ทำไงดี บางทีแม่ด่าเราเพื่อนเราไม่ใช่ลูกเขาเลย

คือบอกไว้ก่อนนะคะว่าเราพึ่งได้มาอยู่กับแม่ตอนอายุ15-16 ตอนเด็กอยู่กับป้าพี่สาวพ่อซึ่งแน่นอนอยู่แล้วกว่าจะปรับตัวเข้าหากันได้มันเป็นเรื่องยากมาก ตอนนี้เราอายุ22-23แล้ว ตอนเด็กยอมรับว่าเถียงแม่ แต่ตอนนี้ไม่เถียงสักคำเวลาโดนบ่นหรือโดนด่าเราชอบเดินออกไปร้องไห้เงียบบๆคนเดียว แม่ชอบด่าเราก่อน ทั้งๆสิ่งที่เราไม่ได้ทำเขาก็หาว่าเราทำ หาว่าเราผิดทั้งๆเราไม่ได้ทำ บางทีด่าเราแบบไม่มีเห็นผลด้วยซ้ำบางทีเราก็งง ทำไมแม่ด่าแรงจัง พูดจาเเรงกับเราจัง เราก็พยายามที่จะไม่ตอบ ไม่เถียง ใช้วิธีเดินหนี ล่าสุด แม่ด่าว่า วันไหนที่แต่งงานนะ กูจะไม่ไปเหยียบงานแต่งงานของ ให้ญาติฝ่ายพ่อไปฝ่ายเดียวเลย ให้โครตพ่อไป กูขอเจอชาตินี้ชาติเดียว กูกูเจอกันแค่ชาติเดียว เราก็นอนฟัง ไม่พูดอะไร เงียบ หมุดตัวอยู่ในผ้าห่ม จนหลับไป จนตอนเช้าตื่นมา เราถามหาของกับป้าเราว่า ป้ามีอันนี้ไหม ป้าบอกมี แต่อยู่ดีๆ เขาก็บอกพี่เราอีกคนว่า สมุติว่าชื่อ อล่ะกันค่ะ อ แม่มีเยอะเลย แต่แม่ให้แต่อคนเดียวนะ แม่ไม่ให้คนอื่น คนอื่นนี้ แม่หมายถึงเรานะค่ะ คืออยากรู้ เราต้องทำตัวยังไง เราต้องดีแค่ไหน ตลอดระยะเวลา15-16ปี ที่ไม่ได้อยู่กับแม่ว่าทรมานแล้ว เจอคำพูดแรงๆ มันเหมือนโดนมีดกรีดลงกลางอก มันเหมือนเราไม่มีคุณค่าในสายตาของแม่เลย เหมือนเขารังเกียจ เกียจชังเรา อยู่ตลอด เราต้องทำไงดีค่ะรู้สึกแย่มากเลยค่ะ😭😭😢