ความรักที่โคตรเหนื่อย

บางครั้งความรักมันก็ยากนะ ยากที่จะเข้าใจยากที่จะรู้สึก ยากที่จะแบกรับอะไรต่างๆอยู่ฝ่ายเดียว มันเหนื่อยนะ ตอนแรกเชื่อความมันคงจะมีความสุข มันคงจะเีที่มีเขาเข้ามา แต่สุดท้ายมันไม่ได้เป็นไปตามที่คิด ทุกอย่างมันกลับกันไปหมด คบกันแรกๆมันก็ดีแหละ มันดีไปหมด มันก็คงเพราะช่วงโปรแหละ
เรายอมเขาทุกอย่าง ให้ทุกอย่างที่ให้ได้  บางครั้งผมให้เขาจนผมเองนี่แหละที่แทบจะไม่เหลืออะไรเลย ดูๆแล้วเหมือนผมไม่รักตัวเองเลยเนาะ หรือผมรักเขามากไป แต่ผมก็ไม่เคยสัมผัสถึงความรักที่เขาให้ผมเลย  ผมพยายามเก็บออมไว้สำหรับอนาคต แต่เจาก็ใช้ส่วนนั้นจนหมด บางครั้งผมเองต้องยอมอดข้าวยอมกินน้อยๆ เพื่อให้เขาได้กินอิ่ม ได้สบาย  ปัจจุบันเราเพิ่งคบกัน ตอนนี้ผมเริ่มจะไม่ค่อยไหวแล้ว ทุกๆอย่างมันเบลอไปหมด ไม่รู้ว่าจะไปต่อยังไง ไม่รู้ว่าจะหยุดยังไง มันไม่อยากทิ้งเขา ไม่อยากเสียเขาไป แต่ก็ตอบตัวเองไม่ได้สักครั้ง ว่าทำไมถึงไม่อยากเสียเขาไป