ปรึกษาเรื่องเพื่อน

เราขอเกริ่นหน่อย .... ว่าเพื่อนคนนี้เจอกันครั้งแรกตอนสัมภาษเข้ามหาวิทยาลัย คือคณะเดียวกันสาขาเดียวกัน เจอครั้งแรกก็รู้สึกโอเคนะ พอกดจองหอก็นัดกดห้องเดียวกัน ได้อีก!
.
.
เริ่มเข้าเรื่อง
.
.
คือนางอะไม่ได้เอารถมาใช้ตอนปี1 เราก็ใจดีให้ไปด้วยตลอดจนจบปี1 ขึ้นปี 2 เราก็พูดว่าให้เอารถมา (เราอยู่หอเป็นบ้านนะ4คน) นางบอกรถเยอะแล้วกลัวรถตากแดด ด้วยความที่เราอยากให้เอามาอะ เพราะหลังๆเวลาเราไปไหนอยากไปคนเดียวก็ต้องมาคอยห่วงนาง ตอนนี้นางเอามาละ พอนางเอารถมาเราเหมือนเป็นคนไม่รู้จักกันไปเลย งง 55555 นางไปเรียนแบบไม่บอกใครเลย อยากไปก็ไป ทั้งๆที่เมื่อก่อนเวลาไปไหนเราต้องบอกกันอะ ว่าเออ จะไปก่อนนะ เมื่อก่อนอยู่กลุ่มเดียวกัน ตั้งแค่เอารถมานางไปอีกกลุ่มเลย เพื่อนก็งงเป็นไก่ตาแตกเลยจ่ะ ว่าทำไมแยกไป เพื่อนเราเลยไปถามนาง นางตอบกลับมาว่า คนเรามีชีวิตเป็นของตัวเอง เอ่ออ จุกอยู่นะ เราก็เข้าใจว่ากลุ่มเราไม่ค่อยขยันเรียน แต่บางอย่างเราอยากให้นางพูด เพราะว่าเราคาใจในบางอย่าง แต่ตอนนี้คือเวลาเราถามไรนางอะ นางชอบทำแบบหน้าหงุดหงิด คือเราอะ ถามดีๆตลอดนะ นางบอกว่านางเป็นแบบนี้ตั้งแต่มัธยมแล้ว คือ ไปไหนก็ไป ไม่บอกใคร อยากไปไหนก็ไปอะ เข้าใจนะ แต่เรื่องบางเรื่องเหมือนนางมีอะไรในใจแต่นางไม่พูดเว้ย คือเราดูออกนะ
.
.
ตอนนี้เราก็ต่างคนต่างอยู่ จะย้ายออกแล้ว อึดอัดมาก
แต่นานๆไปคงชินเอง เห้ออออ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่