เคยคิดบ้างไหมว่าบางครั้งตัวเองก็ไม่เคยเป็นที่ต้องการ หรือแย่เกินไปสำหรับโลกที่อยู่

คือเราเป็นคนคนหนึ่งที่เมื่อก่อนเงียบไม่มีใครคบเป็นเพื่อน พอเข้าสังคมตอนม.ปรายก็เริ่มคิดว่าไอสิ่งที่ทำมากับเพื่อน กับใครมันก็เป็นเหมือนหน้ากาก ความเป็นจริงที่ตัวเองไม่คิดมาก ก็คิดมาก ทุกคนที่คิดว่าฉันไม่ร้องไห้ แต่ความจริงคือฉันกำลังร้องไห้อย่างเจ็บปวด พอเราทะเลาะกับใคร ก็จะชอบด่าตัวเองแบบรุนแรง จนบางครั้งก็มีความรู้สึกติดลบแบบที่ตัวเองไม่เข้าใจ จนมีความรู้สึกอยากตาย อยากจะหายไป อยากรู้ค่ะ ว่าควรทำยังไงดี เพราะตอนนี้ไม่สามารถหาทางออกได้เลย พยายามหาเหตุผลที่ดีพอที่จะมีชีวิตอยู่ แต่นิยายก็แล้ว พยายามตั้งใจเรียนก็แล้ว แต่กลับคิดว่ามันไม่ช่วยอะไรเลย ควรทำยังไงดี? ตอนนี้กำลังนั่งจิตตกอยู่คนเดียวค่ะ จะมีใครเป็นแบบฉันบ้างไหม? สักคน?