ตอนนี้เรารู้สึกสึกเฉยๆมาเลยค่ะ
ต่างจากเมื่อก่อนที่ต้องการเรียกร้องอะไรจากเขามากมาย
ต้องการให้เขามาหา ต้องการให้คุยกับเรา ไม่อยากให้เขามีใคร
แต่ตอนนี้เราไม่ได้รุ้สึกแบบนั้น ใจหนึ่งก็คิดว่าเขาจะมาหาเรามั้ย
สุดท้ายเราเงียบเขาก็เงียบ เราไม่ขอให้เขาต้องคุยกับเรา ไม่ขอให้มาหา
เขาจะมีใครก็เรื่องของเขา เราอยู่ตัวของเราเองดีกว่า ไม่เอาชีวิตของเราไปผูกกับเขา ไม่อยากถามอะไรที่ต้องได้คำตอบแบบถากถ่าง
เราคิดว่าถ้าเราสำคัญจริงเราไม่ต้องพยายาม ถ้าเขาอยากคุยเขาคงตืดต่อมาแล้ว ตอนนี้เราโอเคที่จะอยู่เงียบๆกับตัวเอง
มันดีแล้วใช่มั้ยค่ะ ที่เราเฉยกับเรื่องแบบนี้ได้สักที ??
ความรู้สึกแบบคือยังไงค่ะ ?
ต่างจากเมื่อก่อนที่ต้องการเรียกร้องอะไรจากเขามากมาย
ต้องการให้เขามาหา ต้องการให้คุยกับเรา ไม่อยากให้เขามีใคร
แต่ตอนนี้เราไม่ได้รุ้สึกแบบนั้น ใจหนึ่งก็คิดว่าเขาจะมาหาเรามั้ย
สุดท้ายเราเงียบเขาก็เงียบ เราไม่ขอให้เขาต้องคุยกับเรา ไม่ขอให้มาหา
เขาจะมีใครก็เรื่องของเขา เราอยู่ตัวของเราเองดีกว่า ไม่เอาชีวิตของเราไปผูกกับเขา ไม่อยากถามอะไรที่ต้องได้คำตอบแบบถากถ่าง
เราคิดว่าถ้าเราสำคัญจริงเราไม่ต้องพยายาม ถ้าเขาอยากคุยเขาคงตืดต่อมาแล้ว ตอนนี้เราโอเคที่จะอยู่เงียบๆกับตัวเอง
มันดีแล้วใช่มั้ยค่ะ ที่เราเฉยกับเรื่องแบบนี้ได้สักที ??