จขกท.ได้สังเกตและพบอะไรบางอย่างที่น่าแปลกใจว่า ทำไมคำพูดจากปากคนมีค่ากว่าการกระทำ? อยากทราบความคิดเห็นของคุณว่าทำไมจึงเป็นเช่นนั้น ดังเช่น
ต.ย.1ในครอบครัว สมมุติมีลูก 2 คน คือ A,B
A: ให้เงินพ่อแม่ทุกเดือน 5,000บ./ เดือน ประมาณ 10 ปี มาปีหลังๆ ไม่ให้เพราะมีภาระเยอะขึ้น แต่ทั้งพ่อแม่มีบำนาญ
B: ไม่เคยให้เงินพ่อแม่เลย อ้างว่าเงินเดือนน้อย ต่อมาเงินเดือนเยอะกว่า A ด้วย แต่ซื้อของเล็กๆ น้อยๆ เช่น ขนม,อาหาร ไปฝากพ่อแม่บ่อยกว่า A
....อยู่มาวันนึง พ่อแม่มาขอยืมเงินลูกๆ....
A: พูดว่า ไม่ให้ ให้มาเยอะแล้ว
B: พูดว่า ไม่มี
ทำให้พ่อแม่เกลียด A มาก จำคำพูด A แบบฝังใจเลย และยกสมบัติประมาณ 80% ให้ B
สรุป แม้ A จะทำดีให้พ่อแม่มากกว่า B แต่เหมือนไร้ค่า เพราะพ่อแม่จำคำพูดที่ A เผลอพูดไม่ดีไป แต่ B แม้ไม่ค่อยทำอะไรดีๆให้พ่อแม่แต่ปากหวาน กลับเป็นลูกรัก
ทำไมคนเราถึงไม่จำการกระทำ แต่จำคำพูดมากกว่า?
ทำไมคำพูดจากปากคน มันมีค่ามากกว่าการกระทำ?
ต.ย.1ในครอบครัว สมมุติมีลูก 2 คน คือ A,B
A: ให้เงินพ่อแม่ทุกเดือน 5,000บ./ เดือน ประมาณ 10 ปี มาปีหลังๆ ไม่ให้เพราะมีภาระเยอะขึ้น แต่ทั้งพ่อแม่มีบำนาญ
B: ไม่เคยให้เงินพ่อแม่เลย อ้างว่าเงินเดือนน้อย ต่อมาเงินเดือนเยอะกว่า A ด้วย แต่ซื้อของเล็กๆ น้อยๆ เช่น ขนม,อาหาร ไปฝากพ่อแม่บ่อยกว่า A
....อยู่มาวันนึง พ่อแม่มาขอยืมเงินลูกๆ....
A: พูดว่า ไม่ให้ ให้มาเยอะแล้ว
B: พูดว่า ไม่มี
ทำให้พ่อแม่เกลียด A มาก จำคำพูด A แบบฝังใจเลย และยกสมบัติประมาณ 80% ให้ B
สรุป แม้ A จะทำดีให้พ่อแม่มากกว่า B แต่เหมือนไร้ค่า เพราะพ่อแม่จำคำพูดที่ A เผลอพูดไม่ดีไป แต่ B แม้ไม่ค่อยทำอะไรดีๆให้พ่อแม่แต่ปากหวาน กลับเป็นลูกรัก
ทำไมคนเราถึงไม่จำการกระทำ แต่จำคำพูดมากกว่า?