ผมจะจัดการกับชีวิตตนเองยังไงดีครับ ถ้าครอบครัวยังลองผิดลองถูกกับชีวิตผมแบบนี้

ผมอายุ 23 ปีครับ เพศทอม
เรียนจบปวช.มาจากสถาบันที่เรียนไปด้วย ทำงานไปด้วย
เรียนที่นี่ เพราะพ่อกับแม่บังคับครับ
เค้าบอกว่าจะได้ฝึกทำงานไปในตัว
ซึ่งอันนี้ผมเข้าใจ เลยยอมเรียนจนจบ
ประเด็นมันอยู่หลังจากนี้แหละครับ
ทางปวช.ที่ผมเรียนจบมา มีทุนให้เรียนในระดับป.ตรี โดยเสียค่าเทอมแค่กึ่งนึงจากจำนวนเต็ม แต่ถ้าเกรดต่ำกว่า 2.00 ก็จะหลุดทุน และเสียค่าเทอมเต็มจำนวน ถ้าผมจำไม่ผิดจำนวนเต็มคือ 33,000
แต่ส่วนที่ผมจ่ายก็จ่ายแค่ 5600

ผมเคยยื่นข้อเสนอให้กับพ่อและแม่คือ
ผมจะไปเรียนมหาลัยอื่น เฉพาะเสาร์และอาทิตย์ ส่วนวันธรรมดา ผมจะทำงาน
หาเงินเรียนเอง
ยังดีกว่าเรียนอีกที่นึง
ผมบอกเค้าว่า ผมคิดว่าผมเรียนไม่ไหว สถาบันนี้ ใครจบมาได้คือเก่งมากจริงๆ
ผมรู้ลีมิตตัวเอง แต่พ่อแม่ผมก็ยังหัวรั้นไม่ยอม จนสุดท้าย ผมอดทนเรียนมาจนถึงปี 4
ผมติด F 6 วิชาครับ
ใช่ครับ อ่านไม่ผิด 6วิชา
คำนวณ ล้วนๆ ซึ่งผมไม่แข็งกับตัวเลข ทั้งเพื่อนติว และพยายามเท่าไรก็ไม่ได้
ที่นี่ถ้าจะลงแก้ หน่วยกิตละ 1300
วิชาละ 3 หน่วยกิต ก็จะอยู่ที่ประมาณ เกือบ 4 พันบาทต่อ 1 วิชา
ตอนนั้นผมหลุดทุนครับ โดยผมต้องจ่ายค่าเทอม 33000 ทั้งหมดรวมๆกันก็เยอะมาก
ผมตัดสินใจจะดรอป และค่อยๆแก้ทีละวิชา จบช้า ดีกว่าไม่จบ
แต่ไม่ครับ พ่อแม่ผม ไม่เห็นด้วย
ตัดสินใจพาผมไปลาออก เค้าบอกว่าให้ผมไปเรียนที่อื่นแทน
ผมหยุดเรียนไปถึง 2 ปี ทำงานมาโดยตลอด เก็บเงิน เพื่อที่จะเอาไว้เรียน
แต่ บ้านผมมีปัญหาค่าใช้จ่ายไม่พอ
ทำให้ผมต้องเอาเงินมาให้แม่และพ่อ ทุกๆเดือน แทนที่จะได้เก็บเอาไว้เรียน กลับต้องเอาไว้ใช้จ่ายในบ้าน
แม่ผมตัดสินใจให้ผมไปสมัครเรียนมหาลัย ที่เปิดเสาร์อาทิตย์
ผมเถียงอยู่นานมากครับ ถ้าเค้าเชื่อผมตั้งแต่แรก ก็จบ ไม่ต้องมาลองผิดถูกอยู่แบบนี้ ผมร้องไห้ทุกคืน เวลาที่เค้าบอกว่า ไม่มีเงินก็รอ ปีหน้าค่อยสมัครใหม่
ซึ่งในใจผมรู้อยู่แล้ว ว่าปีหน้าก็ไม่ได้เรียน

แล้ววันที่ผมสมัครเรียนก็มาถึงครับ
ค่าธรรมเนียมเข้าศึกษา ค่าสมัครต่างๆ รวมๆ เกือบ 2 หมื่น
สุดท้ายก็ไม่ได้เรียน พ่อแม่ผมไม่มีให้ เงินเดือนผมออก ผมก็ไม่ได้แตะสักบาท
ทุกครั้งที่เงินเดือนออก แม่ผมจะขอดู SMS และ แอพธนาคารในมือถือว่าออกเท่าไร
ส่วน Bookbank ก็อยู่กับแม่ผมตลอด
ผมเคยแอบถอนเงินออกมา 500 เพราะตอนนั้นผมอยากได้กางเกงทำงานตัวใหม่
ตัวเก่าเป้าขาด จนเย็บไม่ได้
เค้าก็ไม่พอใจและด่าทอผมทันที เค้าก็มักจะอ้างว่า แล้วที่บ้านหละ จะกินอะไร
ทั้งๆที่พ่อผมรับราชการ แม่ผมค้าขาย ผมมีน้องสาว 2 คน
น้องสาวของผม 2 คนทำงานหลังเลิกเรียน และเงินที่ได้มา ส่วนนึงก็เอาไปหาหมอ เพราะดัดฟันทั้งคู่

พ่อแม่ผม ไม่เคยฟังอะไรผมเลย
ต่อให้เปิดใจคุย ก็จะโดนตะคอกกลับมาตลอด นิสัยพ่อกับแม่ผม อารมณ์ร้อนมาก
ไม่ฟังใคร และชอบโวยวาย
บังคับผมให้ไปสมัครนู่นนี่นั้น ต้องเรียนให้จบ ต้องกู้ กยศ
แต่พอผมไปสมัคร ผมไม่มีเงินไปจ่ายมอบตัว ผมก็โดนด่า ทั้งๆที่จริงๆแล้ว เงินทุกบาทที่ผมทำงานมา ผมให้เค้าทุกบาท ทุกสตางค์
ผมมีกล้อง DSLR 1 ตัว
ครอบครัวผมก็เอาไปจำนำ
ผมมีกล้องฟิล์ม 1 ตัว
เค้าก็เอาไปขาย เวลาที่ผมชอบอะไรอยากทำอะไรผมก็จะโดนขวางทันที

ผมรู้สึกว่าครอบครัวผมจริงๆแล้วไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงินอะไรเลย
แต่พ่อแม่ผม มักใช้เงินไม่เผื่ออะไรเลย

ผมควรจะทำยังไงดีครับ

- ผมอยากเรียนให้จบ ป.ตรี อยากเรียนที่นี่ ที่ๆผมต้องไปมอบตัว
- ผมควรจะทำยังไงกับพ่อแม่ดีครับ เรื่องเงินเดือนที่ผมได้และให้เค้าทั้งหมด
- ผมไม่อยากถูกบังคับอะไรอีกแล้ว ชีวิตผมถูกบังคับมามากพอแล้ว ผมแค่อยากเรียนให้จบ และทำงานดีๆ มีเงิน มีอนาคต ดูแลน้องและครอบครัวผมได้

- ผมเคยอยากพยายามหนีออกจากบ้าน แต่ไม่กล้าครับ เพราะผมเป็นห่วงน้อง ปัจจุบันเลิกคิดและไม่คิดที่จะหนีออกจากบ้านแต่อย่างไร


สิ่งที่ผมอยากทำตอนนี้มากที่สุดคือผมอยากเรียน

ถ้าอยากสอบถามอะไรเพื่มเติมหลังไมค์ได้นะครับ
ผมยืนยันว่าทุกคำที่พิมไปมาจากสิ่งที่ผมเจอด้วยตนเองทั้งหมด

ผมแค่อยากหาทางออกเพื่อให้ตัวเองได้เรียน และเรียนให้จบ
และอยากดัดนิสัยการใช้เงิน และการพูดกับลูกตัวเอง ของพ่อและแม่ผม

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่