เราเป็นลูกสาวคนเล็กของบ้านค่ะ แม่เราขี้หวงและห่วงมาก
ตั้งแต่สมัยมัธยมคือตามไปเฝ้าตอนเรียนพิเศษทั้งวัน
พอเข้ามหาลัย เราเรียนพิเศษที่บริติชแล้วเคยนำทางเพื่อนต่างชาติผู้หญิงที่เรียนด้วยกันไปซื้อปากกา
เพื่อนต่างชาติคนนั้นเลยเลี้ยงชานมตอบแทน แม่ก็เครียดมาก กลัวเราจะไปยุ่งกับเค้า ทั้งที่คุยกันแค่ครั้งเดียวด้วยซ้ำไป คอนแทคอะไรก็ไม่ได้แลกไว้
เรียนจบแล้ว ตอนแรกเรากะว่าจะทำงานไปด้วยแล้วก็เรียนพิเศษภาษาอังกฤษไปด้วย เพราะเราอยากไปเรียนต่างประเทศ
แม่เราก็แนะนำว่าให้เรียนอย่างเดียวแล้วจะส่งไปเรียนต่อ
พอเราสอบอังกฤษอะไรเสร็จหมดแล้ว คะแนนได้แล้ว เหลือแค่ยื่น แม่กลับบอกว่าไม่ให้ไป ถ้าเราไปใครจะช่วยดูแลร้าน
แล้วตอนนี้บ้านเรากำลังจะเปิดสาขาใหม่ เราก็เลยขอแม่ไปเที่ยวกะเพื่อนเพราะพอเปิดแล้วคงไม่มีเวลาไปเที่ยว แม่เราก็ไม่ให้
เมื่อเดือนที่ผ่านมามีผู้ชายแอดเฟสเรามาคุยด้วย เราก็คุยเล่นๆกับเขา พอแม่เรารู้ก็เอามือถือเราไปบล็อคเฟสผู้ชายคนนั้น แล้วบอกเราว่าใครจะมาจีบต้องผ่านทางแม่ให้หมด55555 เอาตรงรู้สึกอึดอัดมากค่ะ เคยบอกไปตรงๆ ร้องไห้ไปไม่รู้กี่รอบแล้ว แม่ก็ชอบประชดบอกถ้าเป็นลูกคนอื่นคงมีความสุขกว่านี้สินะหรือรอแม่ตายก่อนละกัน เรื่องเที่ยวแม่ก็ชอบบอกตอนแม่เป็นวัยรุ่นแม่ไม่เห็นต้องเที่ยวเลย ทั้งๆที่การเรียนไม่เคยตก ไม่เคยออกนอกลู่นอกทางเลย ไม่เคยหนีเที่ยวเลย ไปเที่ยวคือขอแม่ตลอด ได้บ้างไม่ได้บ้าง ทะเลาะกันเรื่องขอไปเที่ยวบ่อยมาก แถมแม่เราชอบโทรตามทั้งที่ยังไม่ดึก พอไม่รับสาย ก็โทรหาเพื่อนเราบ้าง ช่วงอ่านหนังสือเราไปอ่านร้านกาแฟแถวบ้านประจำ ก็เพิ่งมารู้ว่าแม่ขอเบอร์พนักงานที่ร้านไว้เพื่อโทรหาให้พนักงานดูเรา เราเข้าใจว่าแม่เป็นห่วงเรามาก แต่บางทีเราก็รู้สึกอึดอัดมากจริงๆ เพราะเราก็อยู่กับแม่ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงขนาดนี้แล้ว แม่ก็ยังจะคอยเชคมือถือหรือถามเราตลอดว่าเราคุยกับใคร
ปล.มีเพื่อนเคยบอกให้พาแม่ไปหาหมอแต่ดูท่าทางแม่คงไม่ยอมไป น่าจะเป็นเราที่ไปหาหมอก่อน อาจจะดูเรื่องเล็กแต่อึดอัดมากจริงๆค่ะ ช่วงนี้ร้องไห้บ่อยใากเลย ผิดหวังเรื่องที่แม่ผิดสัญญาไม่ให้ไปเรียนต่อด้วย พอจะขอทำงานเค้าก็ไม่ยอมแล้ว ทั้งที่ตอนจบมาเราโดนเรียกตัวแล้ว
แม่ไม่ปล่อยจนรู้สึกอึดอัด ทำอย่างไรดีคะ
ตั้งแต่สมัยมัธยมคือตามไปเฝ้าตอนเรียนพิเศษทั้งวัน
พอเข้ามหาลัย เราเรียนพิเศษที่บริติชแล้วเคยนำทางเพื่อนต่างชาติผู้หญิงที่เรียนด้วยกันไปซื้อปากกา
เพื่อนต่างชาติคนนั้นเลยเลี้ยงชานมตอบแทน แม่ก็เครียดมาก กลัวเราจะไปยุ่งกับเค้า ทั้งที่คุยกันแค่ครั้งเดียวด้วยซ้ำไป คอนแทคอะไรก็ไม่ได้แลกไว้
เรียนจบแล้ว ตอนแรกเรากะว่าจะทำงานไปด้วยแล้วก็เรียนพิเศษภาษาอังกฤษไปด้วย เพราะเราอยากไปเรียนต่างประเทศ
แม่เราก็แนะนำว่าให้เรียนอย่างเดียวแล้วจะส่งไปเรียนต่อ
พอเราสอบอังกฤษอะไรเสร็จหมดแล้ว คะแนนได้แล้ว เหลือแค่ยื่น แม่กลับบอกว่าไม่ให้ไป ถ้าเราไปใครจะช่วยดูแลร้าน
แล้วตอนนี้บ้านเรากำลังจะเปิดสาขาใหม่ เราก็เลยขอแม่ไปเที่ยวกะเพื่อนเพราะพอเปิดแล้วคงไม่มีเวลาไปเที่ยว แม่เราก็ไม่ให้
เมื่อเดือนที่ผ่านมามีผู้ชายแอดเฟสเรามาคุยด้วย เราก็คุยเล่นๆกับเขา พอแม่เรารู้ก็เอามือถือเราไปบล็อคเฟสผู้ชายคนนั้น แล้วบอกเราว่าใครจะมาจีบต้องผ่านทางแม่ให้หมด55555 เอาตรงรู้สึกอึดอัดมากค่ะ เคยบอกไปตรงๆ ร้องไห้ไปไม่รู้กี่รอบแล้ว แม่ก็ชอบประชดบอกถ้าเป็นลูกคนอื่นคงมีความสุขกว่านี้สินะหรือรอแม่ตายก่อนละกัน เรื่องเที่ยวแม่ก็ชอบบอกตอนแม่เป็นวัยรุ่นแม่ไม่เห็นต้องเที่ยวเลย ทั้งๆที่การเรียนไม่เคยตก ไม่เคยออกนอกลู่นอกทางเลย ไม่เคยหนีเที่ยวเลย ไปเที่ยวคือขอแม่ตลอด ได้บ้างไม่ได้บ้าง ทะเลาะกันเรื่องขอไปเที่ยวบ่อยมาก แถมแม่เราชอบโทรตามทั้งที่ยังไม่ดึก พอไม่รับสาย ก็โทรหาเพื่อนเราบ้าง ช่วงอ่านหนังสือเราไปอ่านร้านกาแฟแถวบ้านประจำ ก็เพิ่งมารู้ว่าแม่ขอเบอร์พนักงานที่ร้านไว้เพื่อโทรหาให้พนักงานดูเรา เราเข้าใจว่าแม่เป็นห่วงเรามาก แต่บางทีเราก็รู้สึกอึดอัดมากจริงๆ เพราะเราก็อยู่กับแม่ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงขนาดนี้แล้ว แม่ก็ยังจะคอยเชคมือถือหรือถามเราตลอดว่าเราคุยกับใคร
ปล.มีเพื่อนเคยบอกให้พาแม่ไปหาหมอแต่ดูท่าทางแม่คงไม่ยอมไป น่าจะเป็นเราที่ไปหาหมอก่อน อาจจะดูเรื่องเล็กแต่อึดอัดมากจริงๆค่ะ ช่วงนี้ร้องไห้บ่อยใากเลย ผิดหวังเรื่องที่แม่ผิดสัญญาไม่ให้ไปเรียนต่อด้วย พอจะขอทำงานเค้าก็ไม่ยอมแล้ว ทั้งที่ตอนจบมาเราโดนเรียกตัวแล้ว