เหมือนมีเสี่ยเลี้ยงทำไงดี

คือขอเกริ่นก่อนว่า เราอยู่หอในของมหาลัยแห่งนึงในต่างจังหวัด แล้วทีนี้เราขี่มอไซค์หรือขับรถไม่เป็นเลย (เพื่อนขับเป็นแต่พ่อแม่ไม่ให้เอารถมา) เวลาเราออกไปไหนต้องเรียกรถลุง คือเขาเป็นคล้ายๆแท็กซี่แต่จะต้องจ่ายค่ารถ เที่ยวละ100 บาท ทีนี้เรากับเพือนเวลาจะไปไหนทีก็ชอบเรียกเขาไป เพราะเวลาหารกันมันถูกกว่าค่ารถตุ๊กตุ๊ก
ทีนี้พอเราอยู่ที่มหาลัยผ่านไปได้ซัก2-3เดือน ลุงเริ่มซื้อของมาฝาก ตอนแรกก็ไอศครีมมาแบ่งกับเพื่อน พอไปเรื่อยๆก็น้ำมะพร้าว ขับรถพาเรากับเพื่อนไปเลี้ยงข้าว ซื้อปลาเผามาให้ ซื้อกุ้งเผากับขนุน ขับรถพาไปเดินตลาด ซื้อหมูเต๊ะให้ แคนตาลูปให้เอย ขับรถพาไปกินอาหารข้างนอกระแวกมหาลัยบ้าง (คือมหาลัยเรากันดาร 7-11ห่างออกไป2กม. ต้องปั่นจักรยานกันไป) มันจะไม่แปลกเลยถ้าลุงเขาไม่โทรมาทุกวัน แต่นี่คือโทรทุกวัน วันไหนเราไม่รับสายก็โทรอีก
แรกๆเราก็คิดว่าลุงเขาเอ็นดูเรา พอมันเริ่มถี่เป็นทุกๆวัน เราก็รู้สึกมันเอ็นดูหนักไปรึเปล่า หรือเราคิดไปเอง คือเขาจะโทรเข้าแค่เบอร์เราคนเดียว ทั้งที่มีเพื่อนในกลุ่มอีกตั้งเยอะ แต่ไม่โทร เราเลยกลัวว่า เขาจะเลี้ยงเราหรอหรือว่าไร ถ้าเราไม่อยากรับของเขาแล้วเราควรจะปฏิเสธยังไงดีไม่ให้มันดูถอนหงอกเกินไป ช่วยเราหน่อยนะคะ เราเครียดมากไม่รู้จะทำไงแล้ว