ผมเป็นคนนึงที่ไม่มีความสุขตอนออกนอกบ้าน เพราะทุกครั้งที่ออกไปมักเจอแต่คนว่าเขาว่าผมหน้านิ่ง หยิ่ง ขี้แอ็ค ทำมาดสารพัด จนทุกวันผมไม่อยากออกไปไหนไม่อยากไปเรียนด้วยซ้ำเพราะไปก็เจอแบบนี้จะให้ยิ้มตลอดเวลาก็ไม่ใช่คนเรามีปม ขนาดเดินไปกินข้าวในโรงอาหารตอนเช้าๆยังทำไม่ได้บางทีต้องยอมอดกินแล้วไปนั่งเล่นรอเคารพธงชาติ ทุกครั้งที่ที่ไปในที่คนเยอะๆตัวมันสั่นใจสั่นใจร้อนด้วย แม้แต่ผญ.ยังไม่ชอบขี้หน้าผมเลยผมก็แค่เป็นตัวเองมันผิดหรอ ทุกวันนี้ผมเรียนม.6เทอมท้ายผมเก็บกดแล้วมีปัญหาทางบ้านด้วย ผมแค่นิ่งแต่ก็ผิดในสายตาทุกคน ผมไม่อยากทำอะไรอีกต่อไป.
กลัวโลก .