คือ เรากับเเฟนคบกันจะสองปีเเล้วค่ะ เเฟนเขาเป็นลูกของป้าเราค่ะ ( ป้าเป็นพี่สาวเเท้ๆของแม่เรา เเม่เราเป็นลูกสะใภ้ เเต่เเม่เราเลิกกับพ่อเราตั้งเเต่เราได้ขวบกว่าๆ เเล้วเเม่ก็เเยกไปมีครอบครัวใหม่เเล้วค่ะ) เขาอยู่ต่างจังหวัดเเล้วพึ่งกลับมาบ้าน คนละหลังค่ะเเต่ติดๆกัน ตอนแรกเราไม่ได้คิดอะไร เเต่พอเจอกันได้ไปไหนมาไหนด้วยกันมันก็เริ่มคิดค่ะ ไม่ได้คิด18+นะคะ คิดแบบชอบเขาค่ะ เรากับเขาคุยกันเกือบสองปี เเต่เรากับเขาต่างคนก็มีคนคุยอยู่เเล้ว คุยไปคุยมาเริ่มรู้สึกเขามีเรื่องผู้หญิงเข้ามาเราทะเลาะกับเขา เขาทำเป็นแบบฉันเป็นคนเลือก เทอสองคนจะทำยังไงก็ได้ให้ฉันเลือก.. เขาให้เราไปหาแบบว่าเขาพูดว่า กล้ามารึป่าว.. เราเลยบอกว่าภ้าอย่างนั้นหนูไม่ไปหรอก ตอนนั้ยมันดึกมาเเล้วค่ะเกือบๆตี1 เรากับเขาก็ทะเลาะกัน เขาเลยบอกว่าเป็นพี่น้องกันอะดีแล้ว เราก็แบบ.. โอเครตามนั้น พอตื่นเช้าเขาก็ส่งอิโมจิมาหาเรา เราเลยบอกเขาว่า.. มอร์นิ่งพี่ชาย เขาบอกว่าจะเอาแบบนี้จริงๆหรอ? เราเลยบอกว่า ก็เป็นคนพูดเองเลือกกูไม่ได้เลือก.. เเต่เราก็เจ็บอะค่ะที่ต้องทำเหมือนเฉยๆเหมือนไม่รู้สึก แล้วเขาก็ทักมาบอกว่า ขอโทษนะคืนนั้นกูสับสน แต่พอกูคิดอีกทีก็มีแต่ที่อยู่ข้างๆก็ เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมนะ.... เราอึ้งค่ะเเต่ความรู้สึกมันปนกันทั้งดีใจทั้งงง เเต่เราก็ตามตกลงไป.. จนถึงปัจจุบันญาติผู้ใหญ่เขาไม่รู้หรอกค่ะว่าคบกัน มีเเต่น้องหลานเพื่อนของเขากับเพื่อนของเรา ( คุยกันเกือบ2ปี... เเล้วก็เริ่มคบกันจนจะสองปีเเล้วค่ะ) เรารู้ว่ามันเป็นเรื่องที่ผู้ใหญ่รับไม่ได้ แต่เรากับเขาก็ช่วยกันทำงานเก็บเงิน.. เราควรบอกผู้ใหญ่เลยไหมค่ะ ว่าคบกันหรือรอให้เขารู้เอง
มีความรักที่ไม่น่าจะมีค่ะ