ใครเคยจำเป็นต้องห่างพ่อเเม่เเล้วรู้สึกคิดถึงมากมั้ย?

คือเราต้องไปเรียนต่างจังหวัดซึ่งไกลจากจังหวัดเดิมมากกว่าจะได้เจอหน้าพ่อเเม่ก็ตอนปิดเทอมอยู่ที่นี่เรามีหน้าที่เรียนหนังสือเราก้ไม่ได้อะไรหรอกเเค่คิดถึงพ่อเเม่โดยเฉพาะเเม่เรานอนร้องไห้เเทบทุกคืนเพราะเราอยุ่หอคนเดียวเหงามากเวลาที่อยุ่กับเพื่อนก้จะมีความสุขขึ้นมาบ้างเเต่พอเพื่อนกลับก้เหมือนเศร้าเหมือนเดิมเรามีคุยโทรศัพท์กับเเม่บ้างเเต่เราก้ยังคิดถึงเวลาเราท้อเราเครียดเราก้อยากกอดเเม่อยากเจอหน้าเเม่ทุกเช้าเราโคตรท้อเลยเพราะไม่มีกำลังใจเลยนานๆทีได้เจอพอจะเปิดเทอมก้ต้องกลับมันโคตรเศร้าอ่ะเวลาที่ต้จากเเม่อีกครั้งอยากรุ้ว่าใครเคยเจอสถานการณ์เเบบนี้บ้างค่ะบางครั้งนอนร้องไห้เลยค่ะ
เเล้วทำอย่างไรไห้มีกำลังใจต่อไปค่ะ