[CR] Laos : 3วัน 2คืน เติมพลัง ณ วังเวียง

เหล่าคนชีวิตไม่แน่นอน 555 สุดท้ายแล้วกว่าจะว่างตั๋วถูกก็หมดไป หาลู่ทางก็แล้วหมดหวังจริงๆ ก็เลยตัดใจหาที่ีอื่น จนมาเห็นวังเวียงเนี่ยแหละ ภาพสวยบาดใจ แล้วมันก็ได้เริ่มต้นขึ้นทริปยาจกของพี่

เริ่มต้นเดินทาง
เราเดินทางจากสงขลาไปลงสายใต้ แล้วต่อเมล์ไปอาณาจักรบ้านแขกด้วยสาย149  ไปนอนกลิ้งเล่นห้องเพื่อนก่อน หลังจากนั้นก็ทำการพลานตังก่อนเริ่มทริปเลย ชุดมั้ง ปร้อปบ้างอะไรบ้าง หนึ่ง!!!
ตอนเย็นนั่งรถเมล์ไปหมอชิตเพราะดูเวลาคือไปรอบ 3 ทุ่ม พอขึ้นลิฟล์เท่านั้นแหละ โดนรุมเหมือน....!! ตั๋วสารพัดรอบ สารพัดจังหวัดก็มาแต่เนื่องจากพี่เริ่มชินชาก็เดินจากไปสวยๆเพราะอีเพื่อนทำการเสริซดูข้อมูลมาแล้วเรียบร้อย(แล้วกูทำไร555)
เพื่อนบอกซื้อตั๋วไป-กลับเลย กันตังหมดตอนอยู่ลาว 555 เสร็จแล้วท้องก็หิวเพราะนั่งรถเมล์นาน นานจนนึกว่าถึงวังเวียงแล้วซะอีก 
        มาถึงภารกิจพิชิตเมมโมรี่ เนื่องจากอยากเก็บรูปแต่สเหลอลืมเมมเองก็หากันต่อไป เดินวนจนไม่มีที่วนสุดท้ายก็ได้มาจนได้ 
เหลือเวลาประมาณ10 นาทีหลังจากนั่งเมาส์กันอยู่ ชีวิตยังใจเย็นได้อยู่ เดินลงไปหารถ หันซ้าย หันขวา เหงื่อแตกกันเลยที่เดียว สอง!!!เริ่มต้นขึ้นอีกแล้ว สุดท้ายรีบวิ่งไปถามทุกคนที่พอจะถามได้ แกก็บอกทาง แต่ดวงคนอะนะหาไม่เจวิ่งไปมา จนเจอพี่คนเดิมอีกรอบ พี่ยิ้ม โอโห้พี่แมนมากค่ะ รีบบอกหน่อยพี่ จะตกรถแล๊ววว สุดท้ายรถอยู่อีกฝั่ง โห้โห้หมอชิตหรืออะไร ใหญ่ไปอีก รถจะถอยแล้วรีบไปกันค่ะ เดี๋ยวคันจะถอยไม่ใช่รถเราอีก ถัดไปอีกล้อก โอ้ยยยซับซ้อนไปไหนพี่ สุดท้ายแล้วพี่ก็ได้ไปวังเวียงสักที เหงื่อท่วมเลย 
ขึ้นรถมาสมกับวีไอพี ไม่เหมือนวีไอพีสายบ้านเรา 555 ไม่พูดดีกว่า ที่ีปลื้มปิติมากคือของกิน สงสัยอีเพื่อนจะหิวปลอกส้มทีน้ำพุ่งเข้าหน้าพี่ ดีออก
        โอเค หลับๆตื่นๆมาถึงอุดรตอน 6โมงเช้าด้วยความรู้สึกถึงเส้นชัยเพราะมารอหน้าช่องขายตั๋วคนแรก นังไปสักพักคนเริ่มเยอะแล้วเริ่มหายไป เอาละค่ะ ใจคอไม่ดีอีกแล้ว ไม่นะ ไม่ใช่ ใช่ไหม มันเริ่มต้นแล้วค่ะ สาม!!! เข้าย้ายช่องขายตั๋วไปอยู่ด้านนอก วิ่งค่ะ ออกมาคนเข้าแถวยาวมาก
ได้ความว่ารถเต็ม ไม่มีรถจะไปเพาะรถส่งซ่อม รอบรถเลยน้อย