ใครเคยถูกแฟนที่คบกันมานานนอกใจบ้าง

แก้ไข
กระทู้นี้เราอยากให้แชร์ความคิดเห็นกันในมุมมองของแต่ละคนค่ะ ไม่ได้ต้องการให้เกิดดราม่าใดๆทั้งสิ้น

เรื่องมีอยู่ว่า เรากับแฟนคบกันมาเกือบ 10 ปีแล้วค่ะ แต่ยังไม่ได้แต่งงาน ไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่ก็ไปมาหาสู่กัน คุยกันตลอด เพราะเราทั้งคู่ยังคงมีภาระที่ต้องดูแล ครอบครัวทั้งสองฝ่ายรับรู้ว่าเราคบกันในฐานะแฟนและไม่ได้ห้ามหรือกีดกัน ตอนเริ่มต้นคบกันแฟนเราเป็นเหมือนผู้ชายทั่วไปค่ะ คบเพื่อนกินเหล้า สูบบุหรี่ ส่วนเราไม่ชอบทั้งสองอย่าง ตอนที่เขาขอคบกับเรา เราขอให้เขาเลิกทั้งเหล้าและบุหรี่ ซึ่งเขาก็ทำได้และทำให้เราเห็นมาโดยตลอด นี่เลยเป็นเหตุผลหลักที่ทำให้เราตัดสินใจคบกับเขา เพราะมันทำให้เรารู้สึกว่าเขาเป็นคนที่เราเชื่อถือได้ มั่นใจได้ และไว้ใจได้ แฟนเราไม่ใช่คนเจ้าชู้ ดูแลเราได้ดีในระดับนึงอย่างเสมอต้นเสมอปลาย นั่นทำให้เราไว้ใจ และเชื่อใจเขามากในเรื่องนี้ จนมันทำให้เกิดกระทู้นี้ขึ้นมา ตลอดเวลาที่คบกัน ด้วยความที่เราเชื่อใจ ไว้ใจ และมั่นใจในตัวเขา เราไม่เคยยุ่งกับเรื่องส่วนตัวของเขาเลย ไม่เช็คโทรศัพท์ หรือโซเชียลใดๆ จนเมื่อเราคบกันมาได้ระยะหนึ่ง ด้วยงานและภาระของเขาที่มากขึ้นทำให้เราเจอกันน้อยลง แต่ก็ยังคุยกันอยู่ตลอด เขาเริ่มบ่นว่าเครียด ทั้งเรื่องงานและเรื่องภาระต่างๆ เราก็พยายามให้กำลังใจเขาทุกครั้ง จนบางครั้งเราเคยคิดด้วยซ้ำว่าตัวเราเองก็เป็นภาระอย่างนึงของเขารึเปล่า มันทำให้เราพยายามพึ่งพาเขาให้น้อยลง จนกระทั่งช่วงหลังๆเขาคุยกับเราน้อยลง ไม่ทักไลน์ ไม่โทรหา หายไปเป็นอาทิตย์ พอโทรคุยกันคุยกันไม่กี่คำก็วาง เราคิดแค่ว่า เขาคงเหนื่อย แต่สิ่งที่เราไม่เคยคิดว่ามันจะมีเลยก็คือ ผู้หญิงอีกคน จนเมื่อไม่นานมานี้ ไม่รู้ว่าเราคิดยังไงหรือมีอะไรดลใจ ทำให้เราลองเข้าไปดูโซเชียลของเขา สิ่งที่เราเห็นคือ รูปของเขากับผู้หญิงคนนั้นบนเตียงนอนเหมือนที่คู่รักทั่วไปถ่ายรูปคู่แล้วอัพขึ้นเป็นสเตตัส หลายรูปมาก และมีมานานมากแล้วด้วย ความรู้สึกของเราในตอนนั้นคือ ตัวชา หน้าชา ในหัวมีแต่สีขาว เพราะไม่เคยนึกเลยว่าจะมีเรื่องนี้เกิดขึ้น จนเราตัดสินใจลองถามเขาว่าวันหยุดไปไหนมาบ้างโดยที่ไม่ได้ถามเรื่องอื่น เขาก็ตอบมาว่าไปกินเลี้ยงกับเพื่อน ดื่มเหล้า และสูบบุหรี่ โดยบอกเหตุผลกับเราว่าเพราะความเครียด เราก็เลยลองถามดูอีกว่ามีแค่เรื่องนี้จริงหรือ เขาก็บอกกับเรามาว่าจริงๆแล้วเขามีผู้หญิงอีกคน เราอึ้งมาก ถามออกไปว่ามันเกิดขึ้นเมื่อไหร่ คำตอบคือมากกว่าครึ่งหนึ่งของเวลาที่เราคบกัน และผู้หญิงคนนั้นก็รับรู้มาตลอดว่าเขามีเราอยู่ ความรู้สึกของเราในตอนนั้นเหมือนคนที่ถูกถีบลงเหวยังไงยังงั้นเลยล่ะค่ะ เราได้แต่ถามว่าเขาทำกับเราแบบนี้ได้ยังไง จนเราขอให้เขาออกมาเพื่อจะเคลียร์ เราจำไม่ได้ว่าเราพูดอะไร ถามอะไรออกไปบ้าง ที่เราจำได้ ณ เวลานั้นเราเหมือนคนเสียสติคือคุยไปหัวเราะ ยิ้ม เหมือนคุยเรื่องคนอื่น แต่พอคุยได้สักพักก็ร้องไห้โวยวายเป็นวรรคเป็นเวร สิ่งที่เราได้รับกลับมาไม่ใช่คำตอบแต่เป็นความเงียบกับคำว่าขอโทษ คำถามมากมายอยู่ในหัว แต่ไม่รู้จะถามออกมายังไง ถามไปแล้วเขาจะตอบยังไง แล้วคำตอบที่ได้จะจริงแค่ไหน กลัว แต่ก็อยากรู้ เราถามเขาว่าสองคนรู้จักกันยังไง เริ่มคบกันเมื่อไหร่ เขาก็เล่าให้ฟังนะ และที่สำคัญทุกๆคนรอบตัวเขารับรู้มาตลอดว่าเขามีผู้หญิงคนนั้นในฐานะ “คนรัก” ในขณะที่เราไม่เคยมีตัวตน มีแค่ครอบครัวเขา กับเพื่อนเขาแค่บางคนที่รู้ว่าเขามีเราอยู่ก่อนแล้ว เราถามถึงเหตุผลที่เขาคบกับผู้หญิงคนนั้น สิ่งที่เราได้รู้คือผู้หญิงคนนั้นให้ความสัมพันธ์ทางกายกับเขาได้มากกว่าเรา และที่เขามีผู้หญิงคนนั้นไว้ก็เพื่อเรื่องนี้ เพราะที่ผ่านมาเราเคยบอกว่าถ้าต้องการเรื่องนี้มากก็ให้ไปหาคนอื่น เรายอมรับว่าเราพูดจริงและเงื่อนไขของเราคือ เขามีคนใหม่ได้แต่ต้องเลิกกับเราก่อน ความรู้สึกตอนนั้นยิ่งกว่าโดนตบหน้าซะอีก จนเราถามเขาว่าจะเอายังไงต่อ เขาตอบว่าเลิกไม่ได้ทั้งสองคน กับเราเขาบอกว่ารักมากเพราะผ่านเรื่องอะไรมาด้วยกันหลายอย่าง แต่กับผู้หญิงอีกคนก็รักแต่ไม่เท่าเราและเขาไม่เคยบอกผู้หญิงคนนั้นว่ารัก ซึ่งมันเป็นสิ่งที่เราไม่รู้ว่าเขาพูดจริงหรือแค่พูดให้เรารู้สึกดีเพราะในตอนนี้ความเชื่อมั่นในตัวเขาที่เรามีมาตลอดระยะเวลาเกือบ 10 ปี มันถูกเขาทำลายไปแล้ว เราบอกเขาว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะให้เราอยู่ในแบบที่เขาต้องการและเขาต้องเป็นคนตัดสินใจว่าจะเลือกแบบไหนถ้าเขาเลือกผู้หญิงคนนั้นเราก็จะหลีกทางให้ เขาบอกว่าเลือกเรา เราบอกเขาว่าถ้าเลือกเราเขาต้องตัดการติดต่อกับผู้หญิงคนนั้นทุกอย่างเขาก็รับปาก จนตอนนี้ผ่านมาหลายเดือนแล้ว เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาทำตามที่เราขอได้หรือเปล่าเพราะราเองยอมรับตามตรงเลยว่าไม่กล้าเข้าไปดูเลยกลัวเขาจะไม่ทำได้แต่หลอกตัวเองซ้ำๆอยู่ว่าเขาคงทำตามที่รับปาก แต่เราในตอนนี้เข้มแข็งขึ้นมากแล้วจากตอนนั้นที่เสียศูนย์ฯอยู่พักใหญ่เสียใจมากวันๆคิดซ้ำอยู่แค่ว่าเขาทำกับเราได้ยังไง เราทำอะไรผิดเขาถึงได้หักหลังเรามาได้นานขนาดนี้ แล้วผู้หญิงคนนั้น คนที่รู้อยู่แก่ใจว่าเขามีเราอยู่ แต่ก็ยังคบกันมาได้นานขนาดนี้ กินไม่ได้นอนไม่หลับ หลับตาทุกคืนในหัวมีแต่ภาพที่เขาสองคนอยู่ด้วยกันถึงเช้า โดยที่เรากลายเป็นส่วนเกินของชีวิตเขาโดยไม่รู้ตัว เราไม่กล้าบอกเรื่องนี้กับใครเลย กับครอบครัวก็ไม่กล้าพูด ต้องฝืนทำตัวให้เป็นปกติเพราะกลัวที่บ้านจะเป็นห่วงทั้งๆที่ในใจแทบจะไม่อยากเจอไม่อยากคุยกับใครเลยด้วยซ้ำไป ที่เราทำได้ในตอนนั้นคือ แอบนอนร้องไห้คนเดียวทุกคืนจนหลับ ตื่นมาก็ฟุ้งซ่านร้องไห้อีก ตลอดช่วงเวลานั้นถามว่าคนที่บอกว่าเลือกเราอยู่ที่ไหน เราไม่รู้ เขาหายไปจากชีวิตเราโดยให้เหตุผลแค่ว่าเขาไม่กล้าสู้หน้าเรา หรือต่อให้เขากลับมาเราก็คงไม่เชื่อใจเขาเหมือนเมื่อก่อนอยู่ดี แต่เขาคงไม่รู้หรอกว่ายิ่งเขาทำแบบนั้นมันก็ยิ่งทำให้เราระแวงว่าเขาจะกลับไปหาผู้หญิงคนนั้นอีก จนผ่านมาสักพักเราเริ่มดึงสติกลับมาได้ เตือนตัวเองให้กลับมามองสิ่งที่เราต้องดูแลทั้งครอบครัว งาน และอีกหลายๆอย่างจนตอนนี้เราคิดได้แล้วว่าถึงเค้าจะทำในสิ่งที่เราบอกให้ทำจริง แต่ถ้าเค้าไม่มีใจให้เราแล้วมันก็คงไม่มีประโยชน์ ยังไงเค้าก็คงหาทางไปอยู่ดี ส่วนเรื่องที่มันยังค้างคาอยู่ระหว่างเรากับเขาจะเป็นยังไงต่อเราเองก็ยังไม่รู้ ถึงแม้ว่าเวลามันจะผ่านมาหลายเดือนแล้ว แต่ความรู้สึกของเรามันยังไม่ได้กลับมาทั้งหมดจะให้ไปต่อกับเขาก็กลัวว่าจะซ้ำรอยเดิม ถ้าจะหยุดเรายอมรับเลยว่าเรายังตัดใจไม่ได้ มันก็เลยยังคาราคาซังกันอยู่ แต่กระทู้นี้เราไม่ได้ตั้งขึ้นมาเพื่อจะถามว่าเราจะทำยังไงดีเพราะคนที่จะตอบได้ก็คงต้องเป็นเราเอง แต่สิ่งที่เราอยากรู้ก็คือ ใครเคยเจอเรื่องแบบที่เราบ้าง จัดการกับปัญหายังไง แล้วที่เราอยากรู้คือ มุมมองของคนที่เคยอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ ไม่ว่าจะเป็นคนที่ยืนอยู่จุดเดียวกับเรา หรือเคยทำแบบแฟนเรา หรือแม้กระทั่งคนที่เป็นแบบผู้หญิงคนนั้นว่าแต่ละคนมีความเห็นมุมมองหรือเหตุผลอะไรในการกระทำต่างๆ คุยกันแค่แลกเปลี่ยนความคิดนะคะ ไม่เอาดราม่า แล้วที่สำคัญเราแอบหวังเล็กๆค่ะ ว่าคนต้นเรื่องทั้งสองคนจะได้อ่านและเข้ามาตอบคำถามของเรา อ่านและตอบอย่างมีสติกันนะคะ ขอให้กระทู้นี้มีประโยชน์กับทุกคนที่ได้อ่านค่ะ