สวัสดีค่ะ ขอเเลกเปลี่ยนความคิดเห็นจากปัญหาชีวิต เพื่อประกอบการตัดสินใจในการเลือกทางเดินเรื่องงานของดิฉันนะคะ ก่อนอื่นขอเริ่มเล่าเรื่องราวโดยคร่าวเกี่ยวกับที่มาของปัญหา คือ ดิฉันเคยเรียนอยู่ในคณะเเห่งหนึ่ง (ซึ่งในวงการวิชาชีพนี้คนค่อนข้างรู้จักกันหมด ทั้งรุ่นพี่ รุ่นน้อง อาจารย์จะสนิทสนมกันมาก) เนื่องจากเป็นคณะที่เปิดเพียงไม่กี่มหาวิทยาลัยในประเทศเรา เเละมีลักษณะงานที่ต้องใช้คอนเน็กชั่นติดต่อประสานงานช่วยเหลือกันในการทำงานสูงมาก ดังนั้น จึงค่อนข้างจะเป็นสังคมขี้เม้าที่ข่าวอะไรก็กระจายกันไวมาก
เริ่มเเรกคือตั้งเเต่ปี 1 ดิฉันมีลักษณะนิสัยที่ค่อนข้างเนิร์ด จะตั้งใจเรียนมาก เเละคบเพื่อนสนิทเพียงกลุ่มเดียว เเต่ก็ทักทายคุยเล่นกับเพื่อนนอกกลุ่มเสมอ เเละมักได้รับคำชมจากอาจารย์ต่อหน้าเพื่อนในห้อง รวมถึงรู้จักกับผู้ใหญ่ในวงการวิชาชีพนี้ซึ่งชอบพูดถึงฉันในห้องเรียนตอนมาเป็นวิทยากร จนหลายครั้งฉันถูกเเซะเเละถูกบางคนหมั่นไส้ (จากคนที่เป็นตัวท็อปของสังคมคณะ เช่น ประธานชั้นปีเเละกลุ่มเพื่อนเด็กกิจกรรมของเขา) โดยทั้งๆที่เราไม่ได้ทำอะไรให้ใคร ส่วนตัวฉันไม่เคยคุยโวโอ้อวดนะคะ อยู่เเบบปกติมาก ไม่ทำตัวเด่น ไม่เคยอวดเบ่ง ใครมีอะไรให้ช่วยถ้าช่วยได้ก็ช่วยหมด ทั้งงานกิจกรรมคณะที่เขาต้องการคน เเละช่วยเหลือด้านการเรียนหรือเรื่องส่วนตัว เป็นที่ปรึกษาปัญหาชีวิตของเพื่อนในคณะหลายๆคน เวลาอยู่กับเพื่อนทำตัวไม่เคยทำตัวโดดเด่น เเละเป็นกันเองกับทุกคนที่เข้ามาคุยหรือเจอกัน ถึงผลการเรียนจะดี เเละได้รับคำชมในหลายๆเรื่องก็ไม่เคยเหลิง เป็นอย่างนี้มา 3 ปี
จนมาวันหนึ่งช่วงใกล้ขึ้นปี4 ทะเลาะกับเพื่อนในกลุ่มเรื่องงานกลุ่มรุนเเรงมาก ประกอบกับรู้สึกว่าเพื่อนอาจไม่ค่อยโอเคกับความสำเร็จเราบางเรื่อง คือเพื่อนเคยบ่นเชิงไม่ค่อยโอเคกับคะเเนนสอบ เขารู้สึกว่าเขาทำได้ เเต่คะเเนนน้อยกว่าเรา เเต่โดยส่วนตัวเพื่อนคนนี้มีน้ำใจกับเพื่อนฝูงนะคะ เเต่หลังความขัดเเย้งเรื่องงานในครั้งนั้น ส่งผลให้ทำให้งานอีกวิชาเพื่อนคนนี้เขาไม่ใส่ชื่อดิฉันลงในรายงาน ทั้งที่ดิฉันช่วยงานตลอด ซึ่งวิชานั้นเป็นวิชาที่เรียนกับอาจารย์ต่างจังหวัดบินมาสอน เเละไม่รู้จักกันเป็นการส่วนตัว (ทำให้ถ้าไม่มีชื่อเราในปกรายงานกลุ่มเเละซีดี อาจารย์ก็จะไม่รู้ เเละเราก็จะเกรดตก หรือหนักสุดคืออาจติด Fได้) บังเอิญที่ไปช่วยส่งเพื่อนที่รับหน้าที่ปริ้นงานเเละซีดีกลุ่มที่ร้าน จึงรู้ว่าเพื่อนที่เรามีปัญหากันก่อนหน้านี้ไม่ใส่ชื่อเรา (คือเราทำงานด้วยกันมาทุกกลุ่ม3ปี กลุ่มเดิม ฉันคิดว่าเพื่อนไม่น่าจะลืมได้) หลังจากเหตุการณ์นั้น ฉันปลีกตัวเองออกจากกลุ่มเพื่อนสนิทเดิมนั้นมาอยู่กับกลุ่มรูมเมทฉัน เเละหลังจากการออกจากกลุ่มเดิม ทำให้ดิฉันเผชิญปัญหาตีกลับจากสังคมในคณะเยอะมาก โดยมีเพื่อนทั้งที่หวังดีเเละไม่หวังดีมาถาม เซ้าซี้ให้ฉันเล่าเหตุการณ์ที่ทำให้ฉันเดินออกจากกลุ่มนั้นมา จนสุดท้ายฉันเชื่อใจเพื่อนคนหนึ่งยอมเล่า เเละเรื่องก็เเพร่ไปหูต่อหูอย่างรวดเร็ว เพื่อนในคณะคนอื่นๆที่สนิทเเละใจไปทางเพื่อนคนที่เเกล้งเรามากกว่าก็เมินใส่เรา เเละรับรู้ได้ว่าถูกนินทา ถูกเเซะ ทั้งต่อหน้าเเละลับหลัง เพื่อนหลายๆคนปฏิบัติกับเราเปลี่ยนไป คนที่เคยดีกับเราหลายคน อยู่ดีๆก็เเบนเราไปเฉยๆ ฉันเจ็บปวดกับเหตุการณ์นี้มากเเละพยายามรักษาความรู้สึกตัวเองให้ทนเรียนจนจบปี4 ทั้งๆที่ขณะนั้นที่บ้านก็มีปัญหารุนเเรงเหมือนกัน เเต่สุดท้ายฉันก็ทนเเก้ปัญหาเพื่อหาทุนเรียนจบมาได้ ก่อนหน้านี้ช่วงที่ปัญหาหนักมากจนส่งผลกระทบให้ฉันมีปัญหานอนไม่หลับ ตั้งใจเรียนน้อยลง เเละเฉื่อยเหมือนเข้าข่ายโรคซึมเศร้าเกือบครึ่งปี ฉันเลยตัดสินใจเข้าไปปรึกษาพูดคุยกับอาจารย์ซึ่งจบด้านจิตมาโดยเฉพาะ คิดว่าเขาจะสามารถช่วยเราได้ ซึ่งก็สามารถเเก้ปัญหาบางเรื่องได้ เเต่ก็พบว่ามีหลายๆเรื่องหลุดไปถึงหูคนอื่นหลายๆคนเช่นกัน เช่น เพื่อนสนิทของอาจารย์คนนั้นที่พูดเเนวเเซะว่าขี้ฟ้อง เเละมีท่าทีกับฉันที่เปลี่ยนไป อาจารย์หลายๆคนในคณะก็มีท่าทีเปลี่ยนไป ขนาดวิทยากรที่ไม่ได้อยู่ด้วยกันเเล้วบังเอิญเจอกันยังรู้เรื่องเเล้วถามเราตอนเจอกันข้างนอก เพื่อนในคณะหลายๆคนยิ่งเกลียดฉันเพิ่มไปอีก คือ อาจารย์ทั้งสองสนิทกับกลุ่มเด็กกิจกรรม เเละกลุ่มเพื่อนประธานชั้นปี ฉันรู้สึกว่ามันเป็นสังคมคณะเรียนที่เหมือนจะรับคนใจดีมาเรียนเพื่อทำอาชีพนี้ เเต่ก็เป็นความใจดีที่น่ากลัวเพราะนินทาใส่สีตีไข่ เเละเเทงข้างหลังกันได้ตลอด เเละเหมือนเป็นสังคมที่คอยดิสเครดิตคนที่เหมือนจะมีอะไรบางอย่างที่ดีเเต่อาจไม่เก่งเรื่องพรรคพวก จะสังเกตได้ว่า มีเพื่อนที่เรียนดี เเละดิฉันก็เห็นว่าเขานิสัยดีอีก 2-3คน ที่ไม่ได้ไปทำอะไรให้ใคร เเต่ก็ถูกกลุ่มประธานชั้นปีเเละเพื่อนคนอื่นๆเสี้ยมให้ถูกเกลียดอยู่ เเต่เหมือนปัญหาของฉันจะหนักสุด เพราะมีสังคมของอาจารย์ในคณะเข้ามาเกี่ยวด้วย คือว่าง่ายๆคือรู้สึกไม่มีที่ยืนในสังคม มีเเค่เพื่อนไม่กี่คนที่รักเราเเละปฏิบัติกับเราดีเหมือนเดิม
จากปัญหาที่กล่าวมาทั้งหมด ทำให้ดิฉันสับสนว่า ควรจะทำอาชีพในฝันนี้ต่อไปดีหรือไม่ เพราะถ้าทำ ก็ต้องเจอกลุ่มคนเดิมๆ สังคมเดิมๆ ที่เคยทำให้เครียดมาก เเละรู้สึกไร้ค่า ไร้ตัวตน เเละอาจถูกรังเเก ใส่ร้ายให้เสียหายหรือดูเเย่ในสายตาคนอื่น เหมือนตอนที่เรียนเพราะพรรคพวกน้อย เเต่ถ้าไม่ทำ งานอื่นก็ตัวเลือกน้อย เงินเดือนน้อย เเละไม่ใช่สิ่งที่เราอยากทำในระยะยาวเท่าอาชีพนี้ ที่เรารักในการช่วยเหลือคนอื่นไปพร้อมกับการมีความมั่นคงในหน้าที่การงานได้ สับสนมากค่ะ รู้สึกลังเลกับคำตอบที่อยู่ในใจ อยากได้ความคิดเห็นหลากหลายมาชั่งตวงเพื่อเห็นมุมมองที่หลากหลายค่ะ ขอบคุณทุกท่านที่ทนอ่านจนจบ เเละขอบคุณที่ช่วยเเสดงความเห็นเเชร์กันนะคะ ...
มีความฝันจะทำอาชีพหนึ่งซึ่งมีวงสังคมวิชาชีพเเคบ เเต่ถูกเพื่อนร่วมคณะที่เรียนใส่ร้ายจนถูกเเบน จะสานฝันทำอาชีพนี้ต่อดีไหม
เริ่มเเรกคือตั้งเเต่ปี 1 ดิฉันมีลักษณะนิสัยที่ค่อนข้างเนิร์ด จะตั้งใจเรียนมาก เเละคบเพื่อนสนิทเพียงกลุ่มเดียว เเต่ก็ทักทายคุยเล่นกับเพื่อนนอกกลุ่มเสมอ เเละมักได้รับคำชมจากอาจารย์ต่อหน้าเพื่อนในห้อง รวมถึงรู้จักกับผู้ใหญ่ในวงการวิชาชีพนี้ซึ่งชอบพูดถึงฉันในห้องเรียนตอนมาเป็นวิทยากร จนหลายครั้งฉันถูกเเซะเเละถูกบางคนหมั่นไส้ (จากคนที่เป็นตัวท็อปของสังคมคณะ เช่น ประธานชั้นปีเเละกลุ่มเพื่อนเด็กกิจกรรมของเขา) โดยทั้งๆที่เราไม่ได้ทำอะไรให้ใคร ส่วนตัวฉันไม่เคยคุยโวโอ้อวดนะคะ อยู่เเบบปกติมาก ไม่ทำตัวเด่น ไม่เคยอวดเบ่ง ใครมีอะไรให้ช่วยถ้าช่วยได้ก็ช่วยหมด ทั้งงานกิจกรรมคณะที่เขาต้องการคน เเละช่วยเหลือด้านการเรียนหรือเรื่องส่วนตัว เป็นที่ปรึกษาปัญหาชีวิตของเพื่อนในคณะหลายๆคน เวลาอยู่กับเพื่อนทำตัวไม่เคยทำตัวโดดเด่น เเละเป็นกันเองกับทุกคนที่เข้ามาคุยหรือเจอกัน ถึงผลการเรียนจะดี เเละได้รับคำชมในหลายๆเรื่องก็ไม่เคยเหลิง เป็นอย่างนี้มา 3 ปี
จนมาวันหนึ่งช่วงใกล้ขึ้นปี4 ทะเลาะกับเพื่อนในกลุ่มเรื่องงานกลุ่มรุนเเรงมาก ประกอบกับรู้สึกว่าเพื่อนอาจไม่ค่อยโอเคกับความสำเร็จเราบางเรื่อง คือเพื่อนเคยบ่นเชิงไม่ค่อยโอเคกับคะเเนนสอบ เขารู้สึกว่าเขาทำได้ เเต่คะเเนนน้อยกว่าเรา เเต่โดยส่วนตัวเพื่อนคนนี้มีน้ำใจกับเพื่อนฝูงนะคะ เเต่หลังความขัดเเย้งเรื่องงานในครั้งนั้น ส่งผลให้ทำให้งานอีกวิชาเพื่อนคนนี้เขาไม่ใส่ชื่อดิฉันลงในรายงาน ทั้งที่ดิฉันช่วยงานตลอด ซึ่งวิชานั้นเป็นวิชาที่เรียนกับอาจารย์ต่างจังหวัดบินมาสอน เเละไม่รู้จักกันเป็นการส่วนตัว (ทำให้ถ้าไม่มีชื่อเราในปกรายงานกลุ่มเเละซีดี อาจารย์ก็จะไม่รู้ เเละเราก็จะเกรดตก หรือหนักสุดคืออาจติด Fได้) บังเอิญที่ไปช่วยส่งเพื่อนที่รับหน้าที่ปริ้นงานเเละซีดีกลุ่มที่ร้าน จึงรู้ว่าเพื่อนที่เรามีปัญหากันก่อนหน้านี้ไม่ใส่ชื่อเรา (คือเราทำงานด้วยกันมาทุกกลุ่ม3ปี กลุ่มเดิม ฉันคิดว่าเพื่อนไม่น่าจะลืมได้) หลังจากเหตุการณ์นั้น ฉันปลีกตัวเองออกจากกลุ่มเพื่อนสนิทเดิมนั้นมาอยู่กับกลุ่มรูมเมทฉัน เเละหลังจากการออกจากกลุ่มเดิม ทำให้ดิฉันเผชิญปัญหาตีกลับจากสังคมในคณะเยอะมาก โดยมีเพื่อนทั้งที่หวังดีเเละไม่หวังดีมาถาม เซ้าซี้ให้ฉันเล่าเหตุการณ์ที่ทำให้ฉันเดินออกจากกลุ่มนั้นมา จนสุดท้ายฉันเชื่อใจเพื่อนคนหนึ่งยอมเล่า เเละเรื่องก็เเพร่ไปหูต่อหูอย่างรวดเร็ว เพื่อนในคณะคนอื่นๆที่สนิทเเละใจไปทางเพื่อนคนที่เเกล้งเรามากกว่าก็เมินใส่เรา เเละรับรู้ได้ว่าถูกนินทา ถูกเเซะ ทั้งต่อหน้าเเละลับหลัง เพื่อนหลายๆคนปฏิบัติกับเราเปลี่ยนไป คนที่เคยดีกับเราหลายคน อยู่ดีๆก็เเบนเราไปเฉยๆ ฉันเจ็บปวดกับเหตุการณ์นี้มากเเละพยายามรักษาความรู้สึกตัวเองให้ทนเรียนจนจบปี4 ทั้งๆที่ขณะนั้นที่บ้านก็มีปัญหารุนเเรงเหมือนกัน เเต่สุดท้ายฉันก็ทนเเก้ปัญหาเพื่อหาทุนเรียนจบมาได้ ก่อนหน้านี้ช่วงที่ปัญหาหนักมากจนส่งผลกระทบให้ฉันมีปัญหานอนไม่หลับ ตั้งใจเรียนน้อยลง เเละเฉื่อยเหมือนเข้าข่ายโรคซึมเศร้าเกือบครึ่งปี ฉันเลยตัดสินใจเข้าไปปรึกษาพูดคุยกับอาจารย์ซึ่งจบด้านจิตมาโดยเฉพาะ คิดว่าเขาจะสามารถช่วยเราได้ ซึ่งก็สามารถเเก้ปัญหาบางเรื่องได้ เเต่ก็พบว่ามีหลายๆเรื่องหลุดไปถึงหูคนอื่นหลายๆคนเช่นกัน เช่น เพื่อนสนิทของอาจารย์คนนั้นที่พูดเเนวเเซะว่าขี้ฟ้อง เเละมีท่าทีกับฉันที่เปลี่ยนไป อาจารย์หลายๆคนในคณะก็มีท่าทีเปลี่ยนไป ขนาดวิทยากรที่ไม่ได้อยู่ด้วยกันเเล้วบังเอิญเจอกันยังรู้เรื่องเเล้วถามเราตอนเจอกันข้างนอก เพื่อนในคณะหลายๆคนยิ่งเกลียดฉันเพิ่มไปอีก คือ อาจารย์ทั้งสองสนิทกับกลุ่มเด็กกิจกรรม เเละกลุ่มเพื่อนประธานชั้นปี ฉันรู้สึกว่ามันเป็นสังคมคณะเรียนที่เหมือนจะรับคนใจดีมาเรียนเพื่อทำอาชีพนี้ เเต่ก็เป็นความใจดีที่น่ากลัวเพราะนินทาใส่สีตีไข่ เเละเเทงข้างหลังกันได้ตลอด เเละเหมือนเป็นสังคมที่คอยดิสเครดิตคนที่เหมือนจะมีอะไรบางอย่างที่ดีเเต่อาจไม่เก่งเรื่องพรรคพวก จะสังเกตได้ว่า มีเพื่อนที่เรียนดี เเละดิฉันก็เห็นว่าเขานิสัยดีอีก 2-3คน ที่ไม่ได้ไปทำอะไรให้ใคร เเต่ก็ถูกกลุ่มประธานชั้นปีเเละเพื่อนคนอื่นๆเสี้ยมให้ถูกเกลียดอยู่ เเต่เหมือนปัญหาของฉันจะหนักสุด เพราะมีสังคมของอาจารย์ในคณะเข้ามาเกี่ยวด้วย คือว่าง่ายๆคือรู้สึกไม่มีที่ยืนในสังคม มีเเค่เพื่อนไม่กี่คนที่รักเราเเละปฏิบัติกับเราดีเหมือนเดิม
จากปัญหาที่กล่าวมาทั้งหมด ทำให้ดิฉันสับสนว่า ควรจะทำอาชีพในฝันนี้ต่อไปดีหรือไม่ เพราะถ้าทำ ก็ต้องเจอกลุ่มคนเดิมๆ สังคมเดิมๆ ที่เคยทำให้เครียดมาก เเละรู้สึกไร้ค่า ไร้ตัวตน เเละอาจถูกรังเเก ใส่ร้ายให้เสียหายหรือดูเเย่ในสายตาคนอื่น เหมือนตอนที่เรียนเพราะพรรคพวกน้อย เเต่ถ้าไม่ทำ งานอื่นก็ตัวเลือกน้อย เงินเดือนน้อย เเละไม่ใช่สิ่งที่เราอยากทำในระยะยาวเท่าอาชีพนี้ ที่เรารักในการช่วยเหลือคนอื่นไปพร้อมกับการมีความมั่นคงในหน้าที่การงานได้ สับสนมากค่ะ รู้สึกลังเลกับคำตอบที่อยู่ในใจ อยากได้ความคิดเห็นหลากหลายมาชั่งตวงเพื่อเห็นมุมมองที่หลากหลายค่ะ ขอบคุณทุกท่านที่ทนอ่านจนจบ เเละขอบคุณที่ช่วยเเสดงความเห็นเเชร์กันนะคะ ...