เป็นครั้งแรกค่ะ ที่เข้ามาตั้งกระทู้
ขอพื้นที่ตรงนี้ ได้ระบายความอึดอัดในใจบ้างนะคะ
>>>> เหตุก็คือ...... ปัจจุบัน มีแฟนเป็นทอมค่ะ อยู่ด้วยกันมา 4 ปีกว่าแล้ว ซื้อบ้าน ซื้อรถ สร้างหนี้สินร่วมกัน (จากเมื่อก่อนก็คบแต่ผู้ชายมาตลอดนะคะ)
แต่ก่อน ทำงานที่เดียวกันค่ะ ต่อให้มีใครมาแซว มาจีบ มาคุย ก็ไม่ได้นอกใจแฟนนะคะ ถึงบางครั้งจะมีเผลอใจแว๊บไปบ้าง แต่ก็ยังคงมีสติดี
>>>> จนชีวิตมีจุดเปลี่ยน เราออกจากงานที่ทำประจำ มาหาสมัครงานใหม่ ที่ฐานเงินเดือนสูงขึ้น และเป็นตำแหน่งงานที่ดีขึ้น
และก็ได้เจอกับผู้ชายคนหนึ่ง ที่ไม่เคยคิดว่าจะชอบเลย เขาเข้ามาก่อนค่ะ ก็คงเป็นปกติ ที่เป็นเด็กใหม่ ใครๆก็อยากเข้าหา (มั้ง)
แรกๆเขาก็มาคุยโน่น นี่ นั่น ทักมา แชทมา ก็รู้ว่าเรามีแฟนแล้ว สักพักเขาก็หายไป เราก็ไม่ได้อะไรนะคะ
>>>> จนเวลาต่อมา เป็นวันหยุดบริษัท ที่ไม่ตรงกับบริษัทอื่น เราก็คิดอะไรเรื่อยเปื่อย อยากไปนั่งโง่ๆ ที่ๆเงียบ บรรยากาศดีๆ แล้วเราก็คิดอะไรไม่รู้ ทักไปหาเขา ก็ไม่ได้คิดว่าจะคุยอะไร แต่ก็คุยกันสักพัก เขาก็เอ่ยชวนว่า
" ไปหาร้านนั่งชิลกันไหม "
" เราก็ตอบตกลง "
แล้วก็นัดเจอคนคนละครึ่งทาง ประมาณ 100 กว่าโลได้ค่ะ แล้วหลังจากนั้น เราก็รู้สึกดีกับเขา
แต่เราก็รู้สึกผิดนะคะ ผิดมากด้วย
>>>> แต่ในใจเราก่อนที่จะมาเจอผู้ชายคนนี้ เราก็คิดมาตลอดค่ะ ว่านี่.. ที่เป็นอยู่มันไช่แล้วหรอ ทุกอย่างมันยากไปหมด
ไม่ว่าจะเรื่องทรัพย์สิน มีชื่อร่วมกันไม่ได้สักอย่าง
ไม่ว่าจะเป็น การอยู่ด้วยกันที่ดูเหมือนจะมีแต่เรื่องที่ไม่เข้าใจกันตลอด (แฟนเราเป็นคนที่ขี้ระแวง ขี้หึงมาก) เราก็อึดอัด เพราะบางทีเราไม่ได้เป็น
แบบนั้น พยายามซื่อสัตย์มาตลอด แต่ก็หาเรื่องให้ตลอด มันก็อึดอัดนะคะ (แต่เขาก็มีสิทธิ์)
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอนาคต (เราอายุ 26 แฟนเราอายุ 38 ห่างกัน 12 ปี) ไม่รู้จะไปต่อแบบไหน ไม่มีลูก ไม่มีที่พึ่ง ไม่ได้ฐานะดีอะไร เหมือนอุปสรรคมันเยอะขึ้น เราเริ่มเหนื่อย......
>>>> ที่เรารู้สึกแบบนี้ กับแฟนเรา ไม่ไช่เพราะว่าเราเริ่มรู้สึกดีกับคนอื่นนะคะ เรื่องนี้เราคิดมาก่อนหน้าแล้ว
ต่อให้เราไปกันไม่รอดกับแฟนเรายังไง = ผู้ชายที่เราคุยด้วย เขาก็คงไม่เอาเราหรอก =
แน่นอนค่ะ เขาต้องคิดอยู่แล้วว่า แฟนเราคบกันมาเรายังเลิกได้ แล้วถ้าไปคบกับเขา มีหรอเขาจะไม่คิดว่าเราก็คงไปมีคนอื่นได้เหมือนกัน เรารู้นะคะ
ว่าเราเลว เห็นแก่ตัว บางทีแค่คิด เราก็อยากจะร้องไห้
>>>> เอาจริงๆ เราไม่ได้เป็นคนเจ้าชู้โดยสันดารนะคะ เวลาเรารักใคร ชอบใคร ไช่ก็คือไช่ ไม่ได้เกี่ยวกับเพศ หรืออะไร แค่ "เคมีเข้ากัน"
แต่ตอนนี้คือเราหาทางออกไม่เจอ เราไม่อยากโกหกแฟนเราไปเรื่อยๆ แต่เราก็ยังไม่พร้อมอะไรหลายๆ อย่าง ทุกอย่างก่อนตัดสินใจ มันก็มีปัจจัยอะไรหลายอย่างเข้ามาเกี่ยว ต่อให้เราอยากจะกลับไปอยู่เป็นโสด เช่าห้องเล็กๆอยู่ ไม่ต้องมีอะไรผูกมัดอีกต่อไป มันก็จะดูว่าเราใจร้ายเกินไป
การที่เราเข้ามาตั้งกระทู้ เพราะเราอยากมาแชร์ความรู้สึก ที่ไม่สามารถเล่าให้คนรอบข้างฟังได้ ปรึกษาใครไม่ได้จริงๆค่ะ
แอบนอกใจแฟน ทั้งที่รู้เต็มอกว่าผิด
ขอพื้นที่ตรงนี้ ได้ระบายความอึดอัดในใจบ้างนะคะ
>>>> เหตุก็คือ...... ปัจจุบัน มีแฟนเป็นทอมค่ะ อยู่ด้วยกันมา 4 ปีกว่าแล้ว ซื้อบ้าน ซื้อรถ สร้างหนี้สินร่วมกัน (จากเมื่อก่อนก็คบแต่ผู้ชายมาตลอดนะคะ)
แต่ก่อน ทำงานที่เดียวกันค่ะ ต่อให้มีใครมาแซว มาจีบ มาคุย ก็ไม่ได้นอกใจแฟนนะคะ ถึงบางครั้งจะมีเผลอใจแว๊บไปบ้าง แต่ก็ยังคงมีสติดี
>>>> จนชีวิตมีจุดเปลี่ยน เราออกจากงานที่ทำประจำ มาหาสมัครงานใหม่ ที่ฐานเงินเดือนสูงขึ้น และเป็นตำแหน่งงานที่ดีขึ้น
และก็ได้เจอกับผู้ชายคนหนึ่ง ที่ไม่เคยคิดว่าจะชอบเลย เขาเข้ามาก่อนค่ะ ก็คงเป็นปกติ ที่เป็นเด็กใหม่ ใครๆก็อยากเข้าหา (มั้ง)
แรกๆเขาก็มาคุยโน่น นี่ นั่น ทักมา แชทมา ก็รู้ว่าเรามีแฟนแล้ว สักพักเขาก็หายไป เราก็ไม่ได้อะไรนะคะ
>>>> จนเวลาต่อมา เป็นวันหยุดบริษัท ที่ไม่ตรงกับบริษัทอื่น เราก็คิดอะไรเรื่อยเปื่อย อยากไปนั่งโง่ๆ ที่ๆเงียบ บรรยากาศดีๆ แล้วเราก็คิดอะไรไม่รู้ ทักไปหาเขา ก็ไม่ได้คิดว่าจะคุยอะไร แต่ก็คุยกันสักพัก เขาก็เอ่ยชวนว่า
" ไปหาร้านนั่งชิลกันไหม "
" เราก็ตอบตกลง "
แล้วก็นัดเจอคนคนละครึ่งทาง ประมาณ 100 กว่าโลได้ค่ะ แล้วหลังจากนั้น เราก็รู้สึกดีกับเขา
แต่เราก็รู้สึกผิดนะคะ ผิดมากด้วย
>>>> แต่ในใจเราก่อนที่จะมาเจอผู้ชายคนนี้ เราก็คิดมาตลอดค่ะ ว่านี่.. ที่เป็นอยู่มันไช่แล้วหรอ ทุกอย่างมันยากไปหมด
ไม่ว่าจะเรื่องทรัพย์สิน มีชื่อร่วมกันไม่ได้สักอย่าง
ไม่ว่าจะเป็น การอยู่ด้วยกันที่ดูเหมือนจะมีแต่เรื่องที่ไม่เข้าใจกันตลอด (แฟนเราเป็นคนที่ขี้ระแวง ขี้หึงมาก) เราก็อึดอัด เพราะบางทีเราไม่ได้เป็น
แบบนั้น พยายามซื่อสัตย์มาตลอด แต่ก็หาเรื่องให้ตลอด มันก็อึดอัดนะคะ (แต่เขาก็มีสิทธิ์)
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอนาคต (เราอายุ 26 แฟนเราอายุ 38 ห่างกัน 12 ปี) ไม่รู้จะไปต่อแบบไหน ไม่มีลูก ไม่มีที่พึ่ง ไม่ได้ฐานะดีอะไร เหมือนอุปสรรคมันเยอะขึ้น เราเริ่มเหนื่อย......
>>>> ที่เรารู้สึกแบบนี้ กับแฟนเรา ไม่ไช่เพราะว่าเราเริ่มรู้สึกดีกับคนอื่นนะคะ เรื่องนี้เราคิดมาก่อนหน้าแล้ว
ต่อให้เราไปกันไม่รอดกับแฟนเรายังไง = ผู้ชายที่เราคุยด้วย เขาก็คงไม่เอาเราหรอก =
แน่นอนค่ะ เขาต้องคิดอยู่แล้วว่า แฟนเราคบกันมาเรายังเลิกได้ แล้วถ้าไปคบกับเขา มีหรอเขาจะไม่คิดว่าเราก็คงไปมีคนอื่นได้เหมือนกัน เรารู้นะคะ
ว่าเราเลว เห็นแก่ตัว บางทีแค่คิด เราก็อยากจะร้องไห้
>>>> เอาจริงๆ เราไม่ได้เป็นคนเจ้าชู้โดยสันดารนะคะ เวลาเรารักใคร ชอบใคร ไช่ก็คือไช่ ไม่ได้เกี่ยวกับเพศ หรืออะไร แค่ "เคมีเข้ากัน"
แต่ตอนนี้คือเราหาทางออกไม่เจอ เราไม่อยากโกหกแฟนเราไปเรื่อยๆ แต่เราก็ยังไม่พร้อมอะไรหลายๆ อย่าง ทุกอย่างก่อนตัดสินใจ มันก็มีปัจจัยอะไรหลายอย่างเข้ามาเกี่ยว ต่อให้เราอยากจะกลับไปอยู่เป็นโสด เช่าห้องเล็กๆอยู่ ไม่ต้องมีอะไรผูกมัดอีกต่อไป มันก็จะดูว่าเราใจร้ายเกินไป
การที่เราเข้ามาตั้งกระทู้ เพราะเราอยากมาแชร์ความรู้สึก ที่ไม่สามารถเล่าให้คนรอบข้างฟังได้ ปรึกษาใครไม่ได้จริงๆค่ะ