ไม่อยากจมกับความเสียใจแล้วทำยังไงดีคะ

เราคบกันมา4ปีค่ะจะเข้าปีที่5 ระหว่างที่คบกันเค้าก็มีนอกใจ มีเรื่องโกหกมาตลอด เราให้อภัยเค้าตลอด แต่เราก็เสียใจมาตลอด เราคบๆเลิกๆมา มา4ปีแล้ว นิสัยเราต่างกันค่ะ เราเป็นคนมีเหตุผล เค้าจะเป้นคนไม่มีเหตุผ

คือเราเหนื่อยๆมากๆ กะการใช้ชีวิต เราไม่ต้องการอะไรแล้ว แล้วก็ไม่มีหนี้มีสินที่จะให้ใครรับผิดชอบ เราคิดมาดึแล้วว่าชีวิตเราไม่ต้องการอะไรแล้ว เราควรทำยังไงดีคะ ใครสนใจที่จะจบชีวิตเรามั้ย เราไม่มีอะไรที่

คือปี68เป็นปีที่เหนื่อยมากเหนื่อยใจสุดๆส่วนมากจะเป็นเรื่องของพ่อเเม่เราชอบงอนเขาบ่อยๆเพราะเราก็เหนื่อยเหมือนกันส่วนมากเขาจะเอาลูกคนอื่นมาเปรียบเทียบกับเราบางครั้งก็พูดคำเเรงๆใส่เราบางคำเราก็รับไม่ไหวส

ตามกระทู้เลยคะ อกหักเศร้า ร้องไห้หนัก ไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกตอนนี้ยังไงดี อึนๆมึนๆ ไม่อยากทำอะไร คิดถึงเเต่เขา คิดว่าทางออกเดียวที่ทำได้คือไม่มีชีวิตอยู่ ทำยังไงดีคะ ถึงจะรู้สึกดีขึ้น ไม่จมกับความรู

คือทางเราค่อนข้างจะเป็นคนน่าเบื่อ อ่อนไหวง่าย และเป็นคนไม่ตามเทรนด์ หรือรู้อะไรที่คนในวัยเดียวกันเขาฮิตกัน แล้วเพราะไม่รู้ และก็ไม่ได้อยากรู้ขนาดนั้นก็เลยทำให้สนกับอพเพื่อนยากพอสมเแต่เราดันเป็นสายงาเร

สวัสดีค่ะ พอดีอยากปรึกษาหน่อยค่ะ คือป้าเราชอบแบบว่ามาตัดพ้อใส่เราอะค่ะ แบบว่าถ้าช่วงไหนเรายุ่งๆเราไม่ได้โทรไป แกจะบอกว่าก็อยังโอเคอยู่ยังไม่ตายฟิวแบบประชด เมื่อก่อนแกน่ารักตามใจเรามากแต่หลังๆมาคือเหมื

เพิ่งเลิกกับแฟนที่คบกันมาประมาณ3ปี ทรมานหัวใจเหลือเกิน ร้องไห้จนเหนื่อย ตอนนี้ไม่มีแรงจะทำอะไรเลย แต่เขายังดูมีความสุขดี ไม่รู้สึกอะไรเลย เหมือนเรารักเขามากอยู่ฝ่ายเดียว สาเหตุที่เลิกคือเขาไม่แคร์ความ

ฉันเกลียดแม่ตัวเอง ทำไมแม่ต้องทำเหมือนความรู้สึกของฉันไม่มีค่าฉันชอบให้แม่สปอยล์หนังแต่แม่ก็ชอบพูดพูดไม่หยุดฉันรำคาญที่ผ่านมาฉันก็ทนได้ตลอดแต่วันนี่ฉันเหนื่อยมากกลับบ้านมาอยากกินข้าวแต่แม่กับพี่สาวบอก

หลายรอบมากที่พยายามทำตัวมีเหตุผลไม่โกรธไม่เศร้าไม่งอแงเรื่องไร้สาระแต่บางครั้งก็เหนื่อยจนมีความคิดชั่ววูบว่าอยากต-ายบ้างให้จบๆไปก็พยายามเตือนตัวเองว่ามาตเพื่อตัวเองพ่อแม่ถ้าเราทำไปพวหท่านอใจเสียใจแต่พ

คือเราเสียใจ มันอึดอัดทุกอย่าง ปกติไม่ใช่คนร้องไห้ง่าย เราพึ่งจะร้องไห้เอง มันไม่ไหวจริงแล้วแฟนด่าว่ารำคาญ แล้วไล่ให้เราไปร้องนอกห้อง ส่วนตัวเราเป็นคนพูดตรงๆ อันไหนชอบอันไหนไม่ชอบเราก็พูดตรงๆ แต่เขา