เราอายุ25ปีค่ะ คบกับผู้ชายอายุ41ปี เราชอบในความคลาสิคของคนที่มีอายุค่ะ เราได้รักคนที่ตรงสเปกก็จริง ยิ่งคบยิ่งรู้จักยิ่งรักมากขึ้นทุกๆวัน แต่ความเป็นจริงคือ คนยิ่งแก่ ยิ่งมีประวัติ เขาเคยมีเมียมีลูกค่ะ ถึงเขาจะเลิกกับเมีย เขาก็ยังคงติดต่อกันเรื่องการจัดการดูแลลูกๆอยู่ดี เรามีความรู้สึกว่าเราเข้าไม่ถึงเขา กอดได้ทั้งตัวแต่ไม่ถึงใจเขา ความใส่ใจของเขาต่อเราควรมากกว่านี้ เราเองไม่อยากให้เขาสละเวลาที่ควรจะให้ลูกมาให้เราหรอก แต่คนเป็นแฟนกัน ควรได้มากกว่าการกอดเฉยๆมั้ย เราคบกับเขาไม่เคยหวังอะไรที่มากไปกว่ารักความใส่ใจ เงินเขาเราไม่เอาเลย ทรัพย์สินเงินทองไม่เอาอยู่แล้ว บางทีเรายังต้องช่วยsupport เขาอยู่เลย รักแบบคู่รักจริงๆ เราทนกับการเข้าไม่ถึงใจเขาแบบนี้ไม่ได้ ยิ่งรู้ว่าเขามีเรื่องปิดบัง ยิ่งรู้สึกว่าเราเป็นแค่ของเล่นคนแก้เหงาคั่นเวลา มันเจ็บทรมานที่ต้องคอยหลอกตัวเองว่าเขารัก เรารักคนๆนี้ ทั้งๆที่คนที่เรารักเขาไม่ได้สนใจเราเลย
อยากบอกเลิก อยากจบ แต่สงสารใจตัวเองมากที่ต้องเจออุปสรรคอะไรแบบนี้ ทำงานก็เหนื่อย เรื่องหัวใจก็พัง
เราทำงานพยาบาลต้องเจอคนมากหน้าหลายตาคนเข้ามาจีบทำงานดีๆก็มีแต่ไม่เคยเปิดใจ ไม่เคยสนใจใครเลย รักเขาคนเดียวมาตลอด
ถ้าจะต้องเลิกจะให้เหตุผลยังไงดี จะอ้างว่าอะไร สับสนมากๆว้าวุ่นใจมากๆค่ะ
กำลังจะตัดสินใจบอกเลิกแฟนค่ะ ขอวิธีตัดใจหน่อย
อยากบอกเลิก อยากจบ แต่สงสารใจตัวเองมากที่ต้องเจออุปสรรคอะไรแบบนี้ ทำงานก็เหนื่อย เรื่องหัวใจก็พัง
เราทำงานพยาบาลต้องเจอคนมากหน้าหลายตาคนเข้ามาจีบทำงานดีๆก็มีแต่ไม่เคยเปิดใจ ไม่เคยสนใจใครเลย รักเขาคนเดียวมาตลอด
ถ้าจะต้องเลิกจะให้เหตุผลยังไงดี จะอ้างว่าอะไร สับสนมากๆว้าวุ่นใจมากๆค่ะ