ผมไม่รุ้ว่าผมผิดตรงไหน หรือมันคือความเอาแต่ใจของเค้า บางทีผมก็อยากเลิก บางทีผมแค่อย่างรับฟังในมุมของคนอื่นบ้าง
--
ผมทะเลาะกับแฟนบ่อย เรื่องที่ผมพยายามเก็บเงิน เพื่อไปขอเค้าแต่งงาน
ผมทำอาชีพเป็นโปรแกรมเมอร์ ทำงานให้ 4 บริษัท ฟรีแลน์อีก ผมทำงานเยอะมากๆ จนเค้าบอกว่าผมตึงเกินไป ไม่ยอมพาเค้าไปเที่ยวบ้าง
--
ผมไม่เข้าใจว่าทำไมเค้าไม่คิดว่า ผมก็ทำเพื่อเรานะ แล้วอีกอย่างเวลาผมก็ให้เค้านะ ง่ายๆคือ ผมยอมอดข้าว ผมแทบจะไม่ได้ใช่จ่ายอะไรในสิ่งที่ผมชอบเลย
ไม่ว่าจะค่าอาหารเสริมของเค้า นู้นนี้นั้นผมก็จ่ายให้เค้าทุกเดือน
--
เรื่องเจอกันก็เจอกันทุก เสาร์ อาทิตย พาเค้าไปเดินเปิดท้าย ไปช้อปทุกอาทิตย ไปเที่ยว ตจว เดือนละครั้ง
แต่เมื่อผมพูดว่า เรางดเที่ยวสักพักได้ไหม ผมกลัวเก็บเงินไปแต่งงานไม่ทัน เค้าก็งอล แล้วทะเลาะกันทุกครั้ง เค้าบอกผมว่า
เค้าทำงานเค้าเครียดมาก อย่างผ่อนคลาย ถ้าผมไม่ไปกับเค้า เค้าจะหาที่ระบายเอง หรือไมก็ไปกับคนอื่น
ผมทำงานลากซี่โครงจะตายอยู๋แล้วครับ พิมพ์ไปน้ำตามันก็จะไหล
ทำไมเค้าไม่นึกบ้างว่าผมก็เครียด ผมเหนื่อย ผมต้องการคนให้กำลังใจ
พูดก็ไม่ได้กลายเป็นทะเลาะ ผมเคยคิดว่าเราต้องหันหน้าพูดคุยกันทำความเข้าใจ สุดท้ายก็ทะเลาะหนัก บางครั้งถึงขั้นจะฆ่าตัวตาย
เพราะผมคิดว่าจะแต่งงานอยู๋แล้วผมก็พยายามมองข้ามไป แต่ผมเครียด ทำไมเค้าไม่มองลงมาที่ผมบ้าง
ผมแค่อยากรู้ว่า ในมุมของเพื่อน ถ้าเป็นผม เพื่อนๆจะทำยังไงครับ ผมแย่ขนาดนั้นเลยหรอ
ผมไม่รุ้ว่าผมผิดตรงไหน หรือมันคือความเอาแต่ใจของเค้า บางทีผมก็อยากเลิก บางทีผมแค่อย่างรับฟังในมุมของคนอื่นบ้าง
--
ผมทะเลาะกับแฟนบ่อย เรื่องที่ผมพยายามเก็บเงิน เพื่อไปขอเค้าแต่งงาน
ผมทำอาชีพเป็นโปรแกรมเมอร์ ทำงานให้ 4 บริษัท ฟรีแลน์อีก ผมทำงานเยอะมากๆ จนเค้าบอกว่าผมตึงเกินไป ไม่ยอมพาเค้าไปเที่ยวบ้าง
--
ผมไม่เข้าใจว่าทำไมเค้าไม่คิดว่า ผมก็ทำเพื่อเรานะ แล้วอีกอย่างเวลาผมก็ให้เค้านะ ง่ายๆคือ ผมยอมอดข้าว ผมแทบจะไม่ได้ใช่จ่ายอะไรในสิ่งที่ผมชอบเลย
ไม่ว่าจะค่าอาหารเสริมของเค้า นู้นนี้นั้นผมก็จ่ายให้เค้าทุกเดือน
--
เรื่องเจอกันก็เจอกันทุก เสาร์ อาทิตย พาเค้าไปเดินเปิดท้าย ไปช้อปทุกอาทิตย ไปเที่ยว ตจว เดือนละครั้ง
แต่เมื่อผมพูดว่า เรางดเที่ยวสักพักได้ไหม ผมกลัวเก็บเงินไปแต่งงานไม่ทัน เค้าก็งอล แล้วทะเลาะกันทุกครั้ง เค้าบอกผมว่า
เค้าทำงานเค้าเครียดมาก อย่างผ่อนคลาย ถ้าผมไม่ไปกับเค้า เค้าจะหาที่ระบายเอง หรือไมก็ไปกับคนอื่น
ผมทำงานลากซี่โครงจะตายอยู๋แล้วครับ พิมพ์ไปน้ำตามันก็จะไหล
ทำไมเค้าไม่นึกบ้างว่าผมก็เครียด ผมเหนื่อย ผมต้องการคนให้กำลังใจ
พูดก็ไม่ได้กลายเป็นทะเลาะ ผมเคยคิดว่าเราต้องหันหน้าพูดคุยกันทำความเข้าใจ สุดท้ายก็ทะเลาะหนัก บางครั้งถึงขั้นจะฆ่าตัวตาย
เพราะผมคิดว่าจะแต่งงานอยู๋แล้วผมก็พยายามมองข้ามไป แต่ผมเครียด ทำไมเค้าไม่มองลงมาที่ผมบ้าง
ผมแค่อยากรู้ว่า ในมุมของเพื่อน ถ้าเป็นผม เพื่อนๆจะทำยังไงครับ ผมแย่ขนาดนั้นเลยหรอ