ไปนั่งดูเพื่อนขายของ เพื่อนเห็นลูกข้าคนหนึ่งเดินมา เป็นคุณนายสูงวัย เพื่อนก็ก้มหัวลงไปรื้อของในตู้ เพื่อหลบหน้าลูกค้า พอลูกค้าเดินเลยไป เพื่อนก็เล่าว่า ลูกค้ารายนี้เคยซื้อเสื้อไปหลายครั้ง 10 ตัว เสื้อตัวละหมื่นสองหมื่น ต่อมาอ้วนขึ้นใส่ไม่ได้ ก้เอากลับมาฝากขาย ขายไป เคลียร์เงินคืนไปจนเหลืออยู่สองตัว เสื้อร้านนี้ ยิ่งเก่ายิ่งสวย เพราะเป็นผ้าโบราณถักทอปักมือ ที่รุ่นใหม่จะสวยน้อยลง  พอเสื้อเหลืออีกสองตัว ลูกค้าก็มาหยิบสินค้าในร้านออกไป เพื่อหักล้างกันโดยไม่ขออนุญาติ โดยไม่ขออนุญาติ ไม่ถามว่าอะไรถูกแพง เราบอกว่าถ้าเป็นร้านจิวเวอรี่ ของราคาเป็นแสนเป็นล้าน ใครเขาจะยอม คงต้องขึ้นโรงพักกัน เพื่อนบอกว่าขี้เกียจมีเรื่อง