หัวใจรักเพียงเจ้าผู้เดียวเสมอมา....มีเจ้าครองอุราเสมอไป (พี่ไกรพอร์ชและนาวเรือง ๒๕๖๑)

"ฟ้าและผืนแผ่นดินกว้างไกล คือผืนแผ่นดินไทยของข้า หัวใจรักเพียงเจ้าผู้เดียวเสมอมา มีเจ้าครองอุราเสมอไป"

เดินทางมาถึงตอนสุดท้ายแล้วสำหรับสายโลหิต นึกถึงเพลงท่อนนี้ทีไรมันเหงาใจยังไงก็ไม่รู้
ผ่านมา 15 ตอน ได้รับคำชมไปมากมายและคาดว่าสายโลหิตเวอร์ชั่นนี้ก็จะขึ้นหิ้งไปอยู่เคียงข้างเวอร์ชั่น ๒๕๓๘ แน่นอน
อยากพูดถึงพระนางของเรื่อง พี่ไกรพอร์ชและนาวเรือง หลายคนคงเห็นแล้วว่าคู่นี้เคมีดีต่อกันแค่ไหน
หนึ่งหัวใจที่สำคัญคงเป็น "บท" ที่วางแคแรกเตอร์ได้ไม่ซ้ำกับเวอร์ชั่นพี่หนุ่มพี่กบ
สิ่งที่เห็นได้ชัดในเวอร์ชั่นนี้คือพัฒนาการของพี่ไกรและดาวเรือง
จากน้องน้อยที่พี่ไกรเอ็นดูจนเติบโตเป็นสาวน้อยที่เป็นเหมือนฝนต้นฤดูของพี่ไกรเขาล่ะ
ตอนจีบกันได้อารมณ์ละมุนละไม ถึงจะไวเป็นขุนไกร 4G ก็จะได้เห็นว่ายังอยู่ในขอบเขตของคนจีบกัน
เรื่อยมาจนกลับจากหัวเมืองเหนือรอบ ๒  ความรักมันคับอก ขอลูกสาวคุณอาพระกันในเรือทีเดียว
พอแต่งงาน "เป็นเมียพี่แล้ว" ดั่งพี่ไกรเขาว่าจะอายอะไร ช่วงแรกยังไม่ได้เข้าหอจริงๆก็ยังคงเหมือนแฟนกันเท่านั้น
หลังจากได้เข้าหอจะได้เห็นถึงความเป็น "ผัว-เมีย" ที่แท้จริง เวอร์ชั่นนี้ดาวเรืองไม่ใช่แค่เป็นช้างเท้าหลังพี่ไกรว่ากระไรก็ไม่กล้าเถียง
แต่ดาวเรืองคอยปราม คอยอยู่เคียงข้างสนับสนุนพี่ไกรทุกเรื่อง เป็นดั่งน้ำเย็นคอยลูบประโลมยามพี่ไกรหัวร้อน
แบ่งเบาทุกข์หนักคับอกพี่ไกรยามท้อใจไม่ได้ออกไปฟาดฟันข้าศึก ดาวเรืองน่ารักยามออดอ้อนนี่เชื่อเลยว่าทำไมพี่ไกรถึงมีเมียเดียว
จนกระทั่งกรุงแตกก็กระเตงกันไป เป็นคู่ทุกข์คู่ยากที่แท้ทรู บทรักหวานๆซึ่งมีเยอะมากก็แสดงออกมาอย่างธรรมชาติ
ก็แอบเห็นนะว่าพี่ไกรพอร์ชคงเกรงใจน้อง เวลาหอมก็หอมไม่เต็มแก้มเท่าไหร่ จับน้องเบามาก แต่ก็ดูละมุนละไมดี
คืนนี้กู้กรุงได้แล้ว จะคลอดลูกคนแรก "คุณหนูจันทร์ของบ่าว" คงได้เห็นความเป็น "พ่อและแม่" จากพี่ไกรและดาวเรืองเพิ่มขึ้น

ดูละครแล้วอินกับความรักของพี่ไกรกับดาวเรืองมาก เป็นอีกเวอร์ชั่นที่ถ่ายทอดออกมาได้ดี ดีมากๆด้วย
ตอนจบก็รู้ๆอยู่แล้วว่าจะเป็นอย่างไร รู้สึกเหงาใจ มันไม่ใช่แค่ว่าละครจบแล้วเราจะไม่ได้เจอตัวละครเท่านั้น
แต่มันหมายถึงความสูญเสียตัวละครที่เรารักมากคนหนึ่งด้วย สงสารดาวเรืองจับใจ
ได้แต่คิดเข้าข้างตัวเองว่าซักวัน พี่ไกรและดาวเรืองจะได้กลับมาเจอกันอีกครั้งและได้อยู่ด้วยกันไปจนแก่จนเฒ่า
อ.โสภาค สุวรรณ คงไม่แต่งภาค 3 ต่อแล้วมั้ง งั้นฝากความหวังที่ช่อง7ได้ไหม แต่ละครขอบทดีๆนะคะ
อยากให้พอร์ชนาวเล่นละครที่พระนางรักกัน ดูแลกัน เข้าใจกัน แบบพี่ไกรและดาวเรือง

.....สายนทีไหลเวียนเพียรบรรจบ
ได้พานพบพี่อีกครั้งดั่งใจหมาย
มือประสานอุ่นวาบซาบกำจาย
มิคลอนคลายรักนี้ชั่วนิรันดร์​

ด้วยคำมั่นที่ข้ามผ่านกาลเวลา
ใจโหยหา​เฝ้ารอพี่มิแปรผัน
ยังคงคอยด้วยใจรักจิตผูกพัน
ผ่านชั่วกัลป์รักนี้ให้พี่เพียงผู้เดียว......

พี่ไกร ❤️ ดาวเรือง
สายโลหิต ๒๕๖๑

แต่งกลอนให้ คิดซะว่านี่เป็นกลอนแห่งความหวังขอละครคู่นี้อีกเรื่องแล้วกัน
คืนนี้อย่าลืมดูสายโลหิตตอนจบนะคะ