สวัสดีคะ เราพึ่งเคยเขียนกระทู้ครั้งแรก เราอยากมาแชร์เรื่องความรักของเราและแฟน เพื่อหาข้อคิดเห็นจากเพื่อนๆ
เรากับแฟน คบกันมา 3 ปี คะ พึ่งคบรอบไปเมื่อสี่ห้าวันที่ผ่านมา ช่วงเวลาที่เราคบกันตอนแรกๆนะคะ เขาดีมาก เทคแคร์เราทุกอย่าง เราไม่ชอบอะไรเขาไม่เคยทำเลยคะ เขาทำให้เรามีความสุขมากในช่วงเวงลานั้น ช่วงก่อนครบ 1 ปี ตอนนั้นเราตัดสินใจออกไปอยู่กับเขาเลยคะ ทางครอบครัวทั้งเราและเขารับทราบด้วยกันคะ ทางบ้านเราเขาเอ็นดูแฟนเราคนนี้มาก เพราะเป็นคนแรกคะที่เราพาเขาเข้าบ้านเพื่อไปหาครอบครัว แต่ไม่ใช่แฟนคนแรกของเรา ย่าเราอออกรถให้เขา พ่อเราเป็นคนพาไป อยากได้รุ่นไหนพ่อพาไปหมดคะ แม้จะแพง พ่อและย่าเราก็จะดาวน์ให้คะ ซึ่งเรารับรู้ได้เลยว่าทางครอบครัวเรา รักเขาเหมือนที่เรารักเขาแน่ๆ ระยะเวลาก่อน 1 ปี ถือเป็นช่วงเวลาที่เรารู้สึกว่าเรามีความสุขมากที่ได้คบกับผช.คนนี้ เรานึกถึงอนาคตไว้เลยคะ ว่าจะต้องเป็นยังไงต่อ แต่พอผ่านไปมันกับไม่เป็นแบบที่เราหวัง
ช่วง2 ปีแรก เขาทำตัวแปลกไปจากเดิมมากคะ เริ่มเข้าสังคมมากขึ้น เริ่มทำในสิ่งที่เราเคยบอกว่าเราไม่ชอบ เรายอมรับนะคะ ว่าช่วงเวลาคบกัน เราตีกรอบเขาเยอะเกินไป เราไปไหนกับเขาแทบจะตลอด ซึ่งตัวเรามีความสุขนะคะ มีความสุขมาก แต่พอเข้า2 ปี เขากลับทำให้เราเสียใจทุกครั้ง และบ่อยมาก ไม่ว่าจะคำพูด หรือการกระทำ เขาเป็นคนค่อนข้างที่จะเงียบ และหนีปันหา แต่ส่วนเราจะไม่ชอบป่อยให้ปันหานั้นว่างป่าวไป หรือ ข้ามวันไป เราอยากให้มันจบภายในวันนั้นเรากับเขาทะเลาะกันบ่อยมาก แทบจะทุกวัน มีเสียงดังใส่กันบ้าง แต่สุดท้ายจะเป็นเราที่ไม่ว่าจะถูกหรือผิดเราจะนั่งอธิบายปันหาทั้งหมดให้เขาฟัง เล่าแทบจะทุกอย่าง ว่าปันหามันเกิดจะอะไร เราเคยถามเขาว่าพร้อมจะแก้ไขมันไปด้วยกันมั้ย จะช่วยกันมั้ย แต่สุดท้ายเราได้แต่ความเงียบกลับมาคะ เราอทนมาตลอดระยะเวลา 2 ปีนี้ ที่เราตัดสินใจมาอยู่กับเขา เคยมีอยุ่ช่วงนึงที่เราไม่มีตังกันทั้งคู่ ทางบ้านเราจะมีการค้าขายคะ ขายโจ๊ก และ ขายยำ ตอนเช้าและตอนเย็น เราเข้าไปช่วยที่บ้าน ป้าเราก็จะให้ตังมา เหมือนทำงานแลกเงิน เราก็ทำอย่างเต็มใจคะ เพราะมันเป็นกิจการบ้านเราอยู่แล้ว ส่วนเงินที่เราได้มา เราก็แบ่งไปให้แฟนเราทุกครั้งคะ เราเหนื่อยคะ เราบอกเค้าว่าเราเหนื่อย เราแค่อยากให้เขาปลอบหรือให้กำลังใจเรา แต่ปล่าวเลยคะ เขาไม่เคยให้กำลังใจเลยคะ สิ่งที่เขาพูด คือ ไม่ต้องทำ เดี้ยวเขาหาเอง ไมไ่ด้อยากได้ คำพวกนี้เราได้ยินบ่อยมากคะทุกครั้งที่เราเหนื่อย และบอกเค้าไป จิงๆเราไม่ได้หวังอะไรมากหรอกคะ แค่อยากได้กำลังใจจากเขาแค่นั้นเองคะ ทุกสิ่งทุกอย่างที่เราทำทั้งหมดเราเต็มใจคะ เรามีเงินเขาก็ต้องมี เราคิดแค่นั้นคะ
เข้า 3 ปี จนถึงปัจจุบัน เขาออกนอกกรอบไปเลยคะ ซึ่งเอาจิงๆเราไม่ซีเรียสอะไรเลยนะคะ ถ้าเขาจะออกนอกกรอบไป เพราะเราเข้าใจว่าเราตีกรอบเขามากเกินไป ตอนนี้เขาจะติดเกม ติดบอล ติดเพื่อน ติดสังคม ติดทุกอย่างคะ เริ่มทำในสิ่งที่เราไม่ชอบมากขึ้น คำว่า "ความสุขของเขา" นี่คือคำพูดติดปากของเขาคะ เราเป็นแฟนเขา ซึ่งมาอยุ่บ้านเดียวกัน น่าจะเรียกว่า เมียได้ เราผูกข้อไม้ข้อมือกัน หมั้นกันไว้คะ ซึ่งในความคิดของเราคือ ต่อไปนี้ เราเป็นคู่กัน เวลาเขาทำอะไรที่ไม่ดี ไม่ดูแลตัวเอง เราจะเตือนคะ แทบจะขอร้องเลยด้วยซ้ำ ยกตัวอย่าง เช่น บุหรี่ เค้าจะดูดค่อนข้างบ่อย ตามประสาผช. คะ ซึ่งเราก็จะเตือนว่า เทอ เบาๆหน่อยนะ ถือว่าเราขอ เราเป็นห่วงเราก็บอกเขาไปตรงๆคะ แต่เขาก็จะตอบกลับมาว่า เรื่องของเขา เลิกพูดได้มั้ย เรื่องไปเที่ยว แต่ก่อนเราไปด้วยกันนะคะ แต่ตอนนี้ เขาจะใช้คำพูดว่า เขาอยากไปคนเดียว เขาอยากมีอิสระ เราเองก็ต้องทำตามที่เขาบอกคะ แต่ทุกครั้งที่เราเตือนหรือพูดอะไรไป เขาจะไม่ฟังเราเลยคะ เขาจะใช้แค่คำพูดว่า เลิกพูดได้มั้ย เดี้ยวำทำเอง ต่างๆนาๆไป คะ เขาเป็นคนที่ไม่ค่อยรักษาคำพูดคะ เขาจะพูดแบบให้ความหวังเราตลอดจนถึงปัจจุบัน เราก็ได้แต่อดทนรอคะ รอสักวันนึงเขาคงคิดได้ มันต้องมีสักวัน
ถ้าถามถึงข้อดีที่เราคบกับเขา เขาดีเกือบจะทุกอย่างคะ เราอยากกินไร เราบอกเขาเขาจะซื้อให้ แต่ส่วนเรื่องความรู้สึกต่างๆนาๆ ที่เราอธิบายในกระทู้นี้ทั้งหมดเขาไม่เคยทำให้เรารู้สึกว่าเราสำคันกับเขาเลยคะ เขาไม่เคยมีเรื่องผู้หญิงเลยคะ ตั้งแต่คบกันมา ข้ามไปแต่ก่อนเขาเป็นคนเจ้าชู้คนนึงเลยคะ เราเองเป้นคนขี้หึงคะ เพราะเราเจอคนเจ้าชู้มากมากเสียใจมาก็เยอะ เราผิดมั้ยคะที่จะหึงจะหวงแฟนใหม่เรามากกว่าเดิม
*สำหรับเรานะคะ เราว่าเราอิ่มตัวแล้วคะ เราไม่อยากไปไหนคนเดียวหรือไปกับเพื่อนโดยที่ไม่เขาไป เรารู้สึกเหมือนขาดอะไรไปถ้าเขาไม่ไป เราไม่เคยรู้สึกว่าเราอึดอัดที่มีเขาไป คือเราอยากมีเขาอยู่ทุกช่วงเวลาของเราคะ แต่ตรงกันข้ามสำหรับเขาตอนนี้ เขาอยากมีอิสระในชีวิต อยากไปไหนมาไหนคนเดียว อยากทำในสิ่งที่เขาชอบทำ ที่เขามีความสุข ถามว่าเรายอมมั้ย เรายอมทุกอย่างคะ แม้กะทั่งถ้าความสุขของเขาเป็นสิ่งที่ทำให้เราไม่มีความสุขก็ตาม เราให้เขาหมดคะ เวลาลำบากเราพยายามเต็มที่คะเพื่อให้เราและเขาสบาย ยอมเหนื่อยคะ เราจะถามเขาตลอดว่าเราจะทะเลาะกันไปแบบนี้ตลอดมั้ย เราร้องไห้ทุกวันคะ เขาไม่เคยคิดจะปลอบใจเราแม้สักครั้งเดียว ไม่เคยรีบมาหาเราสักครั้งเดียว เราจะหายของเราเองตลอดคะ นี่เป็นเเค่เรื่องย่อๆนะคะ เพราะถ้าให้เล่าทั้งหมดคงจะยาว
**บางทีเราก็คิดนะคะว่าสิ่งที่เราพยายามทำให้เขามันมากเกินไป เรารู้สึกกับเขามากคะ เราเสียใจมากทุกครั้งคะที่ถูกทำร้ายความรู้สึกซ้ำๆ โดนเขาให้ความหวังซ้ำๆ เราเห็นเขาสำคันกับเราเสมอคะ เขามาก่อนเสมอ ไม่ว่าจะเรื่องอะไร เราเอาเขามาก่อนคะ แต่ส่วนเขา เขาเอาเรื่องของเราไว้ท้ายเลยคะ ใส่ใจท้ายที่สุดหลังจากเขาทำอะไรเส็ด เขาจะพูดว่า เขาเป็นแบบนี้รับไม่ได้ก็เลิกไป แบบนี้ทุกครั้งคะ เราโดนบอกเลิกบ่อยมากคะ แต่เรายอมทน เพราะเรารู้ว่าเขาแค่ใช้อารม เราเองก็มีข้อเสียคะ ใช้ว่าเราจะไม่เคยบอกเลิกเขา ไม่เคยพูดไม่ดีใส่เขา เราเคยทำกับเขามาทั้งหมด จนตอนนี้เราเข้าใจคะว่าเราควรทำอะไรเพื่อให้มันดีขึ้น แต่สำหรับเขาแล้วเขาไม่เคยคิดแบบที่เราคิดเลย จนเราเกิดความท้อ เหมือนเราพยายามทำทุกอย่างอยุ่คนเดียวเพื่อแค่ให้มันรอด เพื่อให้ความรักและชีวิตของเราไปรอด ความสุขของเขาเราให้หมดคะ แต่เราไม่เคยรู้สึกได้รับอะไรแบบนั้นจากเขาเลย
***สิ่งสุดท้าย เราเป็นของตายสำหรับเขาไปแล้วคะ หลายคนบอกให้เราเข้มแข็งแล้วก้าวออกมาจากจุดนั้น เราก็อยากจะทำนะคะแต่มันทำยากเหลือเกินคะ 3 ปี นี้เราไม่เคยรู้สึกเลยว่าเราสำคันกับเขาจิงๆ เราเริ่มอยุ่อันดับท้ายที่สุดของเขา เขาอยากได้อะไรก็ต้องได้ทุกอย่างคะ
รักที่ไม่ลงตัว
เรากับแฟน คบกันมา 3 ปี คะ พึ่งคบรอบไปเมื่อสี่ห้าวันที่ผ่านมา ช่วงเวลาที่เราคบกันตอนแรกๆนะคะ เขาดีมาก เทคแคร์เราทุกอย่าง เราไม่ชอบอะไรเขาไม่เคยทำเลยคะ เขาทำให้เรามีความสุขมากในช่วงเวงลานั้น ช่วงก่อนครบ 1 ปี ตอนนั้นเราตัดสินใจออกไปอยู่กับเขาเลยคะ ทางครอบครัวทั้งเราและเขารับทราบด้วยกันคะ ทางบ้านเราเขาเอ็นดูแฟนเราคนนี้มาก เพราะเป็นคนแรกคะที่เราพาเขาเข้าบ้านเพื่อไปหาครอบครัว แต่ไม่ใช่แฟนคนแรกของเรา ย่าเราอออกรถให้เขา พ่อเราเป็นคนพาไป อยากได้รุ่นไหนพ่อพาไปหมดคะ แม้จะแพง พ่อและย่าเราก็จะดาวน์ให้คะ ซึ่งเรารับรู้ได้เลยว่าทางครอบครัวเรา รักเขาเหมือนที่เรารักเขาแน่ๆ ระยะเวลาก่อน 1 ปี ถือเป็นช่วงเวลาที่เรารู้สึกว่าเรามีความสุขมากที่ได้คบกับผช.คนนี้ เรานึกถึงอนาคตไว้เลยคะ ว่าจะต้องเป็นยังไงต่อ แต่พอผ่านไปมันกับไม่เป็นแบบที่เราหวัง
ช่วง2 ปีแรก เขาทำตัวแปลกไปจากเดิมมากคะ เริ่มเข้าสังคมมากขึ้น เริ่มทำในสิ่งที่เราเคยบอกว่าเราไม่ชอบ เรายอมรับนะคะ ว่าช่วงเวลาคบกัน เราตีกรอบเขาเยอะเกินไป เราไปไหนกับเขาแทบจะตลอด ซึ่งตัวเรามีความสุขนะคะ มีความสุขมาก แต่พอเข้า2 ปี เขากลับทำให้เราเสียใจทุกครั้ง และบ่อยมาก ไม่ว่าจะคำพูด หรือการกระทำ เขาเป็นคนค่อนข้างที่จะเงียบ และหนีปันหา แต่ส่วนเราจะไม่ชอบป่อยให้ปันหานั้นว่างป่าวไป หรือ ข้ามวันไป เราอยากให้มันจบภายในวันนั้นเรากับเขาทะเลาะกันบ่อยมาก แทบจะทุกวัน มีเสียงดังใส่กันบ้าง แต่สุดท้ายจะเป็นเราที่ไม่ว่าจะถูกหรือผิดเราจะนั่งอธิบายปันหาทั้งหมดให้เขาฟัง เล่าแทบจะทุกอย่าง ว่าปันหามันเกิดจะอะไร เราเคยถามเขาว่าพร้อมจะแก้ไขมันไปด้วยกันมั้ย จะช่วยกันมั้ย แต่สุดท้ายเราได้แต่ความเงียบกลับมาคะ เราอทนมาตลอดระยะเวลา 2 ปีนี้ ที่เราตัดสินใจมาอยู่กับเขา เคยมีอยุ่ช่วงนึงที่เราไม่มีตังกันทั้งคู่ ทางบ้านเราจะมีการค้าขายคะ ขายโจ๊ก และ ขายยำ ตอนเช้าและตอนเย็น เราเข้าไปช่วยที่บ้าน ป้าเราก็จะให้ตังมา เหมือนทำงานแลกเงิน เราก็ทำอย่างเต็มใจคะ เพราะมันเป็นกิจการบ้านเราอยู่แล้ว ส่วนเงินที่เราได้มา เราก็แบ่งไปให้แฟนเราทุกครั้งคะ เราเหนื่อยคะ เราบอกเค้าว่าเราเหนื่อย เราแค่อยากให้เขาปลอบหรือให้กำลังใจเรา แต่ปล่าวเลยคะ เขาไม่เคยให้กำลังใจเลยคะ สิ่งที่เขาพูด คือ ไม่ต้องทำ เดี้ยวเขาหาเอง ไมไ่ด้อยากได้ คำพวกนี้เราได้ยินบ่อยมากคะทุกครั้งที่เราเหนื่อย และบอกเค้าไป จิงๆเราไม่ได้หวังอะไรมากหรอกคะ แค่อยากได้กำลังใจจากเขาแค่นั้นเองคะ ทุกสิ่งทุกอย่างที่เราทำทั้งหมดเราเต็มใจคะ เรามีเงินเขาก็ต้องมี เราคิดแค่นั้นคะ
เข้า 3 ปี จนถึงปัจจุบัน เขาออกนอกกรอบไปเลยคะ ซึ่งเอาจิงๆเราไม่ซีเรียสอะไรเลยนะคะ ถ้าเขาจะออกนอกกรอบไป เพราะเราเข้าใจว่าเราตีกรอบเขามากเกินไป ตอนนี้เขาจะติดเกม ติดบอล ติดเพื่อน ติดสังคม ติดทุกอย่างคะ เริ่มทำในสิ่งที่เราไม่ชอบมากขึ้น คำว่า "ความสุขของเขา" นี่คือคำพูดติดปากของเขาคะ เราเป็นแฟนเขา ซึ่งมาอยุ่บ้านเดียวกัน น่าจะเรียกว่า เมียได้ เราผูกข้อไม้ข้อมือกัน หมั้นกันไว้คะ ซึ่งในความคิดของเราคือ ต่อไปนี้ เราเป็นคู่กัน เวลาเขาทำอะไรที่ไม่ดี ไม่ดูแลตัวเอง เราจะเตือนคะ แทบจะขอร้องเลยด้วยซ้ำ ยกตัวอย่าง เช่น บุหรี่ เค้าจะดูดค่อนข้างบ่อย ตามประสาผช. คะ ซึ่งเราก็จะเตือนว่า เทอ เบาๆหน่อยนะ ถือว่าเราขอ เราเป็นห่วงเราก็บอกเขาไปตรงๆคะ แต่เขาก็จะตอบกลับมาว่า เรื่องของเขา เลิกพูดได้มั้ย เรื่องไปเที่ยว แต่ก่อนเราไปด้วยกันนะคะ แต่ตอนนี้ เขาจะใช้คำพูดว่า เขาอยากไปคนเดียว เขาอยากมีอิสระ เราเองก็ต้องทำตามที่เขาบอกคะ แต่ทุกครั้งที่เราเตือนหรือพูดอะไรไป เขาจะไม่ฟังเราเลยคะ เขาจะใช้แค่คำพูดว่า เลิกพูดได้มั้ย เดี้ยวำทำเอง ต่างๆนาๆไป คะ เขาเป็นคนที่ไม่ค่อยรักษาคำพูดคะ เขาจะพูดแบบให้ความหวังเราตลอดจนถึงปัจจุบัน เราก็ได้แต่อดทนรอคะ รอสักวันนึงเขาคงคิดได้ มันต้องมีสักวัน
ถ้าถามถึงข้อดีที่เราคบกับเขา เขาดีเกือบจะทุกอย่างคะ เราอยากกินไร เราบอกเขาเขาจะซื้อให้ แต่ส่วนเรื่องความรู้สึกต่างๆนาๆ ที่เราอธิบายในกระทู้นี้ทั้งหมดเขาไม่เคยทำให้เรารู้สึกว่าเราสำคันกับเขาเลยคะ เขาไม่เคยมีเรื่องผู้หญิงเลยคะ ตั้งแต่คบกันมา ข้ามไปแต่ก่อนเขาเป็นคนเจ้าชู้คนนึงเลยคะ เราเองเป้นคนขี้หึงคะ เพราะเราเจอคนเจ้าชู้มากมากเสียใจมาก็เยอะ เราผิดมั้ยคะที่จะหึงจะหวงแฟนใหม่เรามากกว่าเดิม
*สำหรับเรานะคะ เราว่าเราอิ่มตัวแล้วคะ เราไม่อยากไปไหนคนเดียวหรือไปกับเพื่อนโดยที่ไม่เขาไป เรารู้สึกเหมือนขาดอะไรไปถ้าเขาไม่ไป เราไม่เคยรู้สึกว่าเราอึดอัดที่มีเขาไป คือเราอยากมีเขาอยู่ทุกช่วงเวลาของเราคะ แต่ตรงกันข้ามสำหรับเขาตอนนี้ เขาอยากมีอิสระในชีวิต อยากไปไหนมาไหนคนเดียว อยากทำในสิ่งที่เขาชอบทำ ที่เขามีความสุข ถามว่าเรายอมมั้ย เรายอมทุกอย่างคะ แม้กะทั่งถ้าความสุขของเขาเป็นสิ่งที่ทำให้เราไม่มีความสุขก็ตาม เราให้เขาหมดคะ เวลาลำบากเราพยายามเต็มที่คะเพื่อให้เราและเขาสบาย ยอมเหนื่อยคะ เราจะถามเขาตลอดว่าเราจะทะเลาะกันไปแบบนี้ตลอดมั้ย เราร้องไห้ทุกวันคะ เขาไม่เคยคิดจะปลอบใจเราแม้สักครั้งเดียว ไม่เคยรีบมาหาเราสักครั้งเดียว เราจะหายของเราเองตลอดคะ นี่เป็นเเค่เรื่องย่อๆนะคะ เพราะถ้าให้เล่าทั้งหมดคงจะยาว
**บางทีเราก็คิดนะคะว่าสิ่งที่เราพยายามทำให้เขามันมากเกินไป เรารู้สึกกับเขามากคะ เราเสียใจมากทุกครั้งคะที่ถูกทำร้ายความรู้สึกซ้ำๆ โดนเขาให้ความหวังซ้ำๆ เราเห็นเขาสำคันกับเราเสมอคะ เขามาก่อนเสมอ ไม่ว่าจะเรื่องอะไร เราเอาเขามาก่อนคะ แต่ส่วนเขา เขาเอาเรื่องของเราไว้ท้ายเลยคะ ใส่ใจท้ายที่สุดหลังจากเขาทำอะไรเส็ด เขาจะพูดว่า เขาเป็นแบบนี้รับไม่ได้ก็เลิกไป แบบนี้ทุกครั้งคะ เราโดนบอกเลิกบ่อยมากคะ แต่เรายอมทน เพราะเรารู้ว่าเขาแค่ใช้อารม เราเองก็มีข้อเสียคะ ใช้ว่าเราจะไม่เคยบอกเลิกเขา ไม่เคยพูดไม่ดีใส่เขา เราเคยทำกับเขามาทั้งหมด จนตอนนี้เราเข้าใจคะว่าเราควรทำอะไรเพื่อให้มันดีขึ้น แต่สำหรับเขาแล้วเขาไม่เคยคิดแบบที่เราคิดเลย จนเราเกิดความท้อ เหมือนเราพยายามทำทุกอย่างอยุ่คนเดียวเพื่อแค่ให้มันรอด เพื่อให้ความรักและชีวิตของเราไปรอด ความสุขของเขาเราให้หมดคะ แต่เราไม่เคยรู้สึกได้รับอะไรแบบนั้นจากเขาเลย
***สิ่งสุดท้าย เราเป็นของตายสำหรับเขาไปแล้วคะ หลายคนบอกให้เราเข้มแข็งแล้วก้าวออกมาจากจุดนั้น เราก็อยากจะทำนะคะแต่มันทำยากเหลือเกินคะ 3 ปี นี้เราไม่เคยรู้สึกเลยว่าเราสำคันกับเขาจิงๆ เราเริ่มอยุ่อันดับท้ายที่สุดของเขา เขาอยากได้อะไรก็ต้องได้ทุกอย่างคะ