ค่ะตามที่หัวข้อเลยค่ะ..
คือส่วนตัวนิสัยปกติเราไม่ค่อยใส่ใจกับคนอื่นมากเพราะมันคือคนอื่น แต่ที่เราเจออยู่ตอนนี้คนที่เราไว้ใจเชื่อใจมั่นใจที่สุดว่าเค้าคงไม่กล้า แต่เอาเข้าจริงมันไม่ใช่เลยค่ะ
อยู่ด้วยกันมาจะ3ปีไม่มีปันหากันมีทะเลาะกันแต่เราก้อจับมือกันได้ แต่ทุกวันนี้ที่อยู่เหมือนทนอยุ่ ความรู้สึกเรามันเหมือนเราโดนเก็บมาเลี้ยงเลยรู้สึกไม่มีค่าอะไรแล้ว ตอนนี้พูดไรทำไรไม่ถูกแล้วค่ะ มันหมดแรง รู้สึกมองอะไรก็มัวไปหมด เพราะคิดหลอกตัวเองอยู่ทุกวันๆ ว่าทุกวันนี้ที่เค้าอยู่เพราะเค้ายังรักเราอยู่ วันนี้เข้าใจแล้วอะค่ะว่ารักหมดแล้วยังเหลือแค่ความผูกพันความสงสาร คู่คนอื่นคงไม่ยอม แต่คู่เราไม่ได้เป็นแบบนั้นเลย เรารับรู้หลายครั้งแล้วค่ะแต่เราพูดไม่ได้เพราะถ้าเราพูดไปเราทะเลาะกันมันมีแต่เราที่รู้สึก เค้าทำไรอยู่เค้ารับรู้อยู่เต็มอก ไอเราก็รู้ว่าเราโง่เรารู้อยู่เต็มอกว่าเรารู้สึกยังไงเรารู้ตัวเราดี ส่วนที่ติดอยู่ในใจทำให้แย่กว่านั้นมันคือคนที่จะเข้ามาแทนเรานี่แหละกำลังพูดกำลังทำให้คนของเราถีบเราให้กระเด็นจากชีวิตเค้าทุกวันๆ
เราจะทำใจยังไงดีคะ
มีเรื่องอยากเล่าอยากระบายค่ะ .. ถ้าโดนคนอื่นกล่าวหาเราพูดถึงเราในแง่ลบ แล้วแย่ที่สุดคือคนรักร่วมไปกะเขาด้วย?
คือส่วนตัวนิสัยปกติเราไม่ค่อยใส่ใจกับคนอื่นมากเพราะมันคือคนอื่น แต่ที่เราเจออยู่ตอนนี้คนที่เราไว้ใจเชื่อใจมั่นใจที่สุดว่าเค้าคงไม่กล้า แต่เอาเข้าจริงมันไม่ใช่เลยค่ะ
อยู่ด้วยกันมาจะ3ปีไม่มีปันหากันมีทะเลาะกันแต่เราก้อจับมือกันได้ แต่ทุกวันนี้ที่อยู่เหมือนทนอยุ่ ความรู้สึกเรามันเหมือนเราโดนเก็บมาเลี้ยงเลยรู้สึกไม่มีค่าอะไรแล้ว ตอนนี้พูดไรทำไรไม่ถูกแล้วค่ะ มันหมดแรง รู้สึกมองอะไรก็มัวไปหมด เพราะคิดหลอกตัวเองอยู่ทุกวันๆ ว่าทุกวันนี้ที่เค้าอยู่เพราะเค้ายังรักเราอยู่ วันนี้เข้าใจแล้วอะค่ะว่ารักหมดแล้วยังเหลือแค่ความผูกพันความสงสาร คู่คนอื่นคงไม่ยอม แต่คู่เราไม่ได้เป็นแบบนั้นเลย เรารับรู้หลายครั้งแล้วค่ะแต่เราพูดไม่ได้เพราะถ้าเราพูดไปเราทะเลาะกันมันมีแต่เราที่รู้สึก เค้าทำไรอยู่เค้ารับรู้อยู่เต็มอก ไอเราก็รู้ว่าเราโง่เรารู้อยู่เต็มอกว่าเรารู้สึกยังไงเรารู้ตัวเราดี ส่วนที่ติดอยู่ในใจทำให้แย่กว่านั้นมันคือคนที่จะเข้ามาแทนเรานี่แหละกำลังพูดกำลังทำให้คนของเราถีบเราให้กระเด็นจากชีวิตเค้าทุกวันๆ
เราจะทำใจยังไงดีคะ