เมื่อโดนบลูลี่

ขอพื้นที่ระบายค่ะ
เราอายุ21แล้ว เรียนมหาวิทยาลัยปี3แล้ว
แต่ไม่ทันคน คิดช้าพูดช้า กะโปโลนิดนึ่ง ไม่รู้จะพูดอะไรเลยค่อนข้างเงียบ แต่ดันหูดีมากดีมากจริงๆ ซึ้งตรงนี้แหละที่ไม่ดี แต่เราก็เป็นคนขยันนะคะ ตั้งใจเรียนถึงจะอยู่ในระดับท้ายๆก็เถอะ
//ม.1-ม.6 มีกลุ่มเพื่อนในห้องที่เป็นลูกคนรวยมาแกล้ง ผลักตกหลุมบ้าง นั่งเรียนๆอยู่โยนขวดน้ำ ยางลบมาจากด้านหลังใส่หัวบ้างแม่ เลยให้ย้ายห้องออกมา เราเคยถามเขาตรงๆนะทำกับเราแบบนี้ทำไม
// เขาบอก ก็น่าลำคานเห็นแล้วหงุดหงิดว่ะงี้// บางครั้งพวกเขาว่าให้เราแซวแรงๆเช่นหน้าอ๋อมากเลยนะเราก็โกรธนะแต่ตอนนั้นมันพูดไม่ออก ไม่รู้ว่าจะต้องด่าคืนยังไง เราก็ก้มหน้าลงเพราะอาย หลายครั้งก็มาคิดได้ทีหลังว่า เราน่าจะด่ามันกลับแบบนี้นะ แต่ก็ไม่ทันเเล้วไงก็เจ็บใจตัวเอง อยู่เเบบหวาดระแวง เพื่อนไม่ต้องถามถึง ไม่มีใครคบอยู่กับเราแล้วซวยโดนหาเรื่อง
บทสรุปก็คือเราทะเลาะกันเเรงมากตอนม.6เราพาขึ้นห้องปกครองแล้วแล้วเขาก็ไม่ค่อยอะไรกับเราอีกเลย
//แล้วพอขึ้นมหาลัย เรามีกลุ่มเพื่อนนะ5-6คน แต่เราทำงานpart time ตอนเย็นด้วย เลยไม่ค่อยมีเวลากับเขาเท่าไหร่
//เราโดนบลูลีาอีกแล้วจากเพื่อนอีกกลุ่ม1ห้องเดียวกัน เขาสนิทกันมากไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด แต่บางครั้งเราก็ได้ยินเขานินทากันเอง //แต่ส่วนมากเขาจะซุบซิบนินทาเราซะส่วนใหญ่ เช่น ๆวันนี้มันตัดผมสั้นละหน้าอ๋อเหมือนเด็กประถมเลย// อ้วนก็อ้วน แถมดำอีก// อย่าทำตัวเอ๋อเหมือนอี_ _ สิ//ฯลฯ

ครั้งนี้พวกนางว่าเราตรงๆเลยแล้วหัวเราะสนุกกันใหญ่ เราเลยหันไปมองหน้า ตาขวางใส่ ว่าจะด่ากลับแล้วนะคะ แต่ในหัวได้แต่ยืนนิ่งๆตอนนั้นมันไม่มีคำด่าเลย คิดอะไรไม่ออก แต่ร้ายกว่านั้น เรา มีภาพการทำร้ายร่างกายอยู่ในหัว คิดเป็นฉากๆว่าจะจับ เก้าอี้ฟาด กระทืบให้จมกองเลือดเลย //
เราว่าเราป่วยนะ ว่างๆจะไปพบจิตแพทย์อยู่เหมือนกันค่ะ แต่ก็นะเรียนเต็ม5วัน เข้า8ครึ่งออก 4ครึ่ง เสาร์อาทิตย์มีกิจกรรมอีก
อยากระบายเฉยๆคุยกับใครไม่รู้เรื่องเลย