เขาเรียกรักแท้ใช่ไหมครับ?

เรื่องมีอยู่ว่า ตอนผมอยู่ ม.4 ผมเห็น ผญ.คนหนึ่ง(นามสมมุติ) จ๋า คือผมชอบจ๋าตั้งแต่แรกเห็น ไม่ใช่สิ ! ผมรู้สึกรักเลยผมก็แอบมองเขาตลอดอยู่ในโรงเรียนจนผมตัดสินใจบอกรักเขาไปแต่!! ตอนนั้นเขามีแฟนแล้ว( รู้สึกเศร้าใช่ไหมครับ) ผมก็ยังแอบมองเขาตลอดจนกระทั้งเขาจะจบ ม.3 คือผมทักแชท fbจ๋า ไปอีกครั้ง แต่คราวนี้มันไม่เหมือนครั้งแรก ผมก็สารภาพจนคุยมาเรื่อยๆ จ๋าตกลงคบกับผม ตอนนั้นผมอยู่ ม6  ผมรู้สึกดีมากครับผมคอดว่าคนนี้แหละครับคือคนสุดท้ายของผม จนกระทั่งคบมาได้ 5เดือนกว่าเขาก็บอกผมว่าจะย้าย รร ตอนนั้นผมคิดแค่ว่าคงไม่เป้นไรหรอก จ๋าเจาย้ายไปเรียนในตัวเมืองตอนม4เทอม2
ส่วนผมเรียนในตัวอำเภอ แล้วก็เริ่มเรียนเทอม2 นั้นแหละครับ บรรยากาศใน รรของผมมันก็เฉยๆ อึนๆ งงๆ ผ่านไป2 อาทิตย์ จ๋าเริ่มเปลี่ยนไป เวลาคุยกันเราไม่ค่อยมี เขาบอกคุยงานกับเพื่อนตลอด หลังจากนั้นเขาก็มาบอกผมว่าเจาไม่ได้รู้สึกเหมือนเมื่อก่อน ตอนนี้นผมช็อคมากครับแต่ก็ต้องทำใจ ลงเอ้ยด้วยคำว่าเลิก ...... จนตอนนี้ ผมเรียนมหาลัยปี4 ผมยังคิดถึงเขาตลอดเวลา ผมรู้รักว่าผมเจอรักแท้ รักที่ผมไม่กล้านอกใจ ตั้งหน้าตั้งตารอคุยกับเขาทุกวันผมรู้สึกดีมากครับ เพื่อนๆ ที่อ่านpantip ของผมแล้วช่วยบอกผมทีครับ ว่านี้รักแท้มช่ไหม หรือผมคิดไปเอง .....และตอนนี้ผมคิดถึงเขามาก