้อยใช้ได้แป๊ปเดียวทำไม่ทันจริงๆงั้นงี้ พอบ่อยๆเราก็รู้สึกว่าแบบ เฮ้ย คือไม่เกรงใจเราเลยอ่ะ งานกลุ่มก็ไม่ช่วย แล้วยังจะมีหน้ามาใช้เราอีก เป็นแบบนี้มาตลอด
หลังๆเราเลยไม่ค่อยรับโทรศัพท์เค้า
พอมาม.ปลายเค้าก็ยังเป็นแบบเดิมอีก คืองานกลุ่มไม่ช่วย หนักกว่าเดิมคือบางทีให้ช่วยแต่เค้าก็ทำเฉย ทำเป็นไม่ได้ยิน จนเรากับเพื่อนเบื่อจะพูด เราก็เลยไม่อยากพูดด้วย พยายามทำตัวห่างๆ สุดท้ายเค้าก็มางอนเรา ประชดเราต่างๆนาๆ เหวี่ยงใส่เราบ้าง เอาเราไปด่าไปแซะลงทวิตบ้าง ไอจีบ้าง แต่ไม่เอ่ยชื่อ แล้วเราก็ต้องเป็นฝ่ายไปง้อไปขอโทษก่อนตลอดเพื่อให้มันจบๆไป บางทีเราก็คิดว่าทำตัวแบบนี้ ยังจะมีหน้ามางอนอีกหรอวะ แต่ก็ทำไรไม่ได้ เบื่อมากๆ พอหายงอนก็มาคุยกับเราปกติ มาพูดประมาณว่าถ้าไม่มีเราก็ไม่รู้เรียนจบแต่ละปียังไง เพราะเราเป็นคนทำงานส่งตลอด เราก็แบบก็รู้ตัวนี่หว่าว่าไม่ช่วย แต่ก็ไม่ได้ทำตัวให้ดีขึ้นเลย ความรู้สึกเรามันเลยไม่เหมือนเดิมแล้ว คุยอะไรด้วยไม่สนิทใจแล้ว เหมือนต้องระแวงตลอดว่าจะเอาเราไปด่าลงโซเชียลเมื่อไหร่ ทำตัวเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย ทุกวันเหมือนต้องมานั่งปั้นหน้าสตอเบอร์รี่ใส่กัน อึดอัดสุดๆ
ตอนนี้ม.6 คือเราพยายามจะไม่มีปัญหากับเค้า พยายามคุยปกติ เว้นระยะห่างบ้างนิดหน่อย ล่าสุดคือมีกิจกรรมที่ต้องทำเป็นห้อง ละเค้าก็เป็นคนนำ ซึ่งก็อดคิดไม่ได้ว่าเพราะมันเป็นงานที่เค้าถนัดบวกกับเป็นงานที่ได้หน้าด้วยรึเปล่า แล้วประเด็นคือพอเค้าเป็นคนนำ เพื่อนในห้องทำไม่ได้เค้าก็เหวี่ยงใส่ แล้วก็พูดประมาณว่าจริงๆแล้วงานส่วนรวมเค้าไม่จำเป็นต้องทำก็ได้ แล้วยิ่งเค้าติดมหาลัยก่อนเพื่อนๆคนอื่นด้วยแล้ว ก็ยิ่งกร่างเข้าไปอีก เค้าบอกว่าติดแล้วจริงๆจะไม่มารร.ก็ได้ แต่เค้าเสียสละมาทำ คือเรากับเพื่อนอีกคนฟังแล้วจะอ้วกเลย คืองานกลุ่มอะไรไม่เคยช่วย พอทำงานส่วนรวมหน่อยทำมาพูด ดูเหมือนจะเสียสละ แต่คือเห็นแก่ตัวอ่ะ เรารู้สึกว่ายิ่งนานๆไปเรายิ่งไม่ชอบเพื่อนคนนี้มาขึ้นเรื่อยๆ จนรู้สึกเกลียดแล้ว
เราพยายามคิดว่าเดี๋ยวก็จบม.6 แล้ว ทนมาได้ตั้งนาน แต่อีกใจก็คิดว่าอยากให้เค้ารู้สึกตัวบ้าง อยากให้เค้ารู้สึกเหมือนที่เรารู้สึก อยากเอาคืนบ้าง แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เป็นแบบนี้ควรทำยังไงดีคะ ยิ่งคิดสุขภาพจิตก็เสีย แต่จะให้ให้อภัยเลยก็ยังทำไม่ได้ อึดอัดมาก พยายามปล่อยวาง แต่พอเจอหน้ากันทุกวันมันก็อดรู้สึกแย่ไม่ได้
ปล.ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคะ ตอนแรกว่าจะไม่ยาว แต่พอเขียนไปเรื่อยๆแล้วอารมณ์มันขึ้น55555