คือผมสนิทกับรุ่นพี่ผู้หญิงคนนึงที่ทำงานอะครับ(ผมเป็นเด็กฝึกงานนะครับ) แล้วพี่คนนั้นเขาใจดีและเป็นกันเองกับผมมากๆ ผมไม่เข้าใจงานเลยพี่เขาก็สอนให้ นัดสอนงานวันละ 2-3 ชม.ทั้งๆที่ไม่ใช่คนที่หัวหน้ามอบหมายงานให้ดูแลผม เป็นแบบนี้อยู่สักพัก จนผมรู้สึกดีครับ ก็มีคุยผ่านแชทบ้างแต่เป็นเรื่องงานนนะครับ จนพี่เขาไปดูงานต่างประเทศผมยังไม่ได้ลาพี่เขาเลยครับ จนมาวันนึงผมพรีเซ้นต์งานไม่ได้จริงๆเลยทักแชทไปปรึกษาพี่เขา พี่เขาเลยโทรมาสอนงานผมครับทีแรกก็คุยงานกันปกติพอคุยงานจบพี่เขาก็เล่าเรื่องต่างๆที่พี่เขาไปเจอมาให้ฟังและชวนผมไปเที่ยวบอกว่าค่าเครื่องถูกดี5555 แล้วพี่เขาก็ถามผมต่อครับ
พี่ : จะฝึกงานจบแล้วหนิ จบก่อนที่พี่จะกลับไปใช่ไหม
ผม : ครับ
พี่ : ทำงานต่อที่นี่เลยใช่มั้ย
ผม : ไม่แน่ใจครับอาจจะไปสอบหาทุนเรียนต่อ
พี่ : อ้าวหรองั้นเราคงได้เจอกันที่ไหนสักที่ล่ะเน๊าะ5555
วันต่อมาผมพรีเซ้นต์งานจบแล้ว ผมเลยทักแชทไปบอกพี่เขาครับ
พี่: เขาเลยบอกว่าเลี้ยงข้าวพี่เลย
ผม : ตกลงและบอกไปว่ารอให้พี่กลับมาก่อนนะครับ
พี่ : รอกินๆๆๆ5555
ก็ประมาณนี้ครับ แล้วเราก็ไม่ได้คุยกันอีกครับ55555
ผมยอมรับครับว่าผมรู้สึกดี แต่ผมไม่แน่ใจว่าพี่เขาจะคิดเหมือนกันกับผมหรือเปล่าเลยไม่กล้าเดินหน้าต่อ
#คือพี่เขาอยากเจอผมอีกไหมครับ
#ขอบคุณทุกความคิดเห็นนะครับ
เขาอยากจะเจอเราอีกไหมครับ?
พี่ : จะฝึกงานจบแล้วหนิ จบก่อนที่พี่จะกลับไปใช่ไหม
ผม : ครับ
พี่ : ทำงานต่อที่นี่เลยใช่มั้ย
ผม : ไม่แน่ใจครับอาจจะไปสอบหาทุนเรียนต่อ
พี่ : อ้าวหรองั้นเราคงได้เจอกันที่ไหนสักที่ล่ะเน๊าะ5555
วันต่อมาผมพรีเซ้นต์งานจบแล้ว ผมเลยทักแชทไปบอกพี่เขาครับ
พี่: เขาเลยบอกว่าเลี้ยงข้าวพี่เลย
ผม : ตกลงและบอกไปว่ารอให้พี่กลับมาก่อนนะครับ
พี่ : รอกินๆๆๆ5555
ก็ประมาณนี้ครับ แล้วเราก็ไม่ได้คุยกันอีกครับ55555
ผมยอมรับครับว่าผมรู้สึกดี แต่ผมไม่แน่ใจว่าพี่เขาจะคิดเหมือนกันกับผมหรือเปล่าเลยไม่กล้าเดินหน้าต่อ
#คือพี่เขาอยากเจอผมอีกไหมครับ
#ขอบคุณทุกความคิดเห็นนะครับ