สวัสดีคะ เราอยากถามและอยากระบายมาก
คือเรามีเพื่อนคนนึง รู้จักกันมา จะ 3 ปีแล้ว เพื่อนเราเป็นทอมคะ เเล้วมันก็มีแฟนอยู่แล้ว มันคบกับแฟนมาจะ 4 ปีแล้ว แฟนมันดีกับครอบครัวมันทุกอย่าง ช่วยที่บ้านมันทำงาน ดูแลครอบครัวมัน แล้วแฟนมันก็อยู่บ้านมันมาตลอดระยะเวลาที่คบกัน ไปเรียนก็ไปด้วยกัน ดีกับมันโดยตลอด แต่มันมีเหตุการณ์บ้าง คือ เพื่อนทอมของเราทิ้งแฟนเก่ามาคบกับคนนี้ คนปัจจุบัน ที่มันคบอยู่จะ 4 ปี แล้ว แล้วคือ คนปัจจุบันก็ไม่รู้ว่ามันยัง ไม่ได้เลิกกับคนเก่า คือเพื่อนเราโกหก เขามาตลอดว่าเลิกแล้ว เพื่อนรอบข้างก็เข้าใจกันหมดว่าเลิกกับคนเก่าแล้ว ทุกคนเข้าใจว่าจบไปแล้ว ตลอดระยะเวลาที่เรากับเพื่อนเราคบเป็นเพื่อนกันมา คือพ่อแม่เรารับรู้ทุกอย่าง ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน แม้กระทั่งเรื่องเงิน และแฟนของเพื่อนเรา เราก็นับถือเขาเป็นพี่สาว เวลาไปเที่ยวก็ไปด้วยกันหมด คือทุกอย่าง ตลอดเวลา มันดีมากคะ ไม่เคยมีปัญหาอะไรกันเลย วันนึง พี่เขาไปฝึกงาน เวลาที่เราจะเจอหรือจะอยากอยู่กับพี่เขาและ เพื่อนเรา เพื่อนเราก็จะมารับเราที่หอ แล้วก็ไปอยู่บ้านมัน ตลอดระยะเวลา 3 เดือน ใกล้จะเข้าเดือนที่ 4 เราก็ทำหน้าที่เพื่อนของเราเหมือนเดิมทุกอย่างช่วยเหลือ อยู่ข้างๆ เป็นทุกอย่าง ง่ายๆก็คือมันกลายเป็นครอบครัวไปแล้ว แล้วพี่เขาก็ใกล้จะฝึกงานเสร็จแล้วจะกำลังกลับมาเรียน หลังๆ เรากับพี่เขาก็เริ่มรู้สึกว่ามีอะไร แปลกๆ เพื่อนเราอยู่ก็คลายเป็นคนหงุดหงิดง่าย ใกล้ทำอะไรก็น่ารำคาญในสายตามันไปหมด มันก็ทะเลาะกับพี่เขา นับวันๆยิ่งแรงขึ้นเลื่อยๆ ยิ่งเริ่มใช้กำลังใส่กัน เริ่มไม่พาเราไม่ไปบ้านเริ่มออกห่างจากเรา เริ่มจะไม่คุย ไม่สนใจ อยู่มาวันนึงมันก็ทะเลาะกับพี่เขา จนทำให้มันลบ social ที่มันเล่นทุกอย่างออกจากโทรศัพท์ เพราะเริ่มเป็นคนไม่มีเหตุผลหาแต่เราทะเลาะ ที่มันลบออกเพราะมันบอกว่าตัดปัญหาไม่ต้องเล่นไม่ต้องคุยกับใครทั้งนั้น ทำไมเรารู้ใช่มั้ย เราให้คำปรึกษาเเละอยู่ข้างๆพี่เขาตลอด ก็เริ่มสงสัยแล้วแหละว่าเกิดอะไรขึ้นทำไมมันเริ่มแย่ลงไปทุกวัน จากที่ใจเย็น ขี้เล่น ตามใจ อยู่ด้วยแล้วมีความสุข ไม่เคยด่าเรา ไม่เคยพูดให้เราเสียความรู้สึก มีเวลาให้ตลอด มารับเวลาเราอยากไปเที่ยว คือมันดีทุกอย่าง หลังๆกับ ตรงข้ามทุกอย่าง อ้ะคือ หลังๆเริ่มไม่ให้จับโทรศัทพ์ ไม่ให้ยุ่งอะไรเลย จนเราเห้นว่ามันสมัคร เฟส กับ ไอจี อันใหม่ มันอ้างว่าอันเก่าที่ลบ บอกลืมรหัส เราก็เชื่อใจ คิดว่าลืมจริงๆ ก็ไม่ได้สนใจอะไร เราก็ปกติ หลังจากนั้นประมาณ 1 อาทิตย์ เมื่อก่อนมันเป็นคนที่ตรงเวลามาก มารับเราไปเรียน ไม่เคยผิดเวลาเลย เราก็ยังไม่ได้คิดอะไร มันก็มีคำพูดหรือเหตุผลมาบอกมาอ้างตลอด ไม่ค่อยมารับมาส่งเหมือนเดิม ปล่อยให้เราไปเองกลับเอง เราก็คิดว่ามันรีบกลับไปช่วยงานที่บ้าน คิดอย่างมาโดยตลอด จนพี่เขาก็มาบอกว่าเดี๋ยวนี่มันกลับบ้านก็ดึก ไอเราก็เริ่มที่จะ งง ว่าอะไรของมันว่ะ เป็นอะไร ซึ่งเราก็ไม่ถาม เราก็ยังปล่อยและเชื่อใจมันอยู่ กลับบ้านไปก็ไปทะเลาะกับพี่เขาทุกวัน จนพี่เขาที่เป็นแฟนมันว่าเราว่าเดี๋ยวนี่มันทำตัวแปลกๆ นอนดึก ดูทีวี จนดึกไม่ยอมเข้านอน พอถามก็บอกว่าดูหนังอยู่บ้าง ยังไม่อยากนอนบ้าง เป็นแบบนี้มาสักพัก ทุกคนก็เชื่อ คือก็ไม่คิดว่าจะเกิดอะไร แล้วก็คิดว่าการทะเลาะกันเป็นเรื่องปกติไปแล้ว และก็แปลกๆไป คือวันนึงเราเกิดอุบัติเหตุต้องเข้าโรงพยาบาล มันยังไม่มาหา มาเยือม ถามสักคำก็ไม่มี บอกไม่มีเวลาต้องรีบกลับบ้าน บอกว่ามีธุระ โอเค เข้าใจ จนวันนึงสาขาเรามีกิจกรรม มันก็เอาดอกไม้มาแสดงความยินดี คือรีบเอามาให้แล้วก็รีบถ่ายรูป แล้วขนาดที่เรากำลังจะขอบคุณมัน มันก็รีบบอกจะขึ้นไปทำงาน แล้วในคนที่คนอยู่เยอะมาก อยู่เกือบ ร้อยคน แต่สิ่งที่เราเห็น เห็นกับตา แล้วเราก็อยู่กับเพื่อนเราอีกคน คือ..... เรากับเพื่อนเราอีกคนแทบล้มทั้งยืนเลย หน้าชา ตัวสั่น มือสั่น ดอกไม้ที่อยู่ในมือตกลงพื้น ทุกคนคือสิ่งเราเห็น คือมีผู้หญิงคนนึง ซึ่ง เรารู้ว่าผู้หญิงคนนั้นแฟนเก่ามัน เดิมมาหาเพื่อนเรา ต่อหน้าเรา ต่อหน้าทุกคน คือมันเกิดอะไรขึ้นอะไร สิ่งที่เห็นมันคืออะไร...... แต่เราก็ไม่ได้ด่า หรือพูดอะไรเลย เรายิ้มให้ด้วย แล้วผู้หญิงก็ไป แต่เพื่อนเราก็ไม่ได้ตามไปนะ จนเราทำกิจกรรมเสร็จ เราก็ยังไม่ได้พูดไม่ได้ถามเพื่อนเรานะว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เราก็คุยกับเพื่อนเราอีกคนว่าจะบอกพี่เขาดีมั้ย เพื่อนเราอีกคนก็ห้ามไว้ บอกให้ฟังคำอธิบายจากเพื่อนเราที่เป็นทอมก่อน ถ้าบอกอะไรไปกับพี่เขาคือเรื่องใหญ่มากๆ แบบพังแน่ๆ โอเค เราก็นั่งเงียบ สงบอารมณ์ตัวเองไม่ให้วู่วามพูดอะไร เรานั่งอยู่กับเพื่อนเราอีกคน เพื่อนเราคนนั้นก็จับมือเราไว้ คือเราก็รอที่จะกลับบ้านพร้อมกัน 3 คน ซึ่งก็วันนี้ก็เป็นวันเกิดของเพื่อนเราที่เป็นทอมด้วย เราก็รอที่จะกลับบ้านพร้อมมันเหมือนทุกๆปี จนมันเลิกเรียน แล้วมันก็เดินมารับเรา สิ่งแรกคือมันจับหัวเราแล้วมันก็ถามเราว่าเห็นหมดทุกอย่างแล้วใช่มั้ย เราก็ยังใจเย็นอยู่ แล้วก็พูดกับมันดีๆ พูดกับมันคำนึงว่า ตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่มันไม่ตอบ มันยกมือไหว้เรา ขอเรา แทบกราบเรา ขอเราไม่ให้บอกพี่เขา มันบอกว่ามันไม่มีอะไรจริงๆ คือเราคุยกับมันไม่ไหว เราพูดไม่ออกแล้ว เพื่อนเราอีกคนเลยคุยแทน มันบอกว่ามันจะเลิกจะจบ จะเลิกคุย เราก็เลยบอกว่า ถ้าสัญญาว่าจะจบ ก็จะไม่บอก เลยถามว่าโกหกทำไมมันก็ยังไม่ตอบ จนไม่ถามเพราะไม่อยากมีเรื่อง มันบอกขอเวลาจบ 3 วัน จะจบทุกอย่าง จนมันบอกว่ากลับบ้านเรากันนะ เราก็ยอมเราก็ไม่พูด จนมันยืนกระดาษให้เรา คือกระดาษแผ่นนั้นคือใบเสร็จร้านขนมเค้ก คือเพื่อนเราบอกว่า แฟนเก่ามันซื้อให้ แล้วคือคนที่รอเซอร์ไฟรอยู่ที่บ้าน จะรู้มั้ยนะว่าเกิดอะไรขึ้น พี่เขาก็พยายามถามเราว่าถึงไหนกันแล้ว ใกล้จะถึงบ้านกันยัง ทุกอย่างดูเหมือนปกติ ดูน่าตื่นเต้น เหมือนทุกๆปี แล้วเรื่องเค้ก เราก็บอกว่าถ้ามันไม่อะไร ก็จะกล้าเอาเค้กกลับบ้าน เราก็ไปรับเค้กกัน เราก็ไม่รู้ว่าเราตัดสิ้นใจถูกมั้ยที่ไปเอาเค้กมา สุดท้ายเราก็ไปเอาเค้กมา พอถึงบ้าน พ่อแม่ มันถ้าว่า เค้กใคร คือทุกคนตกใจมาก จนเรากับเพื่อนเราต้องโกหกพ่อแม่ และพี่เขา ว่า เค้กที่เราเอามา คือเรากับเพื่อนเราเป็นคนซื้อให้ คือทุกคน งง ทุกคนก็พูดกับเราว่าจะซื้อทำไม เราก็บอกว่าไม่เป็นหรอก ซื้อมาแล้ว สุดท้ายก็ไม่มีใครกิน และพี่เขาก็พยายามถามเรา ว่าเรากับเพื่อนเราซื้อให้จริงหรอ เราต้องโกหกไปถึงไหนอ้ะ จนวันต่อมาเราก็กลับมาเรียนตามปกติเราก็ยืมโน๊ตบุ๊คมัน ปกติมันไม่เคยหวงของเลย เราอยากยืมอะไรให้หมด มันไม่เคยพูดว่าให้รีบคืน อ้ะเราก็ยังเชื่อใจ คิดว่ามันจบแล้ว 3 วันต่อมา มันไม่โทรหาไม่ไลน์ ไม่มารับ ขาดการติดต่อ จนเราเริ่มเช็ค เริ่มค้น เช็คทุกอย่าง เลยพยายามเข้าไลน์ของมัน มันเหมือนรู้ตัวเลยเปลี่ยนรหัส จนเราทนไม่ไหว แล้วคือความบังเอิญ ไอจีที่มันสมัครใหม่ เด้งขึ้นมาว่า มันลงเรื่องราวครั้งแรก เราเลยเปิดเข้าไปดู คือเห็นว่า แฟนเก่ามัน แท็กสตอรี่มาหามัน แบบว่าขอบคุณที่กลับมา ขอบคุณที่โทรปลุกทุกเช้า ขอบคุณที่มารับ แล้วคือปกติทุกเช้ามันต้องไปส่งพี่เขาไปฝึกงาน หลังๆไม่เคยไปส่งให้พ่อมันไปส่งบ้างพี่เขาต้องไปเองบ้าง แล้วสตอรี่อีกอันนึง คือลงว่าขอบคุณที่วันนี้ให้เงินใช้เหมือนทุกๆวัน คือบ้านเพื่อนเราก็มีฐานะ มีกิจการของตัวเอง มีครบทุกๆอย่าง ตอนนั้นแหละ เพื่อนเราที่อยู่กับเรา เลยให้เราตัดสิ้นใจบอกพี่เขา คือมันเก็บไม่ไหวแล้วอ้ะ ไม่รู้ว่าเราทำถูกมั้ยนะ แต่เราไม่ชอบคนโกหก เราไม่อยากหักหลังพี่เขาที่เหมือนคนในครอบครัว จนความแตก จนพี่เขาต้องกลับบ้านมันไปเก็บของเก็บเสื้อผ้าออกจากบ้านมัน ตอนนั้นคือเราก็บล็อกและลบทุกๆอย่างที่เกี่ยวกับมัน เราไปต่อไม่ไหว จนแม่มันโทรมาถามแบบเสียงสั่น ถามว่าเกิดอะไรขึ้น ใครทำอะไรพี่เขา ทำไมถึงต้องจะกลับบ้าน กลับของไปไหน แม่เลยพูดขึ้นมาว่า เพราะผู้หญิงคนนั้นใช่มั้ย แม่มันขอเรา ว่าอย่าทิ้ง อย่าเลิกคบมันได้มั้ย ให้อภัยมันได้มั้ย บอกให้ฟังแม่คนเดียว แม่จะจัดการเองคือแม่รั้งสุดๆ บอกให้ ให้อภัย เราก็รับปากแม่ไว้ จนทุกอย่างมันจบลง ทุกคนเลือกที่จะให้โอกาศ และให้อภัย แล้วก็พูดกับมันเสมอว่าถ้ามี รอบที่ 2 อีก คือจบ คือตัดขาดทุกๆอย่าง แล้วพี่เขาก็เลือกที่จะอยู่กับมันและให้อภัยมัน พี่เขาอยากเลิกแล้วเขาก็กลับไปอยู่บ้านพี่เขา แต่แม่มันก็ไปรับกลับมาบ้านมัน แม่มันก็พูดเสมอว่า มีอะไรอย่าโกหกแม่ ให้บอกให้แม่รู้ คือที่แม่ รั้งทุกคนคือ แฟนเก่ามัน แม่ก็รู้ว่ามันเคยคบกัน แม่คงไม่ชอบที่คบกันแม่เล่าให้ฟังว่าที่ 2 คบกัน มันไม่เคยเข้าเรียน คือมันเคยคบกันมาตั้งมัธยมต้นแล้ว คือพากันทำตัวเหลวไหลมาก บ้านก็ไม่กลับ งานก็ไม่ช่วยทำใช้แต่เงิน แม่เขาคงไม่ชอบ ตลอดระยะที่เราพยายามกลับไปเป็นเพื่อนกับมันเรา ก็บอกกับมันทุกวัน ว่าถ้ามีคนใหม่ หรือคุยกับใคร ก็ขอให้บอกกันตรงๆ จะได้เปิดใจรับ ยอมรับ เข้าใจว่ามันอยู่ในสถานะแค่เพื่อน แต่เข้าใจมั้ยว่า พี่เขาไม่ได้ทำผิดอะไร ทุกคนก็ให้เวลามันผ่านไป เริ่มต้นใหม่ ให้เวลาพิสูจน์ใจ รู้มั้ยให้เวลาผ่านมากี่เดือน 7 เดือนจ้าา เยอะมั้ย เยอนะ โคตรซื้อใจเลย จนวันที่ 8 พ.ย 61 เราจับได้ว่า เราเห็นเองกับตา ว่ามีครั้งที่ 2 คือมันกลับไปคุยกัน กับคนๆเดิม จนครั้งนี้เราทะเลาะกับมันเลย ทะเลาะกันแรงมาก แต่เราก็ยังรู้สึกแปลกๆ มา 2 เดือนละ ว่ามันไม่เคยชวนเรากลับบ้านเลย เราก็ไม่ได้ถามเพราะเราก็มีงานที่ต้องทำส่งเยอะแยะ ในระยะ 2 เดือน มันก็ทำตัวแปลกๆ เหมือนเดิม อยากจะมาหาที่หอก็มาเลยและไม่เคยบอกว่า เลิกเรียนกี่โมง คือเหมือนกำลังจะหายไปเหมือนเดิม แต่พี่เขาก็คุยกับเราตลอดนะว่ามันเป็นแบบนี้อีกแล้ว จนเราก็เลือกพี่จะบอกพี่เขาอีก จนเกิดเรื่องอีก เราเลยตัดสิ้นใจโทรไปถามแฟนเก่ามันอีก ว่ากลับมาคุยกันตั้งแต่เมื่อไหร่ คือก็ถามหมดทุกอย่าง แล้วคือแฟนเก่ามันบอกว่า กลับมาคุยกันเกือบ 3 เดือนแล้ว เราถามแฟนเก่ามันทั้งน้ำตาเลยนะ เราทำเกินเพื่อนไปมั้ย เรายุ่งเรื่องของมันเกิดไปมั้ย คือ คนที่จับได้คือเราไง เราผิดมั้ย??? จนให้มันเลือก มันบอกว่ารักทั้ง 2 คน มันลือกไม่ได้ ขอเก็บไว้ทั้ง 2 คนเลยได้มั้ย เเล้วคือเเฟนเก่ามันบอกว่า ก็ยอมที่จะคบซ้อน เพราะที่ผ่านมาก็คบซ้อนมาโดยตลอด มันยอมที่จะอยู่แบบนี้ ก็คือเปิดใจคุยกันเลย ทั้งๆที่เราก็ฟังอยู่ด้วย คือมันขอกลับมาคบกับเพื่อนเราถึง สิงหาคม 2562 คือเพื่อนเราก็ตัดไม่ได้ แต่ก็ไม่ยอมเลิกกับพี่เขานะ คือรั้งทั้ง 2 คนไว้ เหตุการณ์นี้เราต้องทำยังไง แต่เหมือนสุดท้ายเพื่อนเราก็เลือกพี่เขานะ เหมือนเลือกเพราะความจำเป็นรึป่าว จนสุดท้ายคือแฟนเก่ามันก็เลือกที่จะไปเอง สุดท้าย ก็เป็นเหมือนเดิม มันเลือกที่จะโกหก มันบอกว่า มันกลัวเสียเราได้ ที่ผ่านมาเราเข้าไปยุ่งวุ่นวายกับชีวิตเพื่อนเรามากไปรึป่าว ทำเกินเพื่อนไปรึป่าว เราสมควรที่จะอยู่ต่อไม เราทำให้ชีวิตมันพัง เราเสียใจเกินเพื่อนไปรึป่าว ก็เคารพการตัดสิ้นใจของมันนะ แต่มันไม่ชัดเจนตั้งแต่แรก เรารู้สึกผิด ผิดที่บอกความจริงทั้งหมดไป เราจะคบมันเป็นเพื่อนต่อได้ไม เรื่อง การนอกใจ เราจะให้อภัยมันได้มั้ย เราทำเกินความจำเป็นไปรึป่าว คือมันก็มาขอโทษ เรานะ เรามันก็ยังบอกว่า อย่าทิ้งมันไปไหนนะ สิ่งนี่มันเป็นเหตุผลมากพอมั้ยที่จะไปจากมัน เลิกคบกันมัน แล้วเราต้องให้อภัยมันอีกกี่ครั้ง หรือว่า เราทำเกินเพื่อน ที่จริงเราเป็นตัวต้นเหตุใช่มั้ย หรือเราควรที่จะหยุดแล้วเดินออกไปจากมัน แล้วกลับมาอยู่ในที่เดิมของเรา จุดยืนของเรา ตอนนี้คืออยู่ในระยะเวลาคิดทบทวนและเลือกที่จะตัดสินใจ คือเราบอกเลยว่าเราไม่โอเคร ทำไมเรารู้สึกเจ็บและเสียความรู้สึก รู้สึกเสียหมดทุกอย่าง รู้สึกเจ็บกับคำพูด หรือเราต้องอยู่เฉยๆ เราปล่อยทุกอย่างให้เวลามันผ่านไป แล้วที่ผ่านมาเราทำถูกต้องมั้ย ที่เราทำ เราเลือกความถูกต้อง เราหมดศรัทธาความเชื่อใจจากเพื่อนคนนี้ไปหมดแล้วอ่ะ เราจะไปต่อหรือหยุดดี เราสับสนไปหมด หรือให้เราจบเรื่องนี้ด้วยตัวเราเอง คือเลือกที่จะออกมาแล้วเดินไปจากมัน จบปัญหาทุกๆอย่าง คือเรากลัวความผิดพลาด เรากลัวที่มันจะเกิดขึ้นอีก ทำไมเราต้องมาเจอเรื่องอะไรแบบนี้ด้วย ถ้าเราไปเราจะบอกผู้ใหญ่ยังไง กลัวมันกลายเป็นเรื่องใหญ่อีก เราต้องทำยังไง หรือใจเราอยากเลิกคบกับมันจริงๆ ทำยังไงดี
เราจะให้อภัยเพื่อนคนนึงได้กี่ครั้ง แล้วสิ่งที่เราทำมันผิดมั้ย
คือเรามีเพื่อนคนนึง รู้จักกันมา จะ 3 ปีแล้ว เพื่อนเราเป็นทอมคะ เเล้วมันก็มีแฟนอยู่แล้ว มันคบกับแฟนมาจะ 4 ปีแล้ว แฟนมันดีกับครอบครัวมันทุกอย่าง ช่วยที่บ้านมันทำงาน ดูแลครอบครัวมัน แล้วแฟนมันก็อยู่บ้านมันมาตลอดระยะเวลาที่คบกัน ไปเรียนก็ไปด้วยกัน ดีกับมันโดยตลอด แต่มันมีเหตุการณ์บ้าง คือ เพื่อนทอมของเราทิ้งแฟนเก่ามาคบกับคนนี้ คนปัจจุบัน ที่มันคบอยู่จะ 4 ปี แล้ว แล้วคือ คนปัจจุบันก็ไม่รู้ว่ามันยัง ไม่ได้เลิกกับคนเก่า คือเพื่อนเราโกหก เขามาตลอดว่าเลิกแล้ว เพื่อนรอบข้างก็เข้าใจกันหมดว่าเลิกกับคนเก่าแล้ว ทุกคนเข้าใจว่าจบไปแล้ว ตลอดระยะเวลาที่เรากับเพื่อนเราคบเป็นเพื่อนกันมา คือพ่อแม่เรารับรู้ทุกอย่าง ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน แม้กระทั่งเรื่องเงิน และแฟนของเพื่อนเรา เราก็นับถือเขาเป็นพี่สาว เวลาไปเที่ยวก็ไปด้วยกันหมด คือทุกอย่าง ตลอดเวลา มันดีมากคะ ไม่เคยมีปัญหาอะไรกันเลย วันนึง พี่เขาไปฝึกงาน เวลาที่เราจะเจอหรือจะอยากอยู่กับพี่เขาและ เพื่อนเรา เพื่อนเราก็จะมารับเราที่หอ แล้วก็ไปอยู่บ้านมัน ตลอดระยะเวลา 3 เดือน ใกล้จะเข้าเดือนที่ 4 เราก็ทำหน้าที่เพื่อนของเราเหมือนเดิมทุกอย่างช่วยเหลือ อยู่ข้างๆ เป็นทุกอย่าง ง่ายๆก็คือมันกลายเป็นครอบครัวไปแล้ว แล้วพี่เขาก็ใกล้จะฝึกงานเสร็จแล้วจะกำลังกลับมาเรียน หลังๆ เรากับพี่เขาก็เริ่มรู้สึกว่ามีอะไร แปลกๆ เพื่อนเราอยู่ก็คลายเป็นคนหงุดหงิดง่าย ใกล้ทำอะไรก็น่ารำคาญในสายตามันไปหมด มันก็ทะเลาะกับพี่เขา นับวันๆยิ่งแรงขึ้นเลื่อยๆ ยิ่งเริ่มใช้กำลังใส่กัน เริ่มไม่พาเราไม่ไปบ้านเริ่มออกห่างจากเรา เริ่มจะไม่คุย ไม่สนใจ อยู่มาวันนึงมันก็ทะเลาะกับพี่เขา จนทำให้มันลบ social ที่มันเล่นทุกอย่างออกจากโทรศัพท์ เพราะเริ่มเป็นคนไม่มีเหตุผลหาแต่เราทะเลาะ ที่มันลบออกเพราะมันบอกว่าตัดปัญหาไม่ต้องเล่นไม่ต้องคุยกับใครทั้งนั้น ทำไมเรารู้ใช่มั้ย เราให้คำปรึกษาเเละอยู่ข้างๆพี่เขาตลอด ก็เริ่มสงสัยแล้วแหละว่าเกิดอะไรขึ้นทำไมมันเริ่มแย่ลงไปทุกวัน จากที่ใจเย็น ขี้เล่น ตามใจ อยู่ด้วยแล้วมีความสุข ไม่เคยด่าเรา ไม่เคยพูดให้เราเสียความรู้สึก มีเวลาให้ตลอด มารับเวลาเราอยากไปเที่ยว คือมันดีทุกอย่าง หลังๆกับ ตรงข้ามทุกอย่าง อ้ะคือ หลังๆเริ่มไม่ให้จับโทรศัทพ์ ไม่ให้ยุ่งอะไรเลย จนเราเห้นว่ามันสมัคร เฟส กับ ไอจี อันใหม่ มันอ้างว่าอันเก่าที่ลบ บอกลืมรหัส เราก็เชื่อใจ คิดว่าลืมจริงๆ ก็ไม่ได้สนใจอะไร เราก็ปกติ หลังจากนั้นประมาณ 1 อาทิตย์ เมื่อก่อนมันเป็นคนที่ตรงเวลามาก มารับเราไปเรียน ไม่เคยผิดเวลาเลย เราก็ยังไม่ได้คิดอะไร มันก็มีคำพูดหรือเหตุผลมาบอกมาอ้างตลอด ไม่ค่อยมารับมาส่งเหมือนเดิม ปล่อยให้เราไปเองกลับเอง เราก็คิดว่ามันรีบกลับไปช่วยงานที่บ้าน คิดอย่างมาโดยตลอด จนพี่เขาก็มาบอกว่าเดี๋ยวนี่มันกลับบ้านก็ดึก ไอเราก็เริ่มที่จะ งง ว่าอะไรของมันว่ะ เป็นอะไร ซึ่งเราก็ไม่ถาม เราก็ยังปล่อยและเชื่อใจมันอยู่ กลับบ้านไปก็ไปทะเลาะกับพี่เขาทุกวัน จนพี่เขาที่เป็นแฟนมันว่าเราว่าเดี๋ยวนี่มันทำตัวแปลกๆ นอนดึก ดูทีวี จนดึกไม่ยอมเข้านอน พอถามก็บอกว่าดูหนังอยู่บ้าง ยังไม่อยากนอนบ้าง เป็นแบบนี้มาสักพัก ทุกคนก็เชื่อ คือก็ไม่คิดว่าจะเกิดอะไร แล้วก็คิดว่าการทะเลาะกันเป็นเรื่องปกติไปแล้ว และก็แปลกๆไป คือวันนึงเราเกิดอุบัติเหตุต้องเข้าโรงพยาบาล มันยังไม่มาหา มาเยือม ถามสักคำก็ไม่มี บอกไม่มีเวลาต้องรีบกลับบ้าน บอกว่ามีธุระ โอเค เข้าใจ จนวันนึงสาขาเรามีกิจกรรม มันก็เอาดอกไม้มาแสดงความยินดี คือรีบเอามาให้แล้วก็รีบถ่ายรูป แล้วขนาดที่เรากำลังจะขอบคุณมัน มันก็รีบบอกจะขึ้นไปทำงาน แล้วในคนที่คนอยู่เยอะมาก อยู่เกือบ ร้อยคน แต่สิ่งที่เราเห็น เห็นกับตา แล้วเราก็อยู่กับเพื่อนเราอีกคน คือ..... เรากับเพื่อนเราอีกคนแทบล้มทั้งยืนเลย หน้าชา ตัวสั่น มือสั่น ดอกไม้ที่อยู่ในมือตกลงพื้น ทุกคนคือสิ่งเราเห็น คือมีผู้หญิงคนนึง ซึ่ง เรารู้ว่าผู้หญิงคนนั้นแฟนเก่ามัน เดิมมาหาเพื่อนเรา ต่อหน้าเรา ต่อหน้าทุกคน คือมันเกิดอะไรขึ้นอะไร สิ่งที่เห็นมันคืออะไร...... แต่เราก็ไม่ได้ด่า หรือพูดอะไรเลย เรายิ้มให้ด้วย แล้วผู้หญิงก็ไป แต่เพื่อนเราก็ไม่ได้ตามไปนะ จนเราทำกิจกรรมเสร็จ เราก็ยังไม่ได้พูดไม่ได้ถามเพื่อนเรานะว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เราก็คุยกับเพื่อนเราอีกคนว่าจะบอกพี่เขาดีมั้ย เพื่อนเราอีกคนก็ห้ามไว้ บอกให้ฟังคำอธิบายจากเพื่อนเราที่เป็นทอมก่อน ถ้าบอกอะไรไปกับพี่เขาคือเรื่องใหญ่มากๆ แบบพังแน่ๆ โอเค เราก็นั่งเงียบ สงบอารมณ์ตัวเองไม่ให้วู่วามพูดอะไร เรานั่งอยู่กับเพื่อนเราอีกคน เพื่อนเราคนนั้นก็จับมือเราไว้ คือเราก็รอที่จะกลับบ้านพร้อมกัน 3 คน ซึ่งก็วันนี้ก็เป็นวันเกิดของเพื่อนเราที่เป็นทอมด้วย เราก็รอที่จะกลับบ้านพร้อมมันเหมือนทุกๆปี จนมันเลิกเรียน แล้วมันก็เดินมารับเรา สิ่งแรกคือมันจับหัวเราแล้วมันก็ถามเราว่าเห็นหมดทุกอย่างแล้วใช่มั้ย เราก็ยังใจเย็นอยู่ แล้วก็พูดกับมันดีๆ พูดกับมันคำนึงว่า ตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่มันไม่ตอบ มันยกมือไหว้เรา ขอเรา แทบกราบเรา ขอเราไม่ให้บอกพี่เขา มันบอกว่ามันไม่มีอะไรจริงๆ คือเราคุยกับมันไม่ไหว เราพูดไม่ออกแล้ว เพื่อนเราอีกคนเลยคุยแทน มันบอกว่ามันจะเลิกจะจบ จะเลิกคุย เราก็เลยบอกว่า ถ้าสัญญาว่าจะจบ ก็จะไม่บอก เลยถามว่าโกหกทำไมมันก็ยังไม่ตอบ จนไม่ถามเพราะไม่อยากมีเรื่อง มันบอกขอเวลาจบ 3 วัน จะจบทุกอย่าง จนมันบอกว่ากลับบ้านเรากันนะ เราก็ยอมเราก็ไม่พูด จนมันยืนกระดาษให้เรา คือกระดาษแผ่นนั้นคือใบเสร็จร้านขนมเค้ก คือเพื่อนเราบอกว่า แฟนเก่ามันซื้อให้ แล้วคือคนที่รอเซอร์ไฟรอยู่ที่บ้าน จะรู้มั้ยนะว่าเกิดอะไรขึ้น พี่เขาก็พยายามถามเราว่าถึงไหนกันแล้ว ใกล้จะถึงบ้านกันยัง ทุกอย่างดูเหมือนปกติ ดูน่าตื่นเต้น เหมือนทุกๆปี แล้วเรื่องเค้ก เราก็บอกว่าถ้ามันไม่อะไร ก็จะกล้าเอาเค้กกลับบ้าน เราก็ไปรับเค้กกัน เราก็ไม่รู้ว่าเราตัดสิ้นใจถูกมั้ยที่ไปเอาเค้กมา สุดท้ายเราก็ไปเอาเค้กมา พอถึงบ้าน พ่อแม่ มันถ้าว่า เค้กใคร คือทุกคนตกใจมาก จนเรากับเพื่อนเราต้องโกหกพ่อแม่ และพี่เขา ว่า เค้กที่เราเอามา คือเรากับเพื่อนเราเป็นคนซื้อให้ คือทุกคน งง ทุกคนก็พูดกับเราว่าจะซื้อทำไม เราก็บอกว่าไม่เป็นหรอก ซื้อมาแล้ว สุดท้ายก็ไม่มีใครกิน และพี่เขาก็พยายามถามเรา ว่าเรากับเพื่อนเราซื้อให้จริงหรอ เราต้องโกหกไปถึงไหนอ้ะ จนวันต่อมาเราก็กลับมาเรียนตามปกติเราก็ยืมโน๊ตบุ๊คมัน ปกติมันไม่เคยหวงของเลย เราอยากยืมอะไรให้หมด มันไม่เคยพูดว่าให้รีบคืน อ้ะเราก็ยังเชื่อใจ คิดว่ามันจบแล้ว 3 วันต่อมา มันไม่โทรหาไม่ไลน์ ไม่มารับ ขาดการติดต่อ จนเราเริ่มเช็ค เริ่มค้น เช็คทุกอย่าง เลยพยายามเข้าไลน์ของมัน มันเหมือนรู้ตัวเลยเปลี่ยนรหัส จนเราทนไม่ไหว แล้วคือความบังเอิญ ไอจีที่มันสมัครใหม่ เด้งขึ้นมาว่า มันลงเรื่องราวครั้งแรก เราเลยเปิดเข้าไปดู คือเห็นว่า แฟนเก่ามัน แท็กสตอรี่มาหามัน แบบว่าขอบคุณที่กลับมา ขอบคุณที่โทรปลุกทุกเช้า ขอบคุณที่มารับ แล้วคือปกติทุกเช้ามันต้องไปส่งพี่เขาไปฝึกงาน หลังๆไม่เคยไปส่งให้พ่อมันไปส่งบ้างพี่เขาต้องไปเองบ้าง แล้วสตอรี่อีกอันนึง คือลงว่าขอบคุณที่วันนี้ให้เงินใช้เหมือนทุกๆวัน คือบ้านเพื่อนเราก็มีฐานะ มีกิจการของตัวเอง มีครบทุกๆอย่าง ตอนนั้นแหละ เพื่อนเราที่อยู่กับเรา เลยให้เราตัดสิ้นใจบอกพี่เขา คือมันเก็บไม่ไหวแล้วอ้ะ ไม่รู้ว่าเราทำถูกมั้ยนะ แต่เราไม่ชอบคนโกหก เราไม่อยากหักหลังพี่เขาที่เหมือนคนในครอบครัว จนความแตก จนพี่เขาต้องกลับบ้านมันไปเก็บของเก็บเสื้อผ้าออกจากบ้านมัน ตอนนั้นคือเราก็บล็อกและลบทุกๆอย่างที่เกี่ยวกับมัน เราไปต่อไม่ไหว จนแม่มันโทรมาถามแบบเสียงสั่น ถามว่าเกิดอะไรขึ้น ใครทำอะไรพี่เขา ทำไมถึงต้องจะกลับบ้าน กลับของไปไหน แม่เลยพูดขึ้นมาว่า เพราะผู้หญิงคนนั้นใช่มั้ย แม่มันขอเรา ว่าอย่าทิ้ง อย่าเลิกคบมันได้มั้ย ให้อภัยมันได้มั้ย บอกให้ฟังแม่คนเดียว แม่จะจัดการเองคือแม่รั้งสุดๆ บอกให้ ให้อภัย เราก็รับปากแม่ไว้ จนทุกอย่างมันจบลง ทุกคนเลือกที่จะให้โอกาศ และให้อภัย แล้วก็พูดกับมันเสมอว่าถ้ามี รอบที่ 2 อีก คือจบ คือตัดขาดทุกๆอย่าง แล้วพี่เขาก็เลือกที่จะอยู่กับมันและให้อภัยมัน พี่เขาอยากเลิกแล้วเขาก็กลับไปอยู่บ้านพี่เขา แต่แม่มันก็ไปรับกลับมาบ้านมัน แม่มันก็พูดเสมอว่า มีอะไรอย่าโกหกแม่ ให้บอกให้แม่รู้ คือที่แม่ รั้งทุกคนคือ แฟนเก่ามัน แม่ก็รู้ว่ามันเคยคบกัน แม่คงไม่ชอบที่คบกันแม่เล่าให้ฟังว่าที่ 2 คบกัน มันไม่เคยเข้าเรียน คือมันเคยคบกันมาตั้งมัธยมต้นแล้ว คือพากันทำตัวเหลวไหลมาก บ้านก็ไม่กลับ งานก็ไม่ช่วยทำใช้แต่เงิน แม่เขาคงไม่ชอบ ตลอดระยะที่เราพยายามกลับไปเป็นเพื่อนกับมันเรา ก็บอกกับมันทุกวัน ว่าถ้ามีคนใหม่ หรือคุยกับใคร ก็ขอให้บอกกันตรงๆ จะได้เปิดใจรับ ยอมรับ เข้าใจว่ามันอยู่ในสถานะแค่เพื่อน แต่เข้าใจมั้ยว่า พี่เขาไม่ได้ทำผิดอะไร ทุกคนก็ให้เวลามันผ่านไป เริ่มต้นใหม่ ให้เวลาพิสูจน์ใจ รู้มั้ยให้เวลาผ่านมากี่เดือน 7 เดือนจ้าา เยอะมั้ย เยอนะ โคตรซื้อใจเลย จนวันที่ 8 พ.ย 61 เราจับได้ว่า เราเห็นเองกับตา ว่ามีครั้งที่ 2 คือมันกลับไปคุยกัน กับคนๆเดิม จนครั้งนี้เราทะเลาะกับมันเลย ทะเลาะกันแรงมาก แต่เราก็ยังรู้สึกแปลกๆ มา 2 เดือนละ ว่ามันไม่เคยชวนเรากลับบ้านเลย เราก็ไม่ได้ถามเพราะเราก็มีงานที่ต้องทำส่งเยอะแยะ ในระยะ 2 เดือน มันก็ทำตัวแปลกๆ เหมือนเดิม อยากจะมาหาที่หอก็มาเลยและไม่เคยบอกว่า เลิกเรียนกี่โมง คือเหมือนกำลังจะหายไปเหมือนเดิม แต่พี่เขาก็คุยกับเราตลอดนะว่ามันเป็นแบบนี้อีกแล้ว จนเราก็เลือกพี่จะบอกพี่เขาอีก จนเกิดเรื่องอีก เราเลยตัดสิ้นใจโทรไปถามแฟนเก่ามันอีก ว่ากลับมาคุยกันตั้งแต่เมื่อไหร่ คือก็ถามหมดทุกอย่าง แล้วคือแฟนเก่ามันบอกว่า กลับมาคุยกันเกือบ 3 เดือนแล้ว เราถามแฟนเก่ามันทั้งน้ำตาเลยนะ เราทำเกินเพื่อนไปมั้ย เรายุ่งเรื่องของมันเกิดไปมั้ย คือ คนที่จับได้คือเราไง เราผิดมั้ย??? จนให้มันเลือก มันบอกว่ารักทั้ง 2 คน มันลือกไม่ได้ ขอเก็บไว้ทั้ง 2 คนเลยได้มั้ย เเล้วคือเเฟนเก่ามันบอกว่า ก็ยอมที่จะคบซ้อน เพราะที่ผ่านมาก็คบซ้อนมาโดยตลอด มันยอมที่จะอยู่แบบนี้ ก็คือเปิดใจคุยกันเลย ทั้งๆที่เราก็ฟังอยู่ด้วย คือมันขอกลับมาคบกับเพื่อนเราถึง สิงหาคม 2562 คือเพื่อนเราก็ตัดไม่ได้ แต่ก็ไม่ยอมเลิกกับพี่เขานะ คือรั้งทั้ง 2 คนไว้ เหตุการณ์นี้เราต้องทำยังไง แต่เหมือนสุดท้ายเพื่อนเราก็เลือกพี่เขานะ เหมือนเลือกเพราะความจำเป็นรึป่าว จนสุดท้ายคือแฟนเก่ามันก็เลือกที่จะไปเอง สุดท้าย ก็เป็นเหมือนเดิม มันเลือกที่จะโกหก มันบอกว่า มันกลัวเสียเราได้ ที่ผ่านมาเราเข้าไปยุ่งวุ่นวายกับชีวิตเพื่อนเรามากไปรึป่าว ทำเกินเพื่อนไปรึป่าว เราสมควรที่จะอยู่ต่อไม เราทำให้ชีวิตมันพัง เราเสียใจเกินเพื่อนไปรึป่าว ก็เคารพการตัดสิ้นใจของมันนะ แต่มันไม่ชัดเจนตั้งแต่แรก เรารู้สึกผิด ผิดที่บอกความจริงทั้งหมดไป เราจะคบมันเป็นเพื่อนต่อได้ไม เรื่อง การนอกใจ เราจะให้อภัยมันได้มั้ย เราทำเกินความจำเป็นไปรึป่าว คือมันก็มาขอโทษ เรานะ เรามันก็ยังบอกว่า อย่าทิ้งมันไปไหนนะ สิ่งนี่มันเป็นเหตุผลมากพอมั้ยที่จะไปจากมัน เลิกคบกันมัน แล้วเราต้องให้อภัยมันอีกกี่ครั้ง หรือว่า เราทำเกินเพื่อน ที่จริงเราเป็นตัวต้นเหตุใช่มั้ย หรือเราควรที่จะหยุดแล้วเดินออกไปจากมัน แล้วกลับมาอยู่ในที่เดิมของเรา จุดยืนของเรา ตอนนี้คืออยู่ในระยะเวลาคิดทบทวนและเลือกที่จะตัดสินใจ คือเราบอกเลยว่าเราไม่โอเคร ทำไมเรารู้สึกเจ็บและเสียความรู้สึก รู้สึกเสียหมดทุกอย่าง รู้สึกเจ็บกับคำพูด หรือเราต้องอยู่เฉยๆ เราปล่อยทุกอย่างให้เวลามันผ่านไป แล้วที่ผ่านมาเราทำถูกต้องมั้ย ที่เราทำ เราเลือกความถูกต้อง เราหมดศรัทธาความเชื่อใจจากเพื่อนคนนี้ไปหมดแล้วอ่ะ เราจะไปต่อหรือหยุดดี เราสับสนไปหมด หรือให้เราจบเรื่องนี้ด้วยตัวเราเอง คือเลือกที่จะออกมาแล้วเดินไปจากมัน จบปัญหาทุกๆอย่าง คือเรากลัวความผิดพลาด เรากลัวที่มันจะเกิดขึ้นอีก ทำไมเราต้องมาเจอเรื่องอะไรแบบนี้ด้วย ถ้าเราไปเราจะบอกผู้ใหญ่ยังไง กลัวมันกลายเป็นเรื่องใหญ่อีก เราต้องทำยังไง หรือใจเราอยากเลิกคบกับมันจริงๆ ทำยังไงดี