ผมกับเธอศึกษาดูใจกันอยู่
ผมเป็นคนชอบเอาใจ ส่วนเธอเป็นคนชอบเกรงใจ
ปัญหาเริ่มขึ้นว่า วันหนึ่งหลังเลิกงาน เธอลืมเอาที่ชาร์จมือถือกลับไปบ้าน และเธอก็ไม่สามารถกลับไปเอาได้ในทันที (ต้องรอญาติเธอกลับมาซึ่งไม่รู้ว่ากลับตอนไหน)
ผมอาสาขับรถไปรับเธอที่บ้าน เพื่อพาไปเอาที่ชาร์จมือถือจากที่ทำงาน เธอบอกว่าเกรงใจ มาตั้งไกลเพื่อแค่มาเอาที่ชาร์จเนี่ยนะ (ผมอยู่ห่างเธอ 25 กม.ในปริมลฑล) ส่วนผมเต็มใจที่จะไปเอาของให้เธอ เพราะคิดว่า 25 กม.ไม่ได้ไกลอะไรสำหรับผม
ซึ่งบทสรุปคือผมได้ไปรับเธอและไปเอาที่ชาร์จมือถือเรียบร้อย แต่เธอไม่ชอบที่ผมทำแบบนี้ เพราะเกรงใจมาก ต้องการเคลียร์เรื่องนี้ให้จบว่าความจริงแล้วควรทำอย่างไร จึงต้องมานั่งคุยกันต่อเกือบชั่วโมง เธอถามว่าถ้าเราจะแก้ปัญหานี้ด้วยจุดกึ่งกลาง เราควรจะทำอย่างไร สมมติเพื่อนๆ เจอปัญหาแบบนี้ จะทำยังไงกันครับ ถึงจะเรียกว่าเดินสายกลาง
คนเอาใจกับคนชอบเกรงใจ สายกลางควรอยู่ตรงไหน
ผมเป็นคนชอบเอาใจ ส่วนเธอเป็นคนชอบเกรงใจ
ปัญหาเริ่มขึ้นว่า วันหนึ่งหลังเลิกงาน เธอลืมเอาที่ชาร์จมือถือกลับไปบ้าน และเธอก็ไม่สามารถกลับไปเอาได้ในทันที (ต้องรอญาติเธอกลับมาซึ่งไม่รู้ว่ากลับตอนไหน)
ผมอาสาขับรถไปรับเธอที่บ้าน เพื่อพาไปเอาที่ชาร์จมือถือจากที่ทำงาน เธอบอกว่าเกรงใจ มาตั้งไกลเพื่อแค่มาเอาที่ชาร์จเนี่ยนะ (ผมอยู่ห่างเธอ 25 กม.ในปริมลฑล) ส่วนผมเต็มใจที่จะไปเอาของให้เธอ เพราะคิดว่า 25 กม.ไม่ได้ไกลอะไรสำหรับผม
ซึ่งบทสรุปคือผมได้ไปรับเธอและไปเอาที่ชาร์จมือถือเรียบร้อย แต่เธอไม่ชอบที่ผมทำแบบนี้ เพราะเกรงใจมาก ต้องการเคลียร์เรื่องนี้ให้จบว่าความจริงแล้วควรทำอย่างไร จึงต้องมานั่งคุยกันต่อเกือบชั่วโมง เธอถามว่าถ้าเราจะแก้ปัญหานี้ด้วยจุดกึ่งกลาง เราควรจะทำอย่างไร สมมติเพื่อนๆ เจอปัญหาแบบนี้ จะทำยังไงกันครับ ถึงจะเรียกว่าเดินสายกลาง