ชอบนะ แต่คงเป็นได้แค่เพื่อน

ตามกระทู้แหละ ชญ.ทั่วไปที่เป็นเพื่อนกัน ก็ต้องมี1คนที่คิดมากกว่านั้นคนนั้นคือเราเอง เป็นเพื่อนกันมาหลายเดือนล่ะ มันเพิ่งย้ายมาเข้าม.4ที่รร.เรา ก็สนิทกันในระดับหนึ่งเลย ระดับที่ว่าคุยกันได้ทุกเรื่อง ปรึกษาทุกอย่าง โทรคุยกันบ่อย ไปไหนมาไหนก็บ่อยเหมือนกัน เลี้ยงหนมกันนู่นนี้ เรากับมัน็คามิคนเดียวกันด้วยแหละมั้งก็เลยสนิทกันเร็ว จนวันหนึ่งมันเคยมาสารภาพกับเราว่าเออ กูอ่ะ เคยหวั่นไหวกับนะ กูกลัวไปชอบว่ะ เราก็แบบอึ้งนิดๆ อึ้งจนไม่ได้คุยกัน2-3วันเลย แต่ก็แปปเดียวแหละกลับมาคุยกันเหมือนเดิม ผ่านไปสองสามเดือนมันเริ่มมีคนเข้ามาคุย เราก็แบบว่ากันท่าอ่ะ เหมือนหมาหวงก้างเลย แบบไม่ได้ชอบเขาแล้วจะไปตัดโอกาสเขาทำไมวะ แล้วเราก็เพิ่งมาสำนึกได้ว่าหรือจริงๆแล้วเราชอบมันว่ะ แต่ก็คงอารมณ์ชั่ววูบแหละมั้งคงปกติสำหรับอะไรแบบนี้ จากเพื่อนกันก็เริ่มบอกคิดถึง นู้นนี้ มันเริ่มบอกรักเรา แบบว่า มุง ฝันดี รักนะ จุ้บๆ อะไรงี้ หรือตอนจะวางสายก็ ไปล่ะนะ รักนะจุ้บๆ แรกๆเออก็เลี่ยนอ่ะ ขนลุกอยู่ แต่พอหลังๆมาพูดบ่อย พิมพ์มาบ่อย มันเริ่มไม่ใช่ล่ะ ก็เลยแบบ เออ ยังหวั่นไหวกับกุอยู่อ่ะดิ้ แซวๆมันไป ขำๆ คำตอบก็แบบ ใครจะหวั่นไหวกะมุงวะ ก็เออๆออๆขำๆหรรษา ล่ะช่วงนั้นเพลงติดตลกของพี่โอ๊ตก็แหม่ อินกันทั้งรร. ทั้งเราและมันก็อินด้วย ก็เลยพูดขึ้นมาเล่นๆว่า อย่าทำเหมือนในเพลงนะเว้ย คนที่เสียใจคือคนที่รู้สึก หัวเราะหรรษาเฮฮา ผ่านมาเรื่อยๆ วันนี้แหละจุดพีคที่สุด คาบอิ้งครูตปท.ให้แสดงบทบาทสมมติให้เป็นคู่รักชช. โดยคนแสดงคือเราและมัน...ก็อารมณ์ตอนแสดงแบบบอกอีกคนไม่ได้ว่าเออรักนะ แต่อีกคนไม่ได้ชอบเรางี้ จนแสดงเสร็จมันก็บอกว่า แสดงดีจังวะ อย่างกับชอบกุจริงๆ เราก็... เออชอบจริงๆ มันเงียบ เราเงียบ เพื่อนในกลุ่มเงียบ แล้วมันก็บอกว่าหัวเราะ แล้วบอกว่า บ้าหรอวะ เราเพื่อนกันนะเว้ย เราก็หัวเราะ เออ หยอกเล่น แต่จนถึงตอนนี้มันก็ยังไม่คุยกับเราเลย ตั้งแต่บ่ายสองแล้วจนตอนนี้4ทุ่มกว่าๆ คิดว่าไงอ่ะ นกไม่นก บะบัย