ทำไงดีครับ.... ผมคิดถึงแฟนเก่า
มันอาจจะไม่ใช่ความรักสักเท่าไหร่ใน เวลานั้น เพราะตอนนั้นยังเด็ก แต่พอมาวันนี้มันมีหลายอย่างเข้ามาเมื่อเวลาผมไม่เธอแล้ว ชีวิตที่ผมมองว่าในตอนนั้นถ้าเราเลิกกับเค้าชีวิตเรียบง่ายสะดวกสบายคงดีถ้าอยู่คนเดียว ตั้งแต่วันนั้นจรถึงวันนี้ผมยังอดคิดไม่ได้ว่า ถ้าวันนั้นผมเลือกที่จะอยู่ข้างเธอ ชีวิตในวันนี้มันอาจจะเปลี่ยนแปลงไปสิ้นเชิงทั้งเรื่องความรักและเรื่องการใช้ชีวิต ผมเข็ดหลาบกับเรื่องรักๆแล้ว ณ เวลานี้ โสดมาหลายปีบางอย่างก็ดีบางทีก็เหงาเบื่อต้องหาอะไรทำให้เราไม่ฟุ้งซ่าน แต่ทุกๆวันมันจะต้องมีเรื่องของเค้าเข้ามาในหัวทุกวัน ถ้าไม่หาอะไรทำ วันๆผมคงไม่ได้ทำอะไรเลย ตอนนี้ได้แต่บอกตัวเองว่า เค้ามีแฟนใหม่ไปแล้วและมันก็สมพรปากที่เราบอกเค้าเสมอในตอนนั้นวันที่เราอยากให้เค้าเจอคนใหม่ที่ดูแลเธอได้อย่างดีผู้ชายที่เธอควรเจอไม่ใช่ผม ควรเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่ผม สุดท้ายแล้วเค้าก็เจอจริงๆ ในวันนั้นที่ผมมักจะเอามาเป็นข้ออ้างในการบอกเลิกเค้า ว่าผมไม่ใช่คนดี และที่สำคัญผมติดยานอนหลับและอย่างอื่นอีกหลายๆอย่าง ผมไม่อยากให้เค้ามาอยู่กับผม จนวันนี้วันที่ผมเลิกยาได้แล้ว อดีตที่ชอบรบกวนใจผมมาเสมอว่า ถ้าวันนั้นวันที่เราไล่เขาไป... เพราะเราไม่ดี แต่ตอนนั้นถ้าเรารักเขาจริงๆ เราก็สามารถเปลี่ยนแปลงตัวเองให้เป็นคนที่ดีได้และพร้อมดูแลเค้าได้เสมอ ถ้าเราตั้งใจทำ คนที่ดีในวันนั้นที่ผมอยากให้เค้าเจอ อาจจะเป็นผมในอนาคต แต่มาคิดได้หลังจากวันนั้นมันก็ผ่านมาจะ 4 ปีแล้ว ตัวผมทำอะไรลงไป
วันนี้วันที่ผมไม่ต้องใช้ยานอนหลับ และไม่ได้ยุ่งออกจากอบายมุขพวกนั้นได้แล้ว ผมเพิ่งจะมาคิดได้ว่า ทำไมวันนั้นผมไม่เปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อใครสักคน คิดได้ในวันนี้ช้าไปแล้ว เค้าได้เริ่มต้นใช้ชีวิตกับคนอื่นไปแล้ว
ถ้าแกได้มาอ่านนะ เค้าขอโทษคงไม่มีคำใดแทนคำนี้ได้อีกแล้วและขอบคุณในช่วงเวลา 3 ปี ที่ดูแลเค้าเราอาจจะไม่ได้อยู่ด้วยกันบ่อย มีทริปกันแค่ครั้งเดียวที่หัวหิน ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะ และคงไม่มีอะไรไปมากกว่า คำว่า คิดถึงมาก ถ้าวันนี้แกยังไม่มีใคร วันใดที่แกต้องการใครสักคน กลับมาหาเค้าได้นะ ไม่ได้บอกให้กลับมาหาทันที แต่เวลานี้เค้าคงคิดว่าเค้าคงไม่มีใครไปอีกนานไม่อยากเริ่มต้นใหม่กับใครแล้วนับวันนี้ก็โสดมาจะ 4 ปีแล้ว คงจะโสดต่อไปเรื่อยๆ
ถ้าวันนั้นแกอยู่คนเดียว มาหาเค้าได้เสมอนะ ไม่ได้จะบอกว่าเค้ารออยู่ รอไปคงรอเก้อ แต่ความหวังในใจเล็กๆ 1 ในล้าน
แต่มันก็อาจจะเกิดขึ้นได้
ถ้าได้กลับมาอ่านจริงๆและรู้ว่าเค้าคือแฟนเก่าแก
วันนี้เค้าเลิกยาได้แล้วนะ ชีวิตใหม่เค้าเพิ่งเริ่มแม้มันอาจจะสายไปหน่อย ยังรัก และ คิดถึงเสมอนะ กลับมาแล้วเดินไปด้วยกันนะ จะจับมือให้แน่น ดูแลให้ดี และจะทำให้แกมีความสุขมากที่สุด
หวังว่า โพสนี้นะไปถึงนะ
ขออภัยทุกคนที่อ่านถ้ามันทำให้รู้สึกรำคาญก็ขอโทษ ณ ที่นี้ด้วยนะครับ
และหวังว่า โพสนี้ สามารถช่วยคนที่กำลังจะไล่แฟนตัวเองแบบผม อย่าให้เค้าไปเจอคนที่ดีกว่าเรา แต่เราสามารถเป็นคนที่ดีที่สุดได้ถ้าเราตั้งใจทำ ลองเปลี่ยนแปลงตัวเองปรับเฝความเข้าใจกัน มันไม่ยากเลย แล้วคุณจะต้องมาเสียใจทรมานแบบผมไปจนวันตาย วันที่คุณเลือกจะทิ้งเค้าไปเพียงเพราะอยากให้เค้าเจอคนที่ดีกว่าเรา
ผมควรทำยังไงดี ?
ผมควรเริ่มต้นใหม่กับใครอีกไหม ?
ผมควรเลิกติตตามชีวิตเธออีกไหม ?
หรือผมควรอยู่แบบไร้ตัวตนอีกไหม ?
ผมควรลบเฟสบุคเธอไหม ?
ผมควรทักไปหาเธอไหม ?
ช่วยผมที
ทำไงดีผมคิดถึงแฟนเก่ามาก ?? หวังว่าแกจะมาอ่านนะ
มันอาจจะไม่ใช่ความรักสักเท่าไหร่ใน เวลานั้น เพราะตอนนั้นยังเด็ก แต่พอมาวันนี้มันมีหลายอย่างเข้ามาเมื่อเวลาผมไม่เธอแล้ว ชีวิตที่ผมมองว่าในตอนนั้นถ้าเราเลิกกับเค้าชีวิตเรียบง่ายสะดวกสบายคงดีถ้าอยู่คนเดียว ตั้งแต่วันนั้นจรถึงวันนี้ผมยังอดคิดไม่ได้ว่า ถ้าวันนั้นผมเลือกที่จะอยู่ข้างเธอ ชีวิตในวันนี้มันอาจจะเปลี่ยนแปลงไปสิ้นเชิงทั้งเรื่องความรักและเรื่องการใช้ชีวิต ผมเข็ดหลาบกับเรื่องรักๆแล้ว ณ เวลานี้ โสดมาหลายปีบางอย่างก็ดีบางทีก็เหงาเบื่อต้องหาอะไรทำให้เราไม่ฟุ้งซ่าน แต่ทุกๆวันมันจะต้องมีเรื่องของเค้าเข้ามาในหัวทุกวัน ถ้าไม่หาอะไรทำ วันๆผมคงไม่ได้ทำอะไรเลย ตอนนี้ได้แต่บอกตัวเองว่า เค้ามีแฟนใหม่ไปแล้วและมันก็สมพรปากที่เราบอกเค้าเสมอในตอนนั้นวันที่เราอยากให้เค้าเจอคนใหม่ที่ดูแลเธอได้อย่างดีผู้ชายที่เธอควรเจอไม่ใช่ผม ควรเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่ผม สุดท้ายแล้วเค้าก็เจอจริงๆ ในวันนั้นที่ผมมักจะเอามาเป็นข้ออ้างในการบอกเลิกเค้า ว่าผมไม่ใช่คนดี และที่สำคัญผมติดยานอนหลับและอย่างอื่นอีกหลายๆอย่าง ผมไม่อยากให้เค้ามาอยู่กับผม จนวันนี้วันที่ผมเลิกยาได้แล้ว อดีตที่ชอบรบกวนใจผมมาเสมอว่า ถ้าวันนั้นวันที่เราไล่เขาไป... เพราะเราไม่ดี แต่ตอนนั้นถ้าเรารักเขาจริงๆ เราก็สามารถเปลี่ยนแปลงตัวเองให้เป็นคนที่ดีได้และพร้อมดูแลเค้าได้เสมอ ถ้าเราตั้งใจทำ คนที่ดีในวันนั้นที่ผมอยากให้เค้าเจอ อาจจะเป็นผมในอนาคต แต่มาคิดได้หลังจากวันนั้นมันก็ผ่านมาจะ 4 ปีแล้ว ตัวผมทำอะไรลงไป
วันนี้วันที่ผมไม่ต้องใช้ยานอนหลับ และไม่ได้ยุ่งออกจากอบายมุขพวกนั้นได้แล้ว ผมเพิ่งจะมาคิดได้ว่า ทำไมวันนั้นผมไม่เปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อใครสักคน คิดได้ในวันนี้ช้าไปแล้ว เค้าได้เริ่มต้นใช้ชีวิตกับคนอื่นไปแล้ว
ถ้าแกได้มาอ่านนะ เค้าขอโทษคงไม่มีคำใดแทนคำนี้ได้อีกแล้วและขอบคุณในช่วงเวลา 3 ปี ที่ดูแลเค้าเราอาจจะไม่ได้อยู่ด้วยกันบ่อย มีทริปกันแค่ครั้งเดียวที่หัวหิน ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะ และคงไม่มีอะไรไปมากกว่า คำว่า คิดถึงมาก ถ้าวันนี้แกยังไม่มีใคร วันใดที่แกต้องการใครสักคน กลับมาหาเค้าได้นะ ไม่ได้บอกให้กลับมาหาทันที แต่เวลานี้เค้าคงคิดว่าเค้าคงไม่มีใครไปอีกนานไม่อยากเริ่มต้นใหม่กับใครแล้วนับวันนี้ก็โสดมาจะ 4 ปีแล้ว คงจะโสดต่อไปเรื่อยๆ
ถ้าวันนั้นแกอยู่คนเดียว มาหาเค้าได้เสมอนะ ไม่ได้จะบอกว่าเค้ารออยู่ รอไปคงรอเก้อ แต่ความหวังในใจเล็กๆ 1 ในล้าน
แต่มันก็อาจจะเกิดขึ้นได้
ถ้าได้กลับมาอ่านจริงๆและรู้ว่าเค้าคือแฟนเก่าแก
วันนี้เค้าเลิกยาได้แล้วนะ ชีวิตใหม่เค้าเพิ่งเริ่มแม้มันอาจจะสายไปหน่อย ยังรัก และ คิดถึงเสมอนะ กลับมาแล้วเดินไปด้วยกันนะ จะจับมือให้แน่น ดูแลให้ดี และจะทำให้แกมีความสุขมากที่สุด
หวังว่า โพสนี้นะไปถึงนะ
ขออภัยทุกคนที่อ่านถ้ามันทำให้รู้สึกรำคาญก็ขอโทษ ณ ที่นี้ด้วยนะครับ
และหวังว่า โพสนี้ สามารถช่วยคนที่กำลังจะไล่แฟนตัวเองแบบผม อย่าให้เค้าไปเจอคนที่ดีกว่าเรา แต่เราสามารถเป็นคนที่ดีที่สุดได้ถ้าเราตั้งใจทำ ลองเปลี่ยนแปลงตัวเองปรับเฝความเข้าใจกัน มันไม่ยากเลย แล้วคุณจะต้องมาเสียใจทรมานแบบผมไปจนวันตาย วันที่คุณเลือกจะทิ้งเค้าไปเพียงเพราะอยากให้เค้าเจอคนที่ดีกว่าเรา
ผมควรทำยังไงดี ?
ผมควรเริ่มต้นใหม่กับใครอีกไหม ?
ผมควรเลิกติตตามชีวิตเธออีกไหม ?
หรือผมควรอยู่แบบไร้ตัวตนอีกไหม ?
ผมควรลบเฟสบุคเธอไหม ?
ผมควรทักไปหาเธอไหม ?
ช่วยผมที