บวชปฏิบัติเพื่อโสดาบัน กับ เป็นฆราวาสปฏิบัติเพื่อโสดาบัน อะไรดีกว่ากัน

อยากถามผู้ปฏิบัติธรรมแล้วก็ผู้ที่รู้ธรรมในพระไตรปิฎกว่าปกติคนที่เป็นพระอริยะโดยเฉพาะฆราวาสขั้นต้นเขาจะสนับสนุนคนที่บิดเบือนคำสอนพระพุทธเจ้าหรือรับรองคนบิดเบือนว่าสอนถูกไหมครับแบบยกย่องรับรองและบิดเบือ

อยู่เป็น ฆราวาส บรรลุธรรมยาก ไปบวชก็เสียเงินทำไงดี เป็นฆราวาส ก็ต้องหาเงิน ทำงานหาเงิน แทบจะไม่ มีเวลาปฏิบัติธรรมเลย ถ้าเป็นฆราวาส ศีล 5 ก็อาจจะไม่บริสุทธิ์ ก็เป็นไปได้ มันยากมาก ถ้าไปบวช พ่อแม่ก็ไม่

ผมว่าพวกนี้อ่านตำรามากไปโดยไม่ดูความจริง ไม่อยู่กับร่องกับรอย คนพูดว่าไม่ต้องบวชปฏิบัติธรรมอยู่บ้านก็บรรลุโสดาบันได้ นี่พูดเกินจริง จินตนาการเอา เพ้อเจ้อ เพ้อฝันเอา เพราะร้อยทั้งร้อยตัวคนพูดยังไม่บรรล

อยากถามผู้รู้ว่าจริงไหมครับที่คนพม่าที่เป็นฆราวาสเขาจะปฏิบัติภาวนาโดยเฉพาะวิปัสสนาจริงจังกันมากหลายคนมากกว่าไทย เห็นมีคลิปนึงในยูทูปบอกมาแบบนั้นบอกว่าคนพม่าทั้งเด็กทั้งผู้ใหญ่หลายคนค่อนข้างผูกพันกับกา

ปัจจุบันมีสิ่งยั่วยุเพิ่มขึ้น ทุกสิ่งรอบตัวกระตุ้นความอยากทั้งนั้น รถรุ่นใหม่ โทรศัพท์รุ่นใหม่ เทคโนโลยีใหม่ๆ ประกอบกับsocial โอ้อวดกัน ทำให้เราอาจหลงไปทางกิเลสห่างไกล จากการบรรลุโสดาบัน โลกนี้วุ่นว

ผมอยากทราบว่าฆราวาสที่ต้องการปฏิบัติให้เข้าถึงมรรคผล โดยที่ตนยังไม่ได้บวชควรทำตนยังไงให้เหมาะสมครับ อยากเช่น เรื่องความรู้สึกทางเพศถ้าเรายังไม่ถึงขั้นอนาคามีตัดกามกิเลสได้เด็ดขาด มันจะมารบกวนให้เราเสี

ขณะผมบวชที่วัดถ้ำสหาย มีพระทุกประเภท ตั้งแต่ นั่งสมาธิไม่ได้เลย นั่งสมาธิได้ฌาน 6-12 ชม. นั่งสมาธิ 3 วัน 3 คืน บรรลุอริยบุคคลตั้งแต่โสดาบัน ยันพระอรหันต์ล้วนเกิดแต่อินทรีย์บารมีแก่กล้าไม่เท่ากัน

พระสงฆ์ มี 2 แบบ คือ สมมุติสงฆ์ กับ อริยะสงฆ์ พระอริยะสงฆ์ คือผู้ที่บรรลุธรรมแล้ว ตั้งแต่พระโสดาบันขึ้นไป ส่วนพระสมมุติสงฆ์ ยังเป็นเพียงปุถุชนธรรมดา (ซึ่งก็คือพระสงฆ์ส่วนใหญ่ในประเทศ) ในสมัยพุทธกาล