ผมคบแฟนคนนี้มาได้ปีกว่าๆแล้วครับ เราอยู่ระดับมหาลัย คือเขาเป็นไม่ค่อยจะมาหอมแก้ม กอด จูบหรืออะไรเลย ถ้าอยู่ด้วยกันผมก็กอดเธอ หอมเธอได้แต่ส่วนใหญ่จะเป็นผมฝ่ายเดียว นานๆทีเธอจะมาหอม เป็นเดือนได้ ยิ่งถ้านอนด้วยกันที่หอเธอจะไม่ชอบให้เบียดเลย ไม่มีการนอนกอดกันหรือนอนจับมือใดๆทั้งสิ้น ช่วงแรกๆผมก็พอเข้าใจถ้าเขาขี้อายพอหลังๆมา บางทีเราอยู่ มหาลัยก็เรียนทำนู่นนี่ไม่มีเวลาไปเที่ยวกันอยู่แล้ว  แล้วมีสัปดาห์นึงได้หยุด2 วันเราจึงว่างไปเที่ยวห้างกัน ผมก็เดินเล่นกับเธอสักพักผมก็จับมือไม่ถึง4 วิเขาก็ดึงมือออกทำถ้าอายๆ ผมก็เซงมาก ปกติแทบไม่ได้มาเดินจับมือ อะไรมากมายอยู่แล้วไม่รู้ต้องแคร์สายตาคนอื่นมากมายทำไมแค่จับมือแทนที่จะแคร์ความรู้สึกผมมากกว่า แล้วคู่ผมยังไม่เคยทำไรกันเพราะเธอยังไม่พร้อมก็แค่ช่วยกันคบแรกๆก็มีหลายครั้งหลังๆมายิ่งปฏิเสธผมมากขึ้นแล้วเวลาผมต้องการทีนึงมันเป็นการคุยมากกว่าไม่ใช่การเริ่มจากอารมณ์ ผมเคยขอให้เธอ oral อยู่หลายครั้งก็โดนปฏิเสธเกือบทุกครั้ง  ผมจะทำให้เธอก็ปฏิเสธ ผมมั่นใจว่าเธอไม่ได้มีคนอื่นแน่นอน แต่เธอคงเป็นคนนิสัยแบบนี้  ส่วนตัวผมชอบคนเอาใจใส่ คนขี้อ้อน คนแสดงออกทางความรัก แต่ที่คบกันได้มานานเพราะผมเห็นว่าเค้านิสัยดี ไม่เจ้าชู้ไม่นอกใจ เข้ากันได้เหมือนเพื่อนคนนึงผมก็รู้แหละว่าเค้ารักผม แต่บางทีเวลาเราทะเลาะกันเธอจะหนีปัญหา ที่ผ่านมาเวลาทะเลาะกันผมจะชอบเคลียร์ให้รู้เรื่องส่วนเธอจะชอบให้มันจบๆ คิดสะว่าเดี๋ยวอารมณ์ดีขึ้นก็ดีกัน แต่บางอย่างมันติดในปมใจผม  แต่เธอจะหนีไปตลอด บางทีผมก็จะพูดว่า บางทีงี่เง่าขอโทษนะ ผมก็ปรับตัวเธอก็จะ โอเคหรืออะไรก็ตามแต่เธอไม่ได้มีทีท่าว่า เราจะปรับตัวด้วยกัน ผมก็เคยพิมใน  line ประมาณว่าหวังว่าถ้าเราปรับตัวเข้าหากัน ปรับด้วยกันคงจะดี เพราะผมก็ทำแล้วพูดมาตลอด เธอก็ดันข้ามบทสทนานั้นไป และเวลาทะเลาะกันเคลียร์ไม่จบผมเป็นคนนึงที่จะคิดแล้วนอนไม่ได่ แต่เธอสามารถนอนได้  หรือมันอาจจะผิดที่ผมเอง ที่ผมมองข้ามมันไปจนปล่อยให้มันถึงตอนนี้  อาจจะผิดที่ผมที่เลือกเขาที่เปนคนไม่ค่อยแสดงออก ขัดกับสิ่งที่ผมต้องการ  ผมก็ไม่กล้าพูด เพราะกลัวเธอจะทำเหมือนเดิมคือหนีปัญหาหรือทำให้มันจบๆ เธอชอบใชคำว่า ...... ให้ทำไง   หรือ  ทำไมชอบหาเรื่องทะเลาะ เราสองคนไม่เคยนั่งคุยกันหาจุดตรงกันของกันและกันเลยครับ ก็ปล่อยมันไปแล้วพออารมดี ก็ปกติ มันก็คาใจผมมาตลอด ผมก็คิดว่าสักวันผมคงพูดให้ได้แต่ผมไม่รู้จะเอายังไงดี