ย้อนไปเมื่อ2ปีที่แล้ว อยากเลี้ยงแมวสักตัวเลยโพสหาซื้อแมวเปอร์เซีย แต่มีพี่คนนึงทักมาหาเรา บอกว่าแมวตัวนี้โดนเจ้าของเก่าทิ้งไว้ พี่เขาคอยให้ข้าวให้น้ำอยู่ ถ้าอยากได้เขายกให้ เราเห็นน้องครั้งแรกรู้สึกสงสารเลยตัดสินใจว่าจะรับแมวตัวนี้มาดูแล ตอนที่รับมาน้องอายุประมาณ1ปี สภาพมอมแมมมาก แต่เราก็รักษาเชื้อรา ดูแลด้วยความรัก
อันนี้รูปตอนที่รับเขามาใหม่ๆค่ะ
ทุกคนในบ้านรักและหลงเขามากกกก ทุกๆวันจะมีเรื่องให้ขำได้ตลอดกับนิสัยท่าทางของเขา น้องอยู่ต่างจังหวัดกับพ่อแม่เรา เราเรียนอยู่กรุงเทพแต่ก็จะกลับไปหาเขาบ่อยๆ เดือนละ2-3ครั้ง ตั้งแต่มาอยู่กับเรา ทุกคนดูแลอย่างดี น้องมีความสุข มีชีวิตที่ดี
ผ่านไป1ปี7เดือน น้องเริ่มป่วยไม่ทานอาหาร พอเรารู้เลยรีบกลับบ้านพาไปหาหมอ หมอบอกว่าน้องเป็นหวัดแมว ต้องรักษาประมาณ2อาทิตย์ แต่หลังจากหาหมอได้3วัน อาการน้องไม่มีท่าทีดีขึ้น เราเลยพากลับไปหาหมออีกครั้ง หมอจึงให้น้องแอดมิด เราก็โอเคเพื่อความปลอดภัยของเขาเอง แต่แอดมิดได้20นาที หมอโทรมาบอกให้ไปรับน้องกลับบ้านเพราะตรวจเจอลูคีเมีย ไม่อยากให้อยู่คลีนิคเพราะถ้าน้องเครียดอาการจะทรุดเร็วมาก เราได้ยินแบบนั้นเข่าอ่อนเลยเพราะรู้ว่าโรคนี้น่ากลัวยังไง รับน้องกลับมาได้3วันอาการน้องทรุดหนักลงเรื่อยๆ วันสุดท้ายเรานั่งเฝ้าเขาตั้งแต่เช้าเพราะเห็นอาการแล้วก็พอจะรู้ว่าจะเป็นยังไง 9โมงน้องชักลิ้นแข็งครั้งหนึ่งแต่พอเราเรียกชื่อเขาเขากลับมา จนประมาณเกือบเที่ยงน้องซีดทั้งตัวและเดินไม่ไหว ฉี่ราด เป็นแบบนี้อยู่ 2 ชั่วโมง น้องเริ่มกระตุกอีกครั้ง เราเลยลูบหัวแล้วแผ่เมตตาให้เขาฟัง บอกเขาว่า ม๊าอยู่กับหมูทองนะลูก อย่าฝืนอย่าทรมานตัวเอง ถ้าไม่ไหวให้นอนพัก ม๊าจะคอยส่งหมูทองไปสวรรค์ ไว้ชาติหน้าเราค่อยเกิดมาอยู่ด้วยกันให้นานกว่านี้นะ พอเราลูบหัวแล้วจูบหัวเขาเหมือนทุกๆวัน เขากระตุก3ครั้งแล้วสิ้นลมในอ้อมกอดเราเลย
หมอบอกว่าเขาน่าจะเป็นตั้งแต่ก่อนเราจะรับมาแล้ว แต่ไม่เคยตรวจ พึ่งมาตรวจเจอตอนที่เขาป่วยครั้งนี้ ซึ่งมันกระทันหันมากๆค่ะ
ตอนนี้เสียใจมากๆ เรารักและดูแลเขามาเหมือนลูกจริงๆเลย เพราะสิ่งที่เขาเคยเจอมามันค่อนข้างเลวร้าย เราเลยอยากมอบความรัก ดูแลเขาให้มีความสุขทดแทนช่วงเวลาที่เขาเคยลำบากมา แต่เวลาแห่งความสุขมันสั้นมาก ก่อนหน้านี้ก็ทำใจไว้แล้วตั้งแต่เขาป่วย แต่พอถึงเวลาจริงๆมันทรมาณเหลือเกินค่ะ คิดถึงเขา ข้าวของเครื่องใช้ทุกอย่างเราเก็บไว้ เสื้อที่เขาใส่ ขนเขาที่ร่วงเรายังเก็บมาดม มองไปทางไหนก็มีแต่ภาพเขาในหัว คนที่เคยผ่านเวลาแบบนี้มาทำใจกันยังไงคะ นานไหมกว่าจะดีขึ้น ความผูกพันธ์มันทรมาณมากเลยค่ะ 😥
เมื่อน้องแมวจากไป ทำใจกันยังไงคะ ตอนนี้เศร้าหนักมาก 😥
อันนี้รูปตอนที่รับเขามาใหม่ๆค่ะ
ทุกคนในบ้านรักและหลงเขามากกกก ทุกๆวันจะมีเรื่องให้ขำได้ตลอดกับนิสัยท่าทางของเขา น้องอยู่ต่างจังหวัดกับพ่อแม่เรา เราเรียนอยู่กรุงเทพแต่ก็จะกลับไปหาเขาบ่อยๆ เดือนละ2-3ครั้ง ตั้งแต่มาอยู่กับเรา ทุกคนดูแลอย่างดี น้องมีความสุข มีชีวิตที่ดี
ผ่านไป1ปี7เดือน น้องเริ่มป่วยไม่ทานอาหาร พอเรารู้เลยรีบกลับบ้านพาไปหาหมอ หมอบอกว่าน้องเป็นหวัดแมว ต้องรักษาประมาณ2อาทิตย์ แต่หลังจากหาหมอได้3วัน อาการน้องไม่มีท่าทีดีขึ้น เราเลยพากลับไปหาหมออีกครั้ง หมอจึงให้น้องแอดมิด เราก็โอเคเพื่อความปลอดภัยของเขาเอง แต่แอดมิดได้20นาที หมอโทรมาบอกให้ไปรับน้องกลับบ้านเพราะตรวจเจอลูคีเมีย ไม่อยากให้อยู่คลีนิคเพราะถ้าน้องเครียดอาการจะทรุดเร็วมาก เราได้ยินแบบนั้นเข่าอ่อนเลยเพราะรู้ว่าโรคนี้น่ากลัวยังไง รับน้องกลับมาได้3วันอาการน้องทรุดหนักลงเรื่อยๆ วันสุดท้ายเรานั่งเฝ้าเขาตั้งแต่เช้าเพราะเห็นอาการแล้วก็พอจะรู้ว่าจะเป็นยังไง 9โมงน้องชักลิ้นแข็งครั้งหนึ่งแต่พอเราเรียกชื่อเขาเขากลับมา จนประมาณเกือบเที่ยงน้องซีดทั้งตัวและเดินไม่ไหว ฉี่ราด เป็นแบบนี้อยู่ 2 ชั่วโมง น้องเริ่มกระตุกอีกครั้ง เราเลยลูบหัวแล้วแผ่เมตตาให้เขาฟัง บอกเขาว่า ม๊าอยู่กับหมูทองนะลูก อย่าฝืนอย่าทรมานตัวเอง ถ้าไม่ไหวให้นอนพัก ม๊าจะคอยส่งหมูทองไปสวรรค์ ไว้ชาติหน้าเราค่อยเกิดมาอยู่ด้วยกันให้นานกว่านี้นะ พอเราลูบหัวแล้วจูบหัวเขาเหมือนทุกๆวัน เขากระตุก3ครั้งแล้วสิ้นลมในอ้อมกอดเราเลย
หมอบอกว่าเขาน่าจะเป็นตั้งแต่ก่อนเราจะรับมาแล้ว แต่ไม่เคยตรวจ พึ่งมาตรวจเจอตอนที่เขาป่วยครั้งนี้ ซึ่งมันกระทันหันมากๆค่ะ
ตอนนี้เสียใจมากๆ เรารักและดูแลเขามาเหมือนลูกจริงๆเลย เพราะสิ่งที่เขาเคยเจอมามันค่อนข้างเลวร้าย เราเลยอยากมอบความรัก ดูแลเขาให้มีความสุขทดแทนช่วงเวลาที่เขาเคยลำบากมา แต่เวลาแห่งความสุขมันสั้นมาก ก่อนหน้านี้ก็ทำใจไว้แล้วตั้งแต่เขาป่วย แต่พอถึงเวลาจริงๆมันทรมาณเหลือเกินค่ะ คิดถึงเขา ข้าวของเครื่องใช้ทุกอย่างเราเก็บไว้ เสื้อที่เขาใส่ ขนเขาที่ร่วงเรายังเก็บมาดม มองไปทางไหนก็มีแต่ภาพเขาในหัว คนที่เคยผ่านเวลาแบบนี้มาทำใจกันยังไงคะ นานไหมกว่าจะดีขึ้น ความผูกพันธ์มันทรมาณมากเลยค่ะ 😥