ตามหัวข้อเลยครับ พอดีตอนนี้ช่วงปิดเทอมผมเลยนอนดึก ปกติก็เป็นคนนอนดึกอยู่แล้ว แต่ผมเริ่มนอนเช้าได้ประมาณอาทิตย์นึงแล้ว ผมมีความคิดของตัวผมเองอยู่ในหัวคือผมเป็นคนที่ชอบใช้ชีวิตตอนกลางคืนมากๆเพราะว่ามันเงียบ มันสงบ มันไม่ร้อน มันไม่มีความวุ่นวาย ไม่มีสิ่งต่างๆมากวนใจ ผมได้อยู่กับตัวเองคนเดียว ผมถือว่านี่คือความสุขเลยก็เป็นได้ แต่ก็นั้นแหละครับ พอถึงเวลาประมาณ7โมงมันก็เริ่มง่วงเหมือนคนปกติที่เริ่มง่วงกันตอน4-5ทุ่มนั้นแหละครับ แต่ว่าพอผมนอนตอน7โมง ผมก็จะตื่นอีกทีประมาณบ่าย2-เกือบเย็น พอผมตื่นมันก็จะมึดอีกแล้ว คือผมได้อยู่กับแสงอาทิตย์แค่ไม่กี่ชั่วโมง ผมไม่ได้อยากที่จะตื่นเวลานี้นะครับ ผมอยากจะตื่นเช้าๆเหมือนคนปกติบ้าง แต่การอยู่ถึงเช้านี่แหละครับคือการที่ทําให้ผมได้สัมผัสเวลาที่พระอาทิต์ขึ้นแต่มันก็จะตามมาด้วยการง่วงนี่ละครับ ผมรู้ว่ามันต้องเสียสุขภาพแน่นอน แต่วันไหนที่ผมอยากจะนอนเร็วๆบ้าง มีคืนนึงผมหลับตาตอนตี1 ผมรู้สึกได้เลยว่านานมากๆ ผมคิดว่าเป็นครึ่งชั่วโมงเลยก็น่าจะได้ กว่าผมจะนอนหลับ ผมอยากจะนอนเวลาปกติเหมือนคนอื่นนะครับ แต่พอมันเลยเที่ยงคืนมา ร่างกายผมก็รู้สึกเองเลยว่ามันคือเวลาของผม ผมควรทํายังไงดีครับ
ผมเข้านอนประมาณตี4-7 โมงมาอาทิตย์นึงแล้ว ควรทํายังไงดีครับ