อยากระบาย อดทนมานานมากแล้ว

เริ่มต้นที่ว่า แฟนเราเป็นคนไม่ค่อยพูด พูดน้อย ซึ่งมันก็ตรงข้ามกับเรามาก เราเป็นลูกชาวนาชาวไร่ ซึ่งแม่ของแฟนเรามองว่า เราไม่คู่ควรกับลูกชายเขา เราเลยถอยออกมา แต่แฟนเรา มาอยู่บ้านเรา เราอดทนมานานนับปี จนกระทั่ง แม่ของแฟนเรา จะคลอดลูก แต่ลูกตายในท้อง ตอนนั้นเรากับแฟนเราก็ไปหาไปเยี่ยม แฟนเราก็นอนเฝ้าที่โรงพยาบาล ครอบครัวเรา โดยเฉพาะคุณย่าของเราก็ไปดำเนินเรื่องให้ต่างๆนาๆ แต่ก็ไม่ได้ดีเท่าแฟนของน้องสาวแฟนเรา  ( บอกก่อนว่าแฟนเรามีน้องสาวด้วย ชื่อน้องเหมย) แฟนของน้องเหมยเขาเป็นลูกชายกำนัน มีฐานะ หน้าตาทางสังคมมากกว่าเรา แม่แฟนเรามองว่าเราต่ำต้อยมาก เขาดูถูกเราเขาประเมินเราว่าเรามีค่า แค่ 20,000 ตอนนั้น เราเสียใจมาก แม่เราเรียกค่าสินสอดแค่ 50,000 ( เราพูดตรงๆเลย ) ซึ่งครอบครัวเราก็คิดว่ามันน้อยมาก แต่เขาก็ไม่มาแต่งสักที และครอบครัวแฟนเราบอกว่า 50,000 มันแพงเกินไป เราได้ยิน เรากลัว แม่ พ่อ และครอบครัวเราเสียใจ หลังจากที่แม่แฟนเราออกจากโรงพยาบาล จู่ๆก็โทรศัพท์มาหาเรา ถามว่า เราเกลียดเขาไหม ??  เราไม่ชอบเขารึเปล่า ?? เราก็ตอบว่าไม่ แม่แฟนเรากดวางโทรศัพท์ใส่เรา เราคิดมาก ครอบครัวเราเลยคิดว่า แม่แฟนเราไม่อยากมาแต่งรึเปล่า ทั้งๆที่แม่แฟนเรามีสามีเป็นฝรั่ง เขาซื้อเลข ซื้อหวยหมดตังเป็นหมื่น เขาถูกเป็นแสนสองแสน พอครอบครัวเราไปถาม แม่แฟนกลับบอกว่า เจ้ามือยังไม่จ่ายบ้าง ใช้หนี้บ้าง ไม่มีตังบ้าง ทั้งๆที่วันๆนึง แม่แฟนเราเช็คอินแต่ในห้าง ร้านอาหารหรูๆ แต่บอกครอบครัวเราว่า ไม่มีตัง จนเราท้อง ย่าเราเลยไปหาพระอาจาร์ยวัดนึง พระท่านบอกว่า ลูกแม่แฟนเราที่ตายไป เขามาเกิดเป็นลูกของเรา ย่าเลยไปหาแม่แฟนเรา แม่แฟนเราบอกว่า ไม่ต้องแต่งหรอก เขาพูดมาแบบนี้ จนย่าเราจุก พูดไม่ออก เราก็โทษตัวเอง ว่าที่เป็นแบบนี้เพราะเรา เราเสียใจ แม่แฟนเราเขามีความสุขกินบุฟเฟ่ต์ กินหมูกะทะ เดินเที่ยวห้าง ทั้งๆที่ครอบครัวเราเครียด เรามาระบาย เราเคยคิดจะเผาพริกเผาเกลือไปเลย เพราะเขาทำกับเราไว้มาก ไม่มาแต่งเรา แถมยังมาพาลูกชายเขากลับไปอีก เราเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว ซึ่งมันก็เป็นความผิดพลาดของเราเอง