**นี่เป็นกระทู้แรกของฉัน ผิดอะไรขออภัยล่วงหน้าค่ะ
คือเรากับแฟนคบกันมา1ปีกว่าๆแล้ว ตอนนี้อยู่ม.5เหมือนกัน แต่อยู่คนละโรงเรียน ก่อนหน้านี้เราเคยเป็นเพื่อนกันมาก่อนอยู่ห้องเดียวกันตอนม.ต้น เล่าข้ามๆก็คือชอบกันจีบกันแล้วตกลงเป็นแฟนตอนม.3 ช่วงแรกๆมันก็ดีคือมันเจอกันเกือบทุกวันที่โรงเรียน แต่พอม.4เราสอบติดอีกโรงเรียนนึงส่วนแฟนเราอยู่โรงเรียนเดิม *ประเด็นคือ พออยู่คนละโรงเรียนเราก็ไม่สามารถเจอกันได้ทุกวันแล้ว ยิ่งปิดเทอมยิ่งไม่ได้เจอเพราะเราก็ไปเจอไม่ได้ด้วย ยิ่งทำให้ส่วนใหญ่เราคุยแต่ในแชท มีเจอกันบ้างแต่นานๆๆๆที แต่พอเป็นแบบนี้เรากลับรู้สึกอยากอยู่คนเดียว อารมณ์มันแบบชินแล้วอ่ะ เราไม่ได้โทษแฟนเรานะ มันก็ความผิดเราที่เจอเขาไม่ได้ด้วย แต่มันทำให้เราคิดถึงอนาคตมากขึ้น อยากมุ่งไปที่การเรียนอนาคตข้างหน้า เราลังเลหลายครั้งมากแต่เพราะเขาไม่ได้ทำอะไรผิดไง เรารู้สึกผูกพันธ์ ก็คิดว่าถ้าเลิกกับเขาไปก็อาจจะไม่เจอคนแบบเขาอีก แต่เราสับสนจริงๆนะ เราไม่รู้ว่าควรทำยังไงขอคำปรึกษาหน่อยนะคะ
ไม่รู้ว่าควรทำยังไงกับความรู้สึกแบบนี้
คือเรากับแฟนคบกันมา1ปีกว่าๆแล้ว ตอนนี้อยู่ม.5เหมือนกัน แต่อยู่คนละโรงเรียน ก่อนหน้านี้เราเคยเป็นเพื่อนกันมาก่อนอยู่ห้องเดียวกันตอนม.ต้น เล่าข้ามๆก็คือชอบกันจีบกันแล้วตกลงเป็นแฟนตอนม.3 ช่วงแรกๆมันก็ดีคือมันเจอกันเกือบทุกวันที่โรงเรียน แต่พอม.4เราสอบติดอีกโรงเรียนนึงส่วนแฟนเราอยู่โรงเรียนเดิม *ประเด็นคือ พออยู่คนละโรงเรียนเราก็ไม่สามารถเจอกันได้ทุกวันแล้ว ยิ่งปิดเทอมยิ่งไม่ได้เจอเพราะเราก็ไปเจอไม่ได้ด้วย ยิ่งทำให้ส่วนใหญ่เราคุยแต่ในแชท มีเจอกันบ้างแต่นานๆๆๆที แต่พอเป็นแบบนี้เรากลับรู้สึกอยากอยู่คนเดียว อารมณ์มันแบบชินแล้วอ่ะ เราไม่ได้โทษแฟนเรานะ มันก็ความผิดเราที่เจอเขาไม่ได้ด้วย แต่มันทำให้เราคิดถึงอนาคตมากขึ้น อยากมุ่งไปที่การเรียนอนาคตข้างหน้า เราลังเลหลายครั้งมากแต่เพราะเขาไม่ได้ทำอะไรผิดไง เรารู้สึกผูกพันธ์ ก็คิดว่าถ้าเลิกกับเขาไปก็อาจจะไม่เจอคนแบบเขาอีก แต่เราสับสนจริงๆนะ เราไม่รู้ว่าควรทำยังไงขอคำปรึกษาหน่อยนะคะ