คือเรา ปกติ เป็นเด็กร่าเริงมาก เราไม่ชอบอยู่ที่บ้าน พ่อแม่เราแยกทางกัน เรามีพ่อเลี้ยง เค้าไม่ค่อยจะชอบเราเท่าไหร่ แม่เราวันๆนึงก็สนใจแต่พ่อเลี้ยง. เรามีพี่สาวหนึ่งคนแต่แต่งงานแล้วก็ย้ายออกจากบ้านไป เรามีพี่ชาย. ตอนนี้ก็มีครอบครัวแล้ว พ่อเลี้ยงชอบว่าพี่ชายเราว่าไม่เอาไหน. เราเรียนโปรแกรมอังกฤษเราไม่ค่อยได้เรียนภาคภาษาไทย เราอยากเรียนมาก แม่เราอนุญาต. แต่พ่อเลี้ยงเราดูเหมือนจะไม่อยากให้เรียนเพราะต้องใช้จำนวนเงินมาก. เราได้เรียนแต่โดนยื่นคำขาดจากพ่อเลี้ยงว่าถ้าเลือกจะเรียนโปรแกรมนี้ก็เรียนแค่ม.3
แต่ถ้าเลือกเรียนจะให้เรียนต่อ. เราอึ้งกับคำขาดมาก แม่เราช่วยอะไรเราไม่ได้เพราะเงินส่วนนึงที่ใช้จ่ายมาจากพ่อเลี้ยง. จากตอนนั้น ชีวิตเราก็เปลี่ยนไป
เราไม่อยากกลับบ้าน อยู่บ้านเรากลายเป็นคนโลกส่วนตัวสูง แม่ไม่ค่อยสนใจเราเอาแต่ทำงาน เราเบื่อมาก. เราอยู่บ้านคนเดียว. เราไม่มีความสุขมีหลายครั้งที่คิดว่าถ้าเราตายไปเราจะเป็นยังไง เราใช้ชีวิตที่ไร้อารมมาถึงตอนนี้. เราเรียนเสร็จกลับบ้านแล้วก็หมกตัวอยู่แต่ในห้อง บางวันเราไม่ได้กินข้าวเย็น เพราะอยากอยู่คนเดียว. เราเคยคิดจะเอามีดแทงตัวเอง แต่ก็กลัวบาป.
แบบนี้เราเป็นเด็กเก็บกดหรือป่าวคะ??