ครับ สวัสดีครับ
ก่อนอื่นผมขอบอกก่อนว่า ผมเป็นประเภทที่ผมมองโลกในแง่ที่ว่า มีแค่3 เพศสภาพ ชาย หญิง และก็แปลงเพศ แต่คนเรามีรสนิยมได้หลากหลาย
ช่วงม.ปลาย ผมมีเพื่อนอยู่คนนึงตั้งแต่ม.ต้น ซึ่งไม่ค่อยสนิทมาก แต่นานๆไป เราก็เริ่มสนิทกันจากการคุยเล่นของเรา แน่นอนครับว่าเพื่อนผมเป็นผู้ชายที่ชอบผู้หญิงชัดเจนมากๆ แต่ตอนนั้นเราก็เริ่มสนิทกันครับ ผมก็เริ่มรู้สึกชอบ อาจจะด้วยเหตุผลที่ว่า เขาแคร์ผม เราคุยกันจนหลับใส่กันตลอด ไปไหนมาไหนด้วยกัน คือผมว่าเราจะรู้สึกได้เลยว่าใครสักคนที่กำลังจะเข้ามาในชีวิตเรา เราจะให้เขาเข้ามาในฐานะอะไร
แต่สิ่งที่เราไม่รู้คือ เขาอยากจะเข้ามาในฐานะอะไร ครับ ผมก็ไม่กล้าถาม ผมกลัวจะผิดหวัง ผมเลยรักษาความสัมพันธ์ไว้แค่เพื่อน แต่ใจผมมันมากกว่านั้น
ยิ่งเวลามองตากัน คือเราจะยิ้ม ซึ่งมันทำให้ผมคิดไปมากกว่าเพื่อน
จนเวลาผ่านไป เขาก็เริ่มมีคนที่ชอบ คนที่เขาคุยด้วย คนแล้วคนเล่า 4-5 คน แต่ผมก็ยังมีตัวตนสำหรับเขา ที่คอยให้เขามาปรึกษา ยอมรับเลยครับว่า ผมรู้สึกแย่อย่างที่สุด เจ็บอย่างบอกไม่ถูก จนจู่ๆก็มีเหตุมาทำให้เราต้องห่างกันครับ แต่ก่อนจะห่างกัน เขาก็ไปทำงานครับ แต่เลิกงานแล้วก็นัดผมไปหาอะไรกินตลอด แต่พอไม่นานก็ห่างหายไป ตลอดเวลา2เดือนเต็มที่เราไม่คุยกันเลย ผมคิดถึงใจจะขาด เห็นสตอรี่เขาตลอด ก็ปรากฎว่าเขามีแฟนครับ แต่ผมไม่เคยรู้สึกว่าผู้หญิงของเขาคือสิ่งที่ผมรังเกียจหรืออะไร ผมกลับรู้สึกว่า ผมยินดีกับเขาด้วยซ้ำ แต่ผมเสียใจตรงที่ทำไมมันไม่ใช่เรา
เขาคุยกับแฟนมาได้ 3-4 เดือน เขาก็เหมือนกับจะเลิกครับ ซึ่งพอเดือนที่2 ผมกับเขา เราก็คืนดีกันเพราะเปิดเทอม
เหตุการณ์ที่ทำให้เราต้องห่างคือ ไม่มีครับ
ผมก็ไม่รู้ว่าทำไม ต่างคนต่างไม่คุยกัน โดยเฉพาะเขา ก็เขาให้เหตุผลนะครับว่า “ไม่รู้จะคุยอะไร” เจ็บx2ไปนะครับ แต่ก็ช่าง พอ3-4 เดือนที่ผ่านมานี้เราเริ่มสนิทมากขึ้น กลับมาเป็นแบบเดิม ผมรู้สึกได้ครับ ว่ามันต้องมีอะไรซักอย่าง ระหว่างนั้นผมก็คุยกับผู้หญิง แต่ใจผมอยู่ที่เพื่อนผมมากกว่า 555555 ผมก็กลายเป็นผู้ร้ายในฐานะตรงนี้ ผู้หญิงที่เข้ามาในชีวิตผม 2-3 คนก็โชคร้ายกันไป 5555555
ที่เราสนิทกันมา มันเริ่มจะครบปี ผมเลยเปิดอกคุยกันเรื่องมหาลัย แล้วก็วันนั้นผมเกิดเมานิดหน่อย ทำให้กล้าพูดอะไรๆ ที่เก็บไว้ในใจมากว่า1ปี
ปรากฏว่าเขาก็รู้ครับ แต่ผมผิดหวังตรงที่เขาจะรู้สึกเหมือนกัน เขาบอกว่าเขารู้มาตลอด แล้วก็พยายามเว้นระยะห่างแล้ว ไม่กอดคอ ไม่นอนตัก ไม่เล่นกันแบบแผงๆ ไม่ทำอะไรให้มันเกินคำว่าเพื่อน เพราะกลัวผมจะคิดเกินเลย แต่ก็นะ คนเราอยู่เฉยๆ ก็น่ารักให้เราชอบอยู่แล้วหนิ 5555555555555 หลังจากนั้นทุกอย่างก็เหมือนเดิมครับ เขายอมรับความหลากหลายทางเพศของผมได้ แล้วให้คงไว้แค่ “เพือน” แต่ใจผมสิ มันไม่ใช่เพื่อนเลย แต่ผมก็คิดเสมอครับว่าถ้าเขารู้สีกเหมือนกัน เราก็คงต้องแอบสังคม เพราะเราต่างก็ไม่ได้เปิดเผยตัวเท่าไหร่นัก แล้วก็มีปัจจัยหลายๆอย่างที่ทำให้ไม่ยอมรับความเป็นรักร่วมเพศ
ผมก็รู้สึกว่าความเป็นเพื่อน มันก็ดีครับ ผมได้ความรู้สึกดีจากเขา แต่ในทางกลับกัน ก็ได้ความเสียใจความผิดหวัง ในสิ่งที่เขาให้ไม่ได้ในฐานะเพื่อน
คิดว่าผมควรทำยังไงดีครับ
ผมอายุแค่16 ปี อาจจะยังคิดอะไรได้แบบไม่มีวุฒิภาวะ เลยอยากได้คำแนะนำครับ ขอบคุณครับ
แอบชอบเพื่อนสนิท อยากให้เข้ามาแสดงความคิดเห็นกันครับ (ช-ช)
ก่อนอื่นผมขอบอกก่อนว่า ผมเป็นประเภทที่ผมมองโลกในแง่ที่ว่า มีแค่3 เพศสภาพ ชาย หญิง และก็แปลงเพศ แต่คนเรามีรสนิยมได้หลากหลาย
ช่วงม.ปลาย ผมมีเพื่อนอยู่คนนึงตั้งแต่ม.ต้น ซึ่งไม่ค่อยสนิทมาก แต่นานๆไป เราก็เริ่มสนิทกันจากการคุยเล่นของเรา แน่นอนครับว่าเพื่อนผมเป็นผู้ชายที่ชอบผู้หญิงชัดเจนมากๆ แต่ตอนนั้นเราก็เริ่มสนิทกันครับ ผมก็เริ่มรู้สึกชอบ อาจจะด้วยเหตุผลที่ว่า เขาแคร์ผม เราคุยกันจนหลับใส่กันตลอด ไปไหนมาไหนด้วยกัน คือผมว่าเราจะรู้สึกได้เลยว่าใครสักคนที่กำลังจะเข้ามาในชีวิตเรา เราจะให้เขาเข้ามาในฐานะอะไร
แต่สิ่งที่เราไม่รู้คือ เขาอยากจะเข้ามาในฐานะอะไร ครับ ผมก็ไม่กล้าถาม ผมกลัวจะผิดหวัง ผมเลยรักษาความสัมพันธ์ไว้แค่เพื่อน แต่ใจผมมันมากกว่านั้น
ยิ่งเวลามองตากัน คือเราจะยิ้ม ซึ่งมันทำให้ผมคิดไปมากกว่าเพื่อน
จนเวลาผ่านไป เขาก็เริ่มมีคนที่ชอบ คนที่เขาคุยด้วย คนแล้วคนเล่า 4-5 คน แต่ผมก็ยังมีตัวตนสำหรับเขา ที่คอยให้เขามาปรึกษา ยอมรับเลยครับว่า ผมรู้สึกแย่อย่างที่สุด เจ็บอย่างบอกไม่ถูก จนจู่ๆก็มีเหตุมาทำให้เราต้องห่างกันครับ แต่ก่อนจะห่างกัน เขาก็ไปทำงานครับ แต่เลิกงานแล้วก็นัดผมไปหาอะไรกินตลอด แต่พอไม่นานก็ห่างหายไป ตลอดเวลา2เดือนเต็มที่เราไม่คุยกันเลย ผมคิดถึงใจจะขาด เห็นสตอรี่เขาตลอด ก็ปรากฎว่าเขามีแฟนครับ แต่ผมไม่เคยรู้สึกว่าผู้หญิงของเขาคือสิ่งที่ผมรังเกียจหรืออะไร ผมกลับรู้สึกว่า ผมยินดีกับเขาด้วยซ้ำ แต่ผมเสียใจตรงที่ทำไมมันไม่ใช่เรา
เขาคุยกับแฟนมาได้ 3-4 เดือน เขาก็เหมือนกับจะเลิกครับ ซึ่งพอเดือนที่2 ผมกับเขา เราก็คืนดีกันเพราะเปิดเทอม
เหตุการณ์ที่ทำให้เราต้องห่างคือ ไม่มีครับ
ผมก็ไม่รู้ว่าทำไม ต่างคนต่างไม่คุยกัน โดยเฉพาะเขา ก็เขาให้เหตุผลนะครับว่า “ไม่รู้จะคุยอะไร” เจ็บx2ไปนะครับ แต่ก็ช่าง พอ3-4 เดือนที่ผ่านมานี้เราเริ่มสนิทมากขึ้น กลับมาเป็นแบบเดิม ผมรู้สึกได้ครับ ว่ามันต้องมีอะไรซักอย่าง ระหว่างนั้นผมก็คุยกับผู้หญิง แต่ใจผมอยู่ที่เพื่อนผมมากกว่า 555555 ผมก็กลายเป็นผู้ร้ายในฐานะตรงนี้ ผู้หญิงที่เข้ามาในชีวิตผม 2-3 คนก็โชคร้ายกันไป 5555555
ที่เราสนิทกันมา มันเริ่มจะครบปี ผมเลยเปิดอกคุยกันเรื่องมหาลัย แล้วก็วันนั้นผมเกิดเมานิดหน่อย ทำให้กล้าพูดอะไรๆ ที่เก็บไว้ในใจมากว่า1ปี
ปรากฏว่าเขาก็รู้ครับ แต่ผมผิดหวังตรงที่เขาจะรู้สึกเหมือนกัน เขาบอกว่าเขารู้มาตลอด แล้วก็พยายามเว้นระยะห่างแล้ว ไม่กอดคอ ไม่นอนตัก ไม่เล่นกันแบบแผงๆ ไม่ทำอะไรให้มันเกินคำว่าเพื่อน เพราะกลัวผมจะคิดเกินเลย แต่ก็นะ คนเราอยู่เฉยๆ ก็น่ารักให้เราชอบอยู่แล้วหนิ 5555555555555 หลังจากนั้นทุกอย่างก็เหมือนเดิมครับ เขายอมรับความหลากหลายทางเพศของผมได้ แล้วให้คงไว้แค่ “เพือน” แต่ใจผมสิ มันไม่ใช่เพื่อนเลย แต่ผมก็คิดเสมอครับว่าถ้าเขารู้สีกเหมือนกัน เราก็คงต้องแอบสังคม เพราะเราต่างก็ไม่ได้เปิดเผยตัวเท่าไหร่นัก แล้วก็มีปัจจัยหลายๆอย่างที่ทำให้ไม่ยอมรับความเป็นรักร่วมเพศ
ผมก็รู้สึกว่าความเป็นเพื่อน มันก็ดีครับ ผมได้ความรู้สึกดีจากเขา แต่ในทางกลับกัน ก็ได้ความเสียใจความผิดหวัง ในสิ่งที่เขาให้ไม่ได้ในฐานะเพื่อน
คิดว่าผมควรทำยังไงดีครับ
ผมอายุแค่16 ปี อาจจะยังคิดอะไรได้แบบไม่มีวุฒิภาวะ เลยอยากได้คำแนะนำครับ ขอบคุณครับ