ระบาย

เราเป็นคนที่ไม่มีเพื่อน มีอาจจะไม่ค่อยสนิท ไม่ค่อยได้ไปเที่ยวไหนเพราะไม่มีเพื่อน เวลาท้อ เหนื่อย เราอยากระบาย แต่ไม่รู้จะไประบายหรือปรึกษาใคร พ่อกับแม่เราก็ไม่ค่อยสนิทกันคือเหมือนมีพ่อกับแม่ไว้แค่เกิด

ตั้งแต่เล็กจนโตฝ่าฟันอะไรต่างๆมามากมาย ภาพความทรงจำตอนมีความสุข ไม่มีเลย ความสุขทุกครั้งที่ได้มาล้วนเกิดขึ้นจากการหลอกตัวเองเสมอ มันเหนื่อย มันท้อ บ่อยมากๆ ชอบคิดนู้นนี้ต่างๆมากมาย คนที่หัวถึงหมอนแล้ว

สวัสดีครับ ผมไม่เคยคิดว่าจะต้องมาตั้งกระทู้แบบนี้ แต่ช่วงนี้รู้สึกอึดอัดและโดดเดี่ยวมาก เลยอยากขอพื้นที่ระบายความรู้สึกหน่อยครับ ผมเป็นผู้ป่วย HIV และยังป่วยเป็นโรคจิตเภท ต้องกินยาทุกวันและติดตามการร

ผมกำลังมีปัญหาเรื่องความเครียดสะสมกับความวิตกกังวลแล้วก็การทำร้สยตัวเองครับ ผมเครียดเรื่องโรงเรียน ครอบครัว คนรอบตัว แล้วก็เพื่อนสนิท ผมไม่มีที่ให้เอาไว้ไปปรึกษาเลย พอนึกว่าทุกคนก็มีเครื่องเครียดก็เลย

ไม่รู้ว่าจะเครียดอะไรนักหนา พร้อมจะหงุดหงิดได้ทุกสถานการณ์ งานเยอะทำไม่ทันก็หงุดหงิด ไม่มีงานก็เครียด เมียทำอะไรถามอะไรนิดหน่อยก็ตำหนิ ไม่เก็บอารมณ์กลายเป็นพวกไม่มี EQ ไปซะงั้น ขอโทษซักคำก็ไม่เคยมี อ้

หวัดดีครับ ผมมีพ่อคนนึงซึ่งเขาเคยติดยาติดอะไรมาก่อนประมาณ5ปีได้ แต่เขาได้เลืกอะไรแบบนั้นแล้วและพยายามจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง แต่ไม่ว่าเขาจะพยายามหางานทำขนาดไหน ก็ไม่มีที่ไหนจะรับเขาจริงๆจังๆเลย บ้างก็ว่าเ

ขอสวัสดีทุกคนที่ได้เข้ามาอ่านนะคะ คือ เรา มีความคิดที่อยากจะ หนีออกจากบ้านค่ะ แต่อยากฟังประสบการณ์จากทุกๆคนที่เคยทำมาก่อน ว่ามันดี หรือไม่ดียังไงบ้าง ต้องพบเจออุปสรรคอะไรบ้าง วางแผนชีวิตยังไง พักที่ไห