กระทู้ระบายความรู้สึก

สวัสดีค่ะ วันนี้เราจะมาระบายความรู้สึกในใจให้ฟัง คืออึดอัดมาก มีปัญหาอะไรก็ไม่สามารถบอกคนอื่นได้ ไม่สามารถบอกคนใกล้ตัวได้ มีอะไรก็เก็บไว้คนเดียว ไม่เคยมีใครเข้าใจเรา แม้แต่พ่อแม่ก็ไม่เคยเข้าใจ ไม่เคยสนใจเราด้วยซํ้า สนใจแต่พี่สาว พี่สาวอยากทำอะไรก็ทำ อยากเรียนอะไรก็ได้เรียน ทีเราบ้างล่ะ อยากทำอะไรก็ไม่ได้ทำ อยากเรียนอะไรก็ไม่ได้เรียน เราอยากจะไปเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยเทคนิค แม่เราก็ไม่ให้ไป แม่เราบอกว่าถ้าไม่พอใจก็ไม่ต้องเรียนต่อ จบแค่ม.3แล้วก็มาทำไร่ทำสวน คือพูดออกมาไม่เคยคิดถึงความรู้สึกของเราบ้างเลย ไม่คิดบ้างล่ะว่าพูดออกมาแบบนี้แล้วเราจะรู้สึกยังไง ไม่เคยคิดถึงอนาคตของเราบ้างหรอ เราก็แค่อยากเรียนต่อที่สูงๆ เรียนจบแล้วก็ได้ทำงานที่มันสบายๆ ได้เงินเดือนเยอะๆ แล้วพอได้เงินมาก็จะเอาเงินมาให้พ่อแม่นี่แหละ ทำไมไม่คิดถึงอนาคตของเราบ้าง คงจะคิดถึงแต่อนาคตของพี่สาวเราสินะ คงจะคิดว่าพอพี่สาวเราเรียนจบ ก็จะได้ทำงานที่มันสบายๆ แต่เราจะได้ทำงานกลางแดดที่มันร้อนๆ มีเงินแค่พอประทังชีวิตตัวเองไปวันๆ นี่เราใช่ลูกของแม่จริงๆป่ะเนี่ย ไม่ได้เก็บเรามาเลี้ยงใช่มั้ย  แม่นี่ก็ลำเอียงจริงๆเลย รักลูกไม่เท่ากัน