เคยแอบชอบรุ่นพี่มานานเกือบ 8 ปี

เกริ่นก่อนเลย เราขอใช้ชื่อนามสมมุติว่า นินา ละกันนะ เราเป็นลูกสาวของตำรวจนายนึง ครอบครัวตำรวจก็ต้องพักอยู่ในเฟลตตำรวจใช่มั่ยละ เราเคยชอบพี่คนนึงที่เป็น ตำรวจ ชื่อพี่ต้อง (นามสมมุติ) เค้าเป็นนายสิบตำรวจ ที่มาใหม่ ตอนนั้นรู้สึกจะ พ.ศ.2555 เราอยู่ ม. 4 อายุก็ประมาน 16 ส่วนพี่เค้าห่างกับเรา 8 ปี อายุพี่เค้าน่าจะประมาน 25-26 ได้แล้วมั่ง ตอนแรกที่เห็นพี่เค้า พวกลุงๆที่เป็นตำรวจเค้าก็ต้อนรับสไตล์แบบตำรวจ เช่น วิดพื้น วิ่งรอบสถานี แต่เราก็ไม่ได้คิดอะไร เพราะแค่ตำรวจนายสิบ จนวันนึงด้วยความที่เป็นคนชอบผู้ชายในเครื่องแบบบวกกับชอบผู้ชายที่สูง แล้วพี่เค้าก็ตรงสเป็คทุกอย่าง พี่เค้าดันย้ายมาอยู่ห้องตรงข้ามที่เราอยู่ เราก็มองเค้า เราก็เอ๊ะ พี่คนที่เราเห็นที่ลุงๆเค้าต้อนรับนิ พึ่งจะเห็นชัดๆก็วันนี้ พี่เค้าเป็นคนที่แบบดูดีทุกอย่าง ขาว แต่ก็ไม่ได้ขาวเว่อร์ คม เข้ม และเวลาะเค้ายิ้ม โอ้ย ละลาย 😙😙 และในเมื่อพี่เค้าได้ย้ายมาอยู่ที่ห้องตรงข้าม มันก็เป็นเรื่องธรรมดาที่ต้องทำความรู้จัก และเมื่อทำความรู้จัก ก็ได้รู้ว่า พ่อพี่เค้าเป็นถึงกับคนใหญ่คนโตในอำเภอๆนึง ส่วนแม่ก็เป็นครู และมีพี่ชายรับราชการอยู่ 1 คน อ่อลืมบอกไป เมื่อก่อนเฟลตตำรวจเรามันจะเป็นสองชั้นและจะมีแต่ละห้องต่อๆกัน แล้วจะหันหน้าชนกันอะไรประมานนี้ และแม่เราเนี้ยขายข้าวโพดอบเนยอยู่หน้าบ้าน
เริ่มเรื่องเลยละกัน คือเราเนี้ยพอเราได้รู้จักกับพี่คนนี้แล้วพี่เค้าเป็นคนไม่ถือตัว เป็นคนคุยง่าย ยิ้มเก่ง น่ารัก เลยทำให้เราปลื้มหรือชอบไม่รู้นะ ถึงขั้นที่ว่าเปิดเพลงที่ในเชิงที่ตัวเราโสดแล้วชอบเธอ หรือแอบมองพี่เค้าประจำเวลาพี่เค้า ออกไปทำงาน และแอบมองตอนที่พี่เค้ามาซื้อข้าวโพดกับแม่ อยู่มาวันนึงเหมือนความบังเอิญหรือพรหมลิขิต แม่เกิดไปทำธุระข้างนอก แล้วให้เราทำข้าวโพดขายให้ลูกค้า แล้วพี่ต้องแกดันมาซื้อเว้ย เขินเลยวินาทีนั้น มือสั่น หน้าแดง ทำไอะไรไม่ถูก เเล้วเหมือนพี่เค้าจะรู้ว่าเราเขินแกก็ยิ้มๆ แล้วพูดว่าทำให้อร่อยนะ 55 เราก็ตอบกลับกลับไปว่า ไม่รู้จะอร่อยไหมนะคะ 555 หละงจากนั้นเป็นต้นมาพี่เค้าก็มาซื้อข้าวโพดเราบ่อยขึ้น เราไม่รู้คิดไปเองหรือเปล่านะ ว่าพี่เค้าจะชอบเราหรือเปล่า เวลาที่เราแอบอยู่หลังกำแพง ซึ่งอยู่ข้างหลังแม่ เพียงเท่านั้น พี่เค้าก็มายืนอยู่ตรงช่องโว๋ ที่สามารถเห็นเราได้ เเละเวลาพี่เค้าคุยกะแม่เรา พี่เค้าต้องเหล่มามองเราตลอดหรือแม้กระทั้งมีอยู่ตอนนึงที่แม่บอกว่า เราตัวเล็ก พี่เค้าก็ตอบกลับมาว่าตัวเล็กแบบนี้กำลังโอเคแล้วครับ ซึ่งเราเอ๊ะยังไง 555 และมีอยู่ช่วงนึงที่เค้าถามหรือพูดถึงอนาคตมั่ง พี่เค้าบอกชอบผู้หญิงที่เรียนครู ซึ่งเราตั้งใจจะเรียนครูอยูแล้วเราก็เลยมีแรงผลักดันที่จะเรียน
และเหมือนจะไปได้สวย หลังจากนั้นพี่เค้าต้องย้ายที่อยู่เพื่อไปประจำการที่ต่างอำเภอ พี่เค้าดูเหมือนเศร้าๆ เราก็ดูเศร้าๆ คือไม่อยากให้พี่เค้าไป ก่อนหน้านั้นจำได้ว่าเป็นวันวาเลนไทน์เราตั้งใจจะเอาดอกไม้ไปให้ แต่ก็ไม่กล้า ถ้าเราเอาไปไว้ตอนนั้น ปานนี้ไม่รู้จะได้คบกันหรือเปล่าไม่รู้ ตัดบทมาที่พี่เค้าขนของย้ายไปที่อื่น เมื่อพี่เค้าขนของเสร็จ พี่เค้าก็เดินมาพูดว่า พี่ต้องย้ายไปแล้วนะ เป็นประโยคสุดท้ายที่เราได้ยินจากปากของพี่เค้า แล้วพี่เค้าก็ขึ้นรถมอไซต์สีเขียวไอค่อนขับออกไปเลย ตอนนี้ปี 2561 แล้ว ผ่านมาเเล้วเกือบ 8 ปี เราก็มาเรียนวิชาชีพครูได้ปีที่ 5 ละ เราเรียนครู เพราะพี่เค้าด้วยแหละ 《แรดเปล่าละ 555+ และอีกอย่างตอนนี้เราก็ยังชอบพี่เค้าอยู่แต่เรามีแฟนแย้ว เสียใจ》 ถ้าตอนนั้นถ้าเราเป็นคนกล้าๆหน่อยพี่เค้ากับเราคงได้คบกัน มั่ง (( มโนอีกแหละตัวกู 555 ))
แต่อย่าพึ่งเศร้าไปนาจา มันมีพีคกว่านั้นอีก เมื่อปีก่อนโดยประมาน เราได้แอบสมัครเฟสไปบอกชอบพี่เค้า ว่าหนูชอบพี่มานานมากแล้ว บลาๆ พี่เค้าก็ตอบกลับมาว่า พี่ก็ขอบคุณนะ ที่มีความรู้สึกดีๆให้กะพี่ แต่....พี่มีแฟนแล้ว
(....เอิ่ม พี่คะหนูรู้ว่าพี่โกหก หนูส่องเฟสพี่ประจำ พี่ไม่มีแฟนนนนน)
แต่เราก็ตอบพี่เค้าไปแบบสวยๆ ว่า หนูไม่ได้ต้องการให้พี่เป็นแฟนหนูคะ หนูแค่อยากบอก
คริคริ เป็นไงละ ฮ่าๆๆ จบแค่นี้แหละ ขอบคุณที่เข้ามาเสียเวลาอ่านนะจุ้ฟๆ แล้วถ้ามาคอมเม้นก็ยิ่งดี ว่าสิ่งที่พี่เค้าออกอาการที่เราบอกไปในขางต้นคืออาการอะไร ช่วยคอมเม้นหน่อยนาจา แล้วถ้าพี่ต้องคนที่หนูได้กล่าวข้างต้น ได้มาอ่าน และถ้ารู้ตัว แล้วกรุณาบอกหน่อยนะว่าพี่คิดอะไรอยู่ตอนนั้น ขอบคุณคะ อิอิ