คือเราอายุ17ค่ะแม่เสียตั้งเเต่เดกพ่มีภรรยาใหม่มีลูกใหม่ไม่ค่อยสนใจเราเท่ารัยพ่อเปนคนชอบใช่ความรุนแรงแต่แกไม่กินเหล้าน่ะค่ะตัวเราเองอยู่ที่บ้ารยายตั้งเเต่เกิดพ่อไม่ค่อยมาหาค่ะมาปี1 สองครั้งไม่ได้อยู่ห่างกันค่ะห่างกันเเค่คนล่ะอำเภอ พอตัวเองโตมาได้ป.4ย่าก้อไปรับมาอยู่ด้วยเเล้วย่าก้อส่งดราเรียน ตอนอยู่กับยายตา ตาเปนคนส่งเรียนพ่อไม่ได้ส่งเรียนค่ะพออายุได้15เริ่มมีผชเข้ามาคุยบ้างเเต่เเค่คุยกันผ่านโซเชียลน่ะค่ะไม่เคยเจอกันพ่อก้อเหนก้อด่าแล้วจะให้เราออกจากโรงเรียนแล้วไล่เราออกจากบ้าน
เราก้อเลยต้องย้ายเรียนม.3กลางคัน เราไปอยู่กับยายไปเรียนโรงเรียนบ้านนอกเเถวบ้าน เเต่กอยังมีค่าใช้จ่ายเยอะอยุ่พอไปเรียนเเถวบ้านยายพี่ก้ส่งให้เดือนล่ะ400ไม่รู้ว่าสำหรับคนอื่นพอรึเปล่าเเต่สำหรับเรามันไม่พออะค่ะเราก้อเลยขายของออนไลน์จนจบม.3พอเราขึ้นม.4มันเริ่มไม่ไหวเราเลยกลั้นใจเรียนต่ออีกนิดเเต่เหมือนค่ารายงานอะไรเข้ามาเริ่มมีงานสถาเข้ามามันยิ่งหนักเราต้องติดหนี้เพื่อนพอพี่ส่งเงินมาก้อใช้หนี้เพื่อนหมดเพื่อนก้อเข้าใจเราเลยหยึดเรียนไปดื้อๆคือไม่ไหวจิงๆนะคะพอย่าทางนี้รู้ว่าไม่ได้เรียนก้อไปรับมาอยู่กับย่าคืน คือย่าเปนคนเข้มงวดหัวค่อนข้างโบราณ เราไม่เคยได้ออกไปไหน ตอนนี้ปัจจุบันอายุ17ล่ะค่ะวันๆ1อยู่เฝ้าร้านให้ย่าแม้เเต่บ้านได้อยู่เเค่ตอนกลางคืนเช้าก้อตื่นมาร้านบ้างทีมาสาย6โมงเช้าก้โดนด่าเเบบด่าเละอ่ะค่ะ พอเริ่มมีเเฟน มีตอน17น่ะค่ะ คือตัวเรามีค่าไวไฟต้องเคลียอะคะแล้วมันต้องไปเคลียที่ais shop มันก้อมีอยู่ที่เดวในจังหวัดคือห้างในเมืองถ้าเราอยุ่กับยายจะไปได้สะดวกมากเพราใกล้ๆไม่ไกลเท่ารัยเเต่มาอยู่กับย่าคือระยะทาง70กิโลกว่าด้วยความที่ว่าแฟนอยู่เมืองแล้วคุยกันมานานแล้วไม่เคยเจอกันเลย เราก้อจะไปเคลียไวไฟพอดีเหนว่านานๆทีเข้าเมืองก้อเลยนัดไปดูหนังค่ะพอดูหนังเสดเราก้อไปคุยเรื่องไวไฟแต่วันนั้นขาดเอกสารสำตันมากไม่มีสิ่งนั้นก้อไม่สามารถเช็คอะไรได้เลย ก้อเลยกลับค่ะ พออยู่มาวันหนึ่งน้องสนิทเเถวบ้านชวนไปคลองถมอีกหมู่บ้าน1ไม่ไกลค่ะคือเราก้อบอกว่าไปตอนไหนหรอน้องบอก4-5โมงเยนเราก้อบอกพี่ต้องทำกับข้าวก่อนคือมันเปนแกงอะค่ะทำเครื่องเทศเองขูดมะพร้าวเองเลยนานค่ะเพราะทำกับข้าวคนเดวตลอดเขาอยากกินไรเราก้อทำใจเรารีบมากพยามทำให้เรวจะได้รีบไปไม่กลับดึกกลับเยนเกินเพราะเดวทางบ้านจะด่าเอาสุดท้ายก้อเสดตอน5โมงทำตั้งแต่บ่ายสองน้องก้อมารับที่ร้านย่าก้อเหมือนไปว่าน้องประมานว่าเเต่งแต่หน้าทำไรก้อไม่เปนอ่ะเราก้อสงสารน้องอะ พอทีนี้ย่าก้อถามไปไหนกันห้ะเราก้อบอกจะไปคลองถมย่าก้อถามจะไปซื้ออะไรเราก้อบอกซื้อของ ย่าก้อว่าของอะของอะไรเราก้อบอกก้อต้องอยากซื้อของส่วนตัวบ้างแหละจากนั้นย่าก้อพูดขึ้นอย่ากลับดึกน่ะพวกกูมีตามีคนรู้จักเยอะน่ะคือเราอยาได้อิสระบ้างอะค่ะจนมาวันนี้เราจะไปเคลียเรื่องไวไฟเพราะถ้าช้ากว่านี้เราต้องจ่าย4533บาทแต่ย่าก้อมาใช้ให้อยู่ร้านช่วยงานปลูกหมากบ้างนั้นบ้างเราก้อเครียดนั่งร้องให้กะเพื่อนกะแฟนว่าทำไงดีให้แฟนที่อยู่เมืองจ่ายให้ก้อไม่ได้เพราะไม่ใช่คนติดตั้งเราเครียดมากมีเเต่คนบอกให้หนี้ออกจากบ้านมาเราทำไม่ได้พวกเขาเลยบอกให้คุยปันหาทั้งหมดว่าต้องการอิสระบ้างอายุ17แล้วยังวัยรุ่นอยากเที่ยวอยากไรบ้างแต่เราเคยลองแล้วสุดท้ายตือโดนด่าเเหละบังคับให้เลิกกับเเฟนเลิกติดต่อห้ามไปหาห้ามให้มาหา เราก้อยิ่งนิดหนักจู่ๆให้เลิกกะคนที่เรารักไม่ให้เจกันเราทนได้เเต่ไม่ให้ติดต่อกัยเลยเราคงไม่ได้ อายุ17แค่ไปตลาดก้โดนด่าเเล้วค่ะเพื่อนรวมตัวกันเพื่อนสมัยประถมอะคะมาชวนเราเราก้อไปไม่ได้เพราะมันดึกเดวจะโดนตีเอา คือเราเปนลูกคนเดวที่โดนตีตั้งเเต่เลกจนอายุ17ค่ะมันมีวัน1ที่เราไม่สบายเลยตื่นสายเพราะว่าเพลียพ่ก้อถือไม้สนุ๊กขึ้นมาฟาดเราบนห้องเเขนขาบวมไหล่ช่ำหลังช่ำเปนรอยไม้เเม่เลี้ยงไแ้ยินเสียงก้วิ่งขึ้นมาห้ามเเล้วเอายาหมองมาทาให้ขาช้ำอยูาเดือนกว่าๆอ่ะค่ะจากนั้นพ่อห้อขู่จะตีบ้างฆ่าบ้างที่สำคันห้ามแอบกลับไปหายายที่เมืองไม่งั้นเอาตายเเน่ๆ เราท้อเราร้องให้ทุกวัน เราเหมือนเด็กเกบกดเลยอ่ะเราเเย่ใช่มั้ยค่ะเราต้องทำยังไงค่ะ
ปัญหาครอบครัวแบบนี้เราควรทำยังไง
เราก้อเลยต้องย้ายเรียนม.3กลางคัน เราไปอยู่กับยายไปเรียนโรงเรียนบ้านนอกเเถวบ้าน เเต่กอยังมีค่าใช้จ่ายเยอะอยุ่พอไปเรียนเเถวบ้านยายพี่ก้ส่งให้เดือนล่ะ400ไม่รู้ว่าสำหรับคนอื่นพอรึเปล่าเเต่สำหรับเรามันไม่พออะค่ะเราก้อเลยขายของออนไลน์จนจบม.3พอเราขึ้นม.4มันเริ่มไม่ไหวเราเลยกลั้นใจเรียนต่ออีกนิดเเต่เหมือนค่ารายงานอะไรเข้ามาเริ่มมีงานสถาเข้ามามันยิ่งหนักเราต้องติดหนี้เพื่อนพอพี่ส่งเงินมาก้อใช้หนี้เพื่อนหมดเพื่อนก้อเข้าใจเราเลยหยึดเรียนไปดื้อๆคือไม่ไหวจิงๆนะคะพอย่าทางนี้รู้ว่าไม่ได้เรียนก้อไปรับมาอยู่กับย่าคืน คือย่าเปนคนเข้มงวดหัวค่อนข้างโบราณ เราไม่เคยได้ออกไปไหน ตอนนี้ปัจจุบันอายุ17ล่ะค่ะวันๆ1อยู่เฝ้าร้านให้ย่าแม้เเต่บ้านได้อยู่เเค่ตอนกลางคืนเช้าก้อตื่นมาร้านบ้างทีมาสาย6โมงเช้าก้โดนด่าเเบบด่าเละอ่ะค่ะ พอเริ่มมีเเฟน มีตอน17น่ะค่ะ คือตัวเรามีค่าไวไฟต้องเคลียอะคะแล้วมันต้องไปเคลียที่ais shop มันก้อมีอยู่ที่เดวในจังหวัดคือห้างในเมืองถ้าเราอยุ่กับยายจะไปได้สะดวกมากเพราใกล้ๆไม่ไกลเท่ารัยเเต่มาอยู่กับย่าคือระยะทาง70กิโลกว่าด้วยความที่ว่าแฟนอยู่เมืองแล้วคุยกันมานานแล้วไม่เคยเจอกันเลย เราก้อจะไปเคลียไวไฟพอดีเหนว่านานๆทีเข้าเมืองก้อเลยนัดไปดูหนังค่ะพอดูหนังเสดเราก้อไปคุยเรื่องไวไฟแต่วันนั้นขาดเอกสารสำตันมากไม่มีสิ่งนั้นก้อไม่สามารถเช็คอะไรได้เลย ก้อเลยกลับค่ะ พออยู่มาวันหนึ่งน้องสนิทเเถวบ้านชวนไปคลองถมอีกหมู่บ้าน1ไม่ไกลค่ะคือเราก้อบอกว่าไปตอนไหนหรอน้องบอก4-5โมงเยนเราก้อบอกพี่ต้องทำกับข้าวก่อนคือมันเปนแกงอะค่ะทำเครื่องเทศเองขูดมะพร้าวเองเลยนานค่ะเพราะทำกับข้าวคนเดวตลอดเขาอยากกินไรเราก้อทำใจเรารีบมากพยามทำให้เรวจะได้รีบไปไม่กลับดึกกลับเยนเกินเพราะเดวทางบ้านจะด่าเอาสุดท้ายก้อเสดตอน5โมงทำตั้งแต่บ่ายสองน้องก้อมารับที่ร้านย่าก้อเหมือนไปว่าน้องประมานว่าเเต่งแต่หน้าทำไรก้อไม่เปนอ่ะเราก้อสงสารน้องอะ พอทีนี้ย่าก้อถามไปไหนกันห้ะเราก้อบอกจะไปคลองถมย่าก้อถามจะไปซื้ออะไรเราก้อบอกซื้อของ ย่าก้อว่าของอะของอะไรเราก้อบอกก้อต้องอยากซื้อของส่วนตัวบ้างแหละจากนั้นย่าก้อพูดขึ้นอย่ากลับดึกน่ะพวกกูมีตามีคนรู้จักเยอะน่ะคือเราอยาได้อิสระบ้างอะค่ะจนมาวันนี้เราจะไปเคลียเรื่องไวไฟเพราะถ้าช้ากว่านี้เราต้องจ่าย4533บาทแต่ย่าก้อมาใช้ให้อยู่ร้านช่วยงานปลูกหมากบ้างนั้นบ้างเราก้อเครียดนั่งร้องให้กะเพื่อนกะแฟนว่าทำไงดีให้แฟนที่อยู่เมืองจ่ายให้ก้อไม่ได้เพราะไม่ใช่คนติดตั้งเราเครียดมากมีเเต่คนบอกให้หนี้ออกจากบ้านมาเราทำไม่ได้พวกเขาเลยบอกให้คุยปันหาทั้งหมดว่าต้องการอิสระบ้างอายุ17แล้วยังวัยรุ่นอยากเที่ยวอยากไรบ้างแต่เราเคยลองแล้วสุดท้ายตือโดนด่าเเหละบังคับให้เลิกกับเเฟนเลิกติดต่อห้ามไปหาห้ามให้มาหา เราก้อยิ่งนิดหนักจู่ๆให้เลิกกะคนที่เรารักไม่ให้เจกันเราทนได้เเต่ไม่ให้ติดต่อกัยเลยเราคงไม่ได้ อายุ17แค่ไปตลาดก้โดนด่าเเล้วค่ะเพื่อนรวมตัวกันเพื่อนสมัยประถมอะคะมาชวนเราเราก้อไปไม่ได้เพราะมันดึกเดวจะโดนตีเอา คือเราเปนลูกคนเดวที่โดนตีตั้งเเต่เลกจนอายุ17ค่ะมันมีวัน1ที่เราไม่สบายเลยตื่นสายเพราะว่าเพลียพ่ก้อถือไม้สนุ๊กขึ้นมาฟาดเราบนห้องเเขนขาบวมไหล่ช่ำหลังช่ำเปนรอยไม้เเม่เลี้ยงไแ้ยินเสียงก้วิ่งขึ้นมาห้ามเเล้วเอายาหมองมาทาให้ขาช้ำอยูาเดือนกว่าๆอ่ะค่ะจากนั้นพ่อห้อขู่จะตีบ้างฆ่าบ้างที่สำคันห้ามแอบกลับไปหายายที่เมืองไม่งั้นเอาตายเเน่ๆ เราท้อเราร้องให้ทุกวัน เราเหมือนเด็กเกบกดเลยอ่ะเราเเย่ใช่มั้ยค่ะเราต้องทำยังไงค่ะ