ครอบครัวมีปัญหา เป็นคนกลาง

ในบ้านมีสมาชิก4คนค่ะ พ่อ แม่ พี่สาว เรา
สถานะครอบครัวในอดีต
พ่อเป็นเซลที่ต้องส่งของตวจ.วิ่งรถตลอด จะอยู่บ้าน12วัน/เดือน
แม่เป็แม่ค้าขายขนมไทยอยู่ที่บ้าน (เก็บเงินไม่ค่อยเก่งแต่ใช้เก่ง)
พี่สาว ป้าแท้ๆรับไปเลี้ยงตั้งแต่อายุ6ขวบในตัวจังหวัดเพื่อนเรียนรร.ดีๆ (กลับบ้านเสาร์อาทิตย์)
#ป้าเลี้ยงพี่สาวจนอายุ16 แต่ป้าก็ป่วยและเสียชีวิตลงพี่เลยกลับมาตอนอายุ16#
เรา พ่อแม่เลี้ยงแบบอยู่บ้านมาตั้งแต่เด็กจนอายุ9ปีแม่ส่งไปเรียนในตัวจังหวัดแต่นั่งรถรับส่ง
#จนอายุ13ปี สอบติดรร.เดียวกับพี่ประจวบกับป้าป่วย แม่เลยส่งมห้อยู่หอด้วยกันสองคน#

ความรู้สึกนะคะ
พ่อกับแม่แต่งงานกันเพราะผู้ใหญ่เลือกให้ เค้าไม่ได้รักกันเท่าไหร่
พ่อแม่อยู้วยกันนานๆไม่ได้ค่ะ (จากข้างต้นที่กล่าวมา) 12วันที่พ่อว่าง
พ่อก็จะขึ้นไปหาพี่ชายที่ตวจ.อีก3ถึง5วันเป็นอย่างน้อย แต่เค้ารักลูก อันนี้ไม่เถียง
พ่อเป็นคนเงียบๆที่ไม่ค่อยมีปากมีเสียงในบ้าน แต่เค้าโมโหร้าย ทุบตีทำร้าย(ไม่บ่อย)

แม่เป็นคนปากร้าย เค้าจะพูดทุกอย่าที่ทำให้ตัวเองพอใจแล้วจะหยุดเอง
ไม่กระทั่งลูก รักและให้เท่าที่ให้ได้แต่ส่วนของเค้า เค้าไม่ได้
#กรณึศึกษา ตัวอย่างเหตุการณ์ เป็นช่วงมหาลัยปิด(มอเราปิดแค่เกือบๆ2สัปดาห์)
แม่ให้ค่าขนมเราแค่ครึ่งเดียวเพราะบอกว่า อยู่บ้านตั้งครึ่งเดือนเอาไปครึ่งเดียวพอ
แต่... ค่าหอมันรวมอยู่ในนั้นด้วยนะค่ะ ปกติจะได้เดือนละ9,000 ค่าหอ3,500+น้ำไฟอีก200กว่าๆ แต่ได้ครึ่งเดียว4,500
ให้เท่านั้นจริงๆค่ะ ไม่มีเพิ่มให้ ดั้งเรามีเงินไม่ถึง1,000บาทกับช่วงเวลาครึ่งเดือนในกรุงเทพค่ะ
ตอบตรงๆเลยค่ะว่าอยู่ไม่ได้ แต่มีเพื่อนดีค่ะเค้าเข้าใจช่วยเหลือตลอดเลยพอรอดตัวไปบ้าง#
แม่เราไม่เหมือนแม่คนอื่นเท่าไหร่ตรงที่เค้าไไม่ค่อยยอมเสียสละให้คนอื่นเท่าไหร่
แต่อันนี้อาจจะเป็นลักษณะนิสัยที่ติดตัวมาเพราะเป็นลูกสาวคนเดียวมาตลอด
แต่แม่ก็ใจดีนะคะ ปากร้ายแต่ใจดีค่ะ แต่ที่ไม่ดีคือนิสัยการใช้เงินที่ไม่รู้ว่าแอบเอาไปทำอะไร
และคนที่คอยชดใช้หนี้สินให้ตามหลังก็คือพี่สาวกับเราค่ะ (รู้แต่จำนวนแต่ไม่รู้ว่าเอาไปทำอะไร)

พี่สาวป้าเลี้ยงมาตั้งแต่เด็กค่ะ นิสัยก็ตามนั้นเลย ออกแนว...เอาแต่ใจหน่อย
แต่ก็ร็จักจัดการชีวิต การออม เรียนเก่ง จบเกียรตินิยม สอบราชการได้ที่1
แต่ปัญหาคือการเลี้ยงดูที่ห่างพ่อแม่ พี่สาวจะเก็บอารมณ์กับสี่หน้าไม่ค่อยได้
เวลาโดนดุ โดนติ ก็จะชักสีหน้าแบบทันทีทันใด หรือถ้าโกรธก็จะเงียบทำเสียงดังหนีเข้าห้อง
ปากร้ายนิดๆแต่ไม่หยาบคาย ท้าชนค่อนข้างมาก(ก็ไม่ค่อยยอมคนอานะ)
แต่ก็คงเกิดจากการที่ไม่ได้เลี้ยงดูมาเอง ความสนิทใจ การใส่ใจ
ความเกรงกลัวเลยน้อยกว่าเราที่เป็นน้องแล้วพ่อแม่เลี้ยงเอง

ส่วนตัวเรานะคะ
เป็นเด็กช่างปรับตัวค่ะ พูดง่ายก็คือตีสองหน้าเก่ง
ปั้นน้ำเป็นตัว ตีหน้าซื่อเล่าความเท็จ ชักใยคนในบ้าน
เพราะพ่อกับแม่ทะเลาะกันบ่อยค่ะ สิ่งที่เราพยายามอดทนและทำ
คือการประสารรอยร้าวนั้นเรื่อยๆด้วย กการเสียสละหลายๆอย่างออกไป
เพื่อทำให้ทุกคนมีความสุข เราโดนดุ ด่า ว่าหรือตีก็ได้ตลอด
(แต่ก็โดนตีไม่บ่อยหรอกรู้ตัวดีว่าตอนไหนควรรุก ตอนไหนควรถอย เวลาไหนไล่ต้อนจิตใจเขาได้)
#นิสัยเสียค่ะ เถียงคนในบ้านไปเคยชนะ แพ้ตลอดโดนด่าตลอดแต่นั้น... จงใจค่ะ
เรียกว่าการบำบัดความเครียดให้กับคนในบ้าน เราทำแบบนี้มาตลอดเป็นสิบๆปี จนตอนนี้
เราไม่ได้อยู่บ้านค่ะ ปัจจุบันกำลังเรียนมหาวิทยาลัยอยู่ที่กทม.ทำงานพิเศษด้วยเรียนด้วย
ไม่ได้อยู่บ้าน ใช่ค่ะ ไม่ได้อยู่แต่ตอนนี้เป็นพี่สาวกลับไปอยู่แทนที่เรา (สอบราชการได้แถวบ้าน)
แต่... พ่อ แม่ พี่ อยู่ค่ะ พร้อมหน้า (พ่อ60แล้วเลยต้องกลับมาพักช่วงแม่ทำขนมขาย)

แน่นอนค่ะ ตู้มมมมมม
เละค่ะ ทะเลาะกันกระจาย เชื่อไหมคะ...
ปกติไม่เคยมีสายเรียกเข้าจากคนในบ้านค่ะ
#อยากที่บอกเราไม่ได้สนิทกันเท่าไหร่ ครอบครัวไม่ค่อนจะสุขสันต์เท่าไหร่#
ปีๆนึงก็มีแค่โทรมาอวยพรวันเกิด ขอเงิน(บางทีที่เรามี) เกรดส่งไปถึงบ้าน
ก็2ถึง3เดือนจะโทรหากันทีค่ะ เราจะโทรไปบ่อยกว่าหน่อยเพราะคิดถึงนิดนึง
พอกลับมาอู่กัน3คนไร้น้อง/ลูกสาวคนเล็ก ที่บ้านเหมือนมีสงครามค่ะ
ไฟลุกพรึ่บๆ พี่ไม่ยอมแม่ แม่ไม่ยอมพี่ ทะเลาะ โวยวาย ด่า
พ่อก็หงุดหงิด ลงไม้ลงมือกับทั้งคู่ (ก็ไม่มีใครยอมใครเลยล่ะค่ะ)
นับจริงๆ เค้าเพิ่งมอย่พร้อมหน้ากันแค่ราวๆ3เดือนกว่าๆค่ะ
แต่ทะเละกันนับครั้งไม่ถ้วน มีการลงไม้ลงมือแล้วเป็นครั้งที่3
(ปกติ2-3ปีพ่อถึงจะมีอาการแบบนี้ หรือบางทีก็หลายปีมากจนลืมนับค่ะ)

#เดี๋ยวมาต่อนะคะ ยังไม่จบแต่ต้องไปหมอชิตแล้ววันนี้กลับบ้านค่ะ# (จะมาพิมพ์ต่อหลังจากขึ้นรถแล้ว)
#กลับไปรับศึกที่บ้านได้ข่าวคนโทรฟ้องแว่วๆว่าเมื่อวานพ่อตบพี่สาว สงสัยกลับไปจะระอุค่ะ#