พอดีเดินผ่าน รุ่นน้องกำลังคุยเรื่องวิชานั้นยาก วิชานี้ง่าย
ก็เลยนึกย้อนไปสมัยเรียน ม.ปลาย เมื่อปี 45 - 47

ผมเรียนศิลป์-คำนวณ
ต้องบอกว่าคนที่เรียนสายศิลป์-คำนวณต่างกันกับสายวิทย์แค่ 2 วิชา (ในสมัยนั้นะ)
นั่นคือ ฟิสิกส์ และเคมีเท่านั้น นอกนั้นเรียนเล่มเดียวกับสายวิทย์
(หลายคนไม่รู้ โดยเฉพาะเด็กสายวิทย์)

ครั้งหนึ่งผมบ่นให้เพื่อนที่เรียนสายวิทย์ฟังว่า คณิตยากจัง(ผมโง่คณิต)
เพื่อนก็บอกว่า โถ่....เรียนสายศิลป์ ง่ายขนาดนั้น เป็นกูคงได้ 4.00 แล้วมั้ง O_O
ยังจะมาบ่นอีก!!! O_O
ผมเลยบอกว่าศิลป์-คำนวณต่างจากสายวิทย์แค่ 2 วิชา นอกนั้นเหมือนกันหมด
เขาบอก ไม่เชื่อหรอก...........

เอ่อ......!!!
ตอนเกรดออกผมเลยถามเขาว่า ได้เกรดเฉลี่ยเท่าไหร่
เขาก็บอกว่าได้ 2.4 (จำได้ไม่แม่น แต่ไม่ถึง 2.50)
แล้วก็แอบดูวิชาหลัก ๆ เช่น คณิต อังกฤษ ไทย  ปรากฎว่าได้น้อยกว่าผมอีก
โดยเฉพาะคณิต ที่ผมบอกว่าตนเองไม่รู้เรื่อง ยังได้เกรด 2 (คำแนน 60 พอดี)
แต่กับเพื่อนคนนี้ได้เกรด 1 (จำคะแนนไม่ได้)

แล้วก็มาบอกคนอื่นว่า ที่ตนได้เกรดน้อยเพราะว่าสายวิทย์ยากมาก ไม่ได้ง่ายเหมือนสายศิลป์หรอก
ถ้าเรียนสายศิลป์คงได้ 4.00

อืม..นะ ผมก็ยอมรับว่าสายวิทย์ยากมาก
แต่เวลาจะพูดอะไรควรถ่อมตนนิดนึง เช่น ที่บอกว่าถ้าเรียนสายศิลป์คงได้ 4.00 เนี่ย
ลองเอาวิชาที่นอกเหนือจาก ฟิสิกส์ เคมี แล้วมาเทียบกับคนที่เรียนสายศิลป์สิ
เพราะวิชาอื่น ๆ อย่าง ชีววิทยา ไทย สังคม อังกฤษ พละ วิทยศาสตร์ ศิลปะ
คุณก็เรียนเล่มเดียวกับคนที่เรียนศิลป์-คำนวณ แต่บางวิชาได้เกรดแบบ
แทบเอาตัวไม่รอด เกือบตกซะด้วยซ้ำ ยังจะมาอวดเก่งอีก
คือ งง กับคนประเภทนี้