เรื่องส่วนตัวอยากเล่าให้เพื่อนฟัง โปรดแสดงความคิดเห็นด้วยความสุภาพ หากมีข้อผิดพลาดประการใดก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย
เรื่องมีอยู่ว่า " แม่ย่า " มีลูกชาย 2 คน
มีพี่ชายเขากับแฟนของเรา แม่ย่าอยู่ต่างประเทศ นานทีปีหนกลับบ้าน (พี่ชายลูกคนละพ่อ)
เราคบกับแฟนตอนสมัยเรียน ป.ตรี เราท้องก็เลยตัดสินใจ เอาว่ะ ท้องก็แต่งอยู่กินกันไป อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิด
วันที่เรารู้ว่าท้องกำลังจะบอกครอบครัวของฝ่ายชาย พี่สะใภ้ก็ท้องพร้อมกัน หือออ เอาไงต่อ !
เราก็บินไปบอกพ่ออยู่ต่างประเทศ คือพ่อกับแม่เราแยกทางกัน เราอยู่กับยาย แต่ไม่กล้าบอกยาย ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน
เราบอกพ่อเราว่าเราจะ " แต่งงาน " เราท้อง พ่อบอกว่าไม่ต้องแต่งหรอก เลี้ยงหลานพ่อเลี้ยงเองได้ นับถือความเป็นพ่อ
แต่เราก็ปฏิเสธพ่อ เพราะคิดว่า ยังไง ฝ่ายชายเขาก็ต้องรับผิดชอบ นี่ก็ลูกเขาเหมือนกัน
และเราก็ได้แต่งงาน เดือน มกราคม 58 เราท้อง 5 เดือน ใส่ชุดแต่งงาน หลังแต่งงานก็ย้ายไปอยู่กับแฟนในตัวเมือง แฟนอยู่หอพักเพราะเรียนอยู่
พี่ชายกับพี่สะใภ้ตอนนั้นเขาทำงานโรงงานกัน เราไปฝากครรภ์คลินิกพิเศษ เพราะเราท้องตั้ง 5เดือนแล้วถึงได้ไปฝากครรภ์ ส่วนพี่สะใภ้เขาไปฝากครรภ์ รพ. รัฐ
ต่อมา พี่สะใภ้กับพี่เขยเขาก็ออกงานมาอยู่เฉยๆ เมื่อก่อนเราไม่รู้หรอกว่าการเงินพี่เขยพี่สะใภ้ช่วงนั้นเป็นไงแต่เรามารู้ตอนที่ เรามาอยู่กับแฟนนี่แหละ
แม่ย่า ส่งเงิน มาให้ ย่าทวดย่าทวดนี่น้าเขาเลี้ยงดูอยู่ แฟนเราเป็นคนถือเงินเป็นคนจัดแจงเงินต่างๆ ค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าบ้านทุกอย่างในบ้าน เป็นคนจัดแจงเองทั้งหมด แฟนกลับบ้านก็มาจ่ายค่าน้ำไฟ และแบ่งเงินส่วนนึงไว้ให้ยายทวดทำบุญ และให้น้าไว้ซื้อกับข้าว น้าก็มีครอบครัวแล้ว
คลอดแล้ว !!!!! เราได้ลูกชาย พี่สะใภ้ได้ลูกสาว พี่สะใภ้คลอดก่อนเรา 5 วัน ออกจาก รพ. น้าของแฟนที่ทำงานอยู่กรุงเทพก็มารับไปช่วยดูแล เราผ่าคลอด จนแข็งแรงทั้งแม่และลูกประมาณ 3 เดือน เราก็กลับมาเลี้ยงเองอยู่หอกับแฟน
แม่ย่าเห็นว่าเลี้ยงลูกในหอพักก็ดูไม่เหมาะเท่าไร ก็เลยให้เช่าบ้านอยู่ 2 ครอบครัวพี่น้อง บ้านก็ 3 ห้องนอน 2 ห้องน้ำ มีห้องแอร์ 1ห้อง ห้องน้ำในตัวด้วย
เราเป็นคนไปดูบ้านเราก็เลยเลือกห้องใหญ่ มีแอร์ห้องน้ำในตัว เราคิดว่ายังไงก็ต้องเกิดความเกรงใจกันพี่ต้องเสียสละให้น้องอยู่แล้ว อิอิ เข้าข้างตัวเอง
ตอนนั้นพี่เขาก็โอเคนะ เรามีหม้อหุงข้าวตู้เย็น อะไรเราก็ขนเข้าบ้านเรา พี่เขาไม่มีอะไรเลยเป็นไปได้ไง เขาอยู่แบบไหนกัน ซื้อข้าวกินทุกวันเลยเหรอ ?
และอยู่มาวันนึง พี่ชายกับพี่สะใภ้ก็อยากมีรถ บอกแม่ย่าว่า จะขายของตลาดนัด แม่ย่าก็ตกลงซื้อรถให้ รถยี่ห้อ ลูกซื้อแม่ผ่อน " แล้วก็ลงทุนให้ไปขายของตลาดนัด วิ่งขายในเมืองนี่แหละ ตอนแรกก็ลูกชิ้น ลงทุนให้ทั้งรถทั้งข้าวของขายตลาดนัด เงินไม่ใช่น้อยๆแหละจ้า ผ่านไปเดือนกว่า เขาว่าขาย ข้าวเหนียวหมูปิ้งดี ใครก็ไม่รู้ที่เขาว่าขายดีๆ อ้าวเปลี่ยนมาขาย ข้าวเหนียวหมูปิ้ง ลงทุนใหม่ซื้อเตาปิ้ง ใหม่ไม่เสียดายไอ้ค่ากระทะที่ลงทุนไปเลยจ้า ผ่านไป 2 อาทิตย์เขาว่าขาย " ซูชิ " ดีนะ กำไรเยอะ อ้าวเปลี่ยน ... หมูฝอย....ผลไม้ปอกขาย...ล่าสุดขายก๋วยเตี๋ยวต้มยำที่ไม่ใช่ลงทุนน้อยนั่นแหละแม่ย่าออกให้ทุกบาททุกสตางค์ ขายอะไรก็ไม่ดีไม่มีกำไร ส่วนเราเงินไม่มีซื้อนมให้ลูกยังไม่กล้าเอ่ยปากขอ หลายคนสังสัยไหมว่าลูกล่ะ ? อยู่กับเราไง อย่างกะลูกแฝด
เลี้ยงเด็กก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเนาะ ร้องไห้ งอแง ไหนลูกเขาไหนลูกเรา งานบ้านงานเรือน หุงข้าวไว้รอ วันไหนพี่เหนื่อยกลับมานะ กับข้าวก็ไม่ซื้อมา กลับถึงบ้าน 2 ทุ่ม เรากับแฟนต้องออกไปหาซื้อกับข้าวมาทำ โห !!! เวลานี้จะไปซื้อที่ไหนเหรอ ไอ้เราก็เตรียมของรอไว้ อาบน้ำอาบท่าลูกหลานเสร็จ
เอาเข้านอนให้พร้อม แกกลับจากขายของเหนื่อยแค่ไหนก็ต้องมาล้างจานทำความสะอาดข้าวของ เตรียมของ ของตัวเองให้พร้อมขายพรุ่งนี้ป่าวว่ะ นี่ไม่เลย ทิ้งไว้ให้เราล้าง เฮ้ยยนี่เราต้องทำถึงขนาดนี้เลยเหรอว่ะ ? เราก็ช่วยเท่าที่เราทำไหว เราเลี้ยงลูกเขาดีกว่าลูกตัวเองอีกนะ และขายของมันก็มีวันหยุด แต่เรานี่สิเลี้ยงลูกมีวันหยุดป่ะ คิดดูนะ วันหยุดเขาไปเที่ยวห้าง พาลูกกลับบ้านนอกบ้างแหละ อยากมีเวลาไปดื่มตอนกลางคืนก็ฝากเราไว้ อ้าว !!
ทำไมภาระมันเยอะจัง และเราก็ปฏิเสธที่จะรับความผิดชอบนี้ เราบอกแฟนเรา เรามาอยู่กับเธอเนี่ย เรามาอยู่เลี้ยงดูลูก ดูแลครอบครัวของเราถ้าภาระเยอะขนาดนี้เราไม่ไหว เราปฏิเสธ โดยการพาลูกกลับบ้านยาย มาอยู่บ้านสักพัก รู้ป่ะเกิดอะไรขึ้น เขาว่าเรายังไง เขาบอกแม่ย่าว่าเราไม่ทำอะไรเลย งานบ้านก็ไม่ทำ กับข้าวก็ต้องรอซื้อมาให้กิน แนะ ! ลองมองย้อนดูไหม หรือมาเป็นเราก็ได้ คุณเลี้ยงลูก 2 คน อยู่บ้านไม่มีใครอยู่ คุณเอาเวลาไหนไปซื้อกับข้าวคะ ลูกหลับเหรอ มีโอกาสที่เด็กจะหลับพร้อมกันเปล่า " อึ " พร้อมกันได้เปล่า เราทำให้ทุกอย่างขนาดนี้ไม่เห็นความพยายามของเราบ้างเหรอ ???
พอเรื่องเกิดเราก็อธิบายไปว่า เราไม่ล้างให้หรอก ข้าวของทำมาหากินที่เอามาแช่ทิ้งไว้ให้เราล้าง เราไม่เลี้ยงลูกให้หรอก ไม่ต้องมาฝากหรอกถ้าเอาเวลาไปเมาไม่มาเลี้ยงลูก เอาเวลาที่มีมาล้างจานชามเรื่องก็ไม่เกิด เราแค่อยากให้เขาคิดได้ ไม่ได้ต้องการให้เขาเกลียดเรา ยังไม่พอ เสื้อผ้าเราซ้กให้ ห้องนอนเราเป็นคนทำความสะอาดให้ ไม่เห็นความดีไม่ว่าแต่ใส่ร้ายกันเลย จะเอาให้ตายกันไปข้างนึงเลยเหรอ ??? มาด่าเรามาต่อว่าเราใน Facebook
เราถามว่าเราทำอะไรให้ทำไมไม่บอกเราตรงๆ ทำไมถึงเงียบไป พี่เขยถึงกับทะเลาะกับแฟนเรา แล้วแกบอกว่าไงรู้ป่ะ แกบอกว่า
" จะให้เอาพานไปขมามันไหม " ไม่ถึงกับต้องขอขมาหรอกพี่ ขอแค่ให้พี่ๆมีความรับผิดชอบต่อครอบครัวพี่จะดีกว่า
สะใภ้อยู่บ้านหลังเดียวกันไม่ได้จริงๆหรือ ????
เราก็ขอให้เรื่องมันจบแค่นี้ดีกว่า เราแค่อยากระบาย ขอบคุณทุกท่านที่อ่าน บางท่านรับฟังและเข้าใจก็ขอบคุณนะ บางท่านมีความคิดเห็นอย่างไรก็ลองคอมเม้นกันเข้ามานะ
THE END
" สะใภ้ " อยู่บ้านหลังเดียวกันไม่ได้จริงๆเหรอ ???
เรื่องมีอยู่ว่า " แม่ย่า " มีลูกชาย 2 คน
มีพี่ชายเขากับแฟนของเรา แม่ย่าอยู่ต่างประเทศ นานทีปีหนกลับบ้าน (พี่ชายลูกคนละพ่อ)
เราคบกับแฟนตอนสมัยเรียน ป.ตรี เราท้องก็เลยตัดสินใจ เอาว่ะ ท้องก็แต่งอยู่กินกันไป อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิด
วันที่เรารู้ว่าท้องกำลังจะบอกครอบครัวของฝ่ายชาย พี่สะใภ้ก็ท้องพร้อมกัน หือออ เอาไงต่อ !
เราก็บินไปบอกพ่ออยู่ต่างประเทศ คือพ่อกับแม่เราแยกทางกัน เราอยู่กับยาย แต่ไม่กล้าบอกยาย ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน
เราบอกพ่อเราว่าเราจะ " แต่งงาน " เราท้อง พ่อบอกว่าไม่ต้องแต่งหรอก เลี้ยงหลานพ่อเลี้ยงเองได้ นับถือความเป็นพ่อ
แต่เราก็ปฏิเสธพ่อ เพราะคิดว่า ยังไง ฝ่ายชายเขาก็ต้องรับผิดชอบ นี่ก็ลูกเขาเหมือนกัน
และเราก็ได้แต่งงาน เดือน มกราคม 58 เราท้อง 5 เดือน ใส่ชุดแต่งงาน หลังแต่งงานก็ย้ายไปอยู่กับแฟนในตัวเมือง แฟนอยู่หอพักเพราะเรียนอยู่
พี่ชายกับพี่สะใภ้ตอนนั้นเขาทำงานโรงงานกัน เราไปฝากครรภ์คลินิกพิเศษ เพราะเราท้องตั้ง 5เดือนแล้วถึงได้ไปฝากครรภ์ ส่วนพี่สะใภ้เขาไปฝากครรภ์ รพ. รัฐ
ต่อมา พี่สะใภ้กับพี่เขยเขาก็ออกงานมาอยู่เฉยๆ เมื่อก่อนเราไม่รู้หรอกว่าการเงินพี่เขยพี่สะใภ้ช่วงนั้นเป็นไงแต่เรามารู้ตอนที่ เรามาอยู่กับแฟนนี่แหละ
แม่ย่า ส่งเงิน มาให้ ย่าทวดย่าทวดนี่น้าเขาเลี้ยงดูอยู่ แฟนเราเป็นคนถือเงินเป็นคนจัดแจงเงินต่างๆ ค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าบ้านทุกอย่างในบ้าน เป็นคนจัดแจงเองทั้งหมด แฟนกลับบ้านก็มาจ่ายค่าน้ำไฟ และแบ่งเงินส่วนนึงไว้ให้ยายทวดทำบุญ และให้น้าไว้ซื้อกับข้าว น้าก็มีครอบครัวแล้ว
คลอดแล้ว !!!!! เราได้ลูกชาย พี่สะใภ้ได้ลูกสาว พี่สะใภ้คลอดก่อนเรา 5 วัน ออกจาก รพ. น้าของแฟนที่ทำงานอยู่กรุงเทพก็มารับไปช่วยดูแล เราผ่าคลอด จนแข็งแรงทั้งแม่และลูกประมาณ 3 เดือน เราก็กลับมาเลี้ยงเองอยู่หอกับแฟน
แม่ย่าเห็นว่าเลี้ยงลูกในหอพักก็ดูไม่เหมาะเท่าไร ก็เลยให้เช่าบ้านอยู่ 2 ครอบครัวพี่น้อง บ้านก็ 3 ห้องนอน 2 ห้องน้ำ มีห้องแอร์ 1ห้อง ห้องน้ำในตัวด้วย
เราเป็นคนไปดูบ้านเราก็เลยเลือกห้องใหญ่ มีแอร์ห้องน้ำในตัว เราคิดว่ายังไงก็ต้องเกิดความเกรงใจกันพี่ต้องเสียสละให้น้องอยู่แล้ว อิอิ เข้าข้างตัวเอง
ตอนนั้นพี่เขาก็โอเคนะ เรามีหม้อหุงข้าวตู้เย็น อะไรเราก็ขนเข้าบ้านเรา พี่เขาไม่มีอะไรเลยเป็นไปได้ไง เขาอยู่แบบไหนกัน ซื้อข้าวกินทุกวันเลยเหรอ ?
และอยู่มาวันนึง พี่ชายกับพี่สะใภ้ก็อยากมีรถ บอกแม่ย่าว่า จะขายของตลาดนัด แม่ย่าก็ตกลงซื้อรถให้ รถยี่ห้อ ลูกซื้อแม่ผ่อน " แล้วก็ลงทุนให้ไปขายของตลาดนัด วิ่งขายในเมืองนี่แหละ ตอนแรกก็ลูกชิ้น ลงทุนให้ทั้งรถทั้งข้าวของขายตลาดนัด เงินไม่ใช่น้อยๆแหละจ้า ผ่านไปเดือนกว่า เขาว่าขาย ข้าวเหนียวหมูปิ้งดี ใครก็ไม่รู้ที่เขาว่าขายดีๆ อ้าวเปลี่ยนมาขาย ข้าวเหนียวหมูปิ้ง ลงทุนใหม่ซื้อเตาปิ้ง ใหม่ไม่เสียดายไอ้ค่ากระทะที่ลงทุนไปเลยจ้า ผ่านไป 2 อาทิตย์เขาว่าขาย " ซูชิ " ดีนะ กำไรเยอะ อ้าวเปลี่ยน ... หมูฝอย....ผลไม้ปอกขาย...ล่าสุดขายก๋วยเตี๋ยวต้มยำที่ไม่ใช่ลงทุนน้อยนั่นแหละแม่ย่าออกให้ทุกบาททุกสตางค์ ขายอะไรก็ไม่ดีไม่มีกำไร ส่วนเราเงินไม่มีซื้อนมให้ลูกยังไม่กล้าเอ่ยปากขอ หลายคนสังสัยไหมว่าลูกล่ะ ? อยู่กับเราไง อย่างกะลูกแฝด
เลี้ยงเด็กก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเนาะ ร้องไห้ งอแง ไหนลูกเขาไหนลูกเรา งานบ้านงานเรือน หุงข้าวไว้รอ วันไหนพี่เหนื่อยกลับมานะ กับข้าวก็ไม่ซื้อมา กลับถึงบ้าน 2 ทุ่ม เรากับแฟนต้องออกไปหาซื้อกับข้าวมาทำ โห !!! เวลานี้จะไปซื้อที่ไหนเหรอ ไอ้เราก็เตรียมของรอไว้ อาบน้ำอาบท่าลูกหลานเสร็จ
เอาเข้านอนให้พร้อม แกกลับจากขายของเหนื่อยแค่ไหนก็ต้องมาล้างจานทำความสะอาดข้าวของ เตรียมของ ของตัวเองให้พร้อมขายพรุ่งนี้ป่าวว่ะ นี่ไม่เลย ทิ้งไว้ให้เราล้าง เฮ้ยยนี่เราต้องทำถึงขนาดนี้เลยเหรอว่ะ ? เราก็ช่วยเท่าที่เราทำไหว เราเลี้ยงลูกเขาดีกว่าลูกตัวเองอีกนะ และขายของมันก็มีวันหยุด แต่เรานี่สิเลี้ยงลูกมีวันหยุดป่ะ คิดดูนะ วันหยุดเขาไปเที่ยวห้าง พาลูกกลับบ้านนอกบ้างแหละ อยากมีเวลาไปดื่มตอนกลางคืนก็ฝากเราไว้ อ้าว !!
ทำไมภาระมันเยอะจัง และเราก็ปฏิเสธที่จะรับความผิดชอบนี้ เราบอกแฟนเรา เรามาอยู่กับเธอเนี่ย เรามาอยู่เลี้ยงดูลูก ดูแลครอบครัวของเราถ้าภาระเยอะขนาดนี้เราไม่ไหว เราปฏิเสธ โดยการพาลูกกลับบ้านยาย มาอยู่บ้านสักพัก รู้ป่ะเกิดอะไรขึ้น เขาว่าเรายังไง เขาบอกแม่ย่าว่าเราไม่ทำอะไรเลย งานบ้านก็ไม่ทำ กับข้าวก็ต้องรอซื้อมาให้กิน แนะ ! ลองมองย้อนดูไหม หรือมาเป็นเราก็ได้ คุณเลี้ยงลูก 2 คน อยู่บ้านไม่มีใครอยู่ คุณเอาเวลาไหนไปซื้อกับข้าวคะ ลูกหลับเหรอ มีโอกาสที่เด็กจะหลับพร้อมกันเปล่า " อึ " พร้อมกันได้เปล่า เราทำให้ทุกอย่างขนาดนี้ไม่เห็นความพยายามของเราบ้างเหรอ ???
พอเรื่องเกิดเราก็อธิบายไปว่า เราไม่ล้างให้หรอก ข้าวของทำมาหากินที่เอามาแช่ทิ้งไว้ให้เราล้าง เราไม่เลี้ยงลูกให้หรอก ไม่ต้องมาฝากหรอกถ้าเอาเวลาไปเมาไม่มาเลี้ยงลูก เอาเวลาที่มีมาล้างจานชามเรื่องก็ไม่เกิด เราแค่อยากให้เขาคิดได้ ไม่ได้ต้องการให้เขาเกลียดเรา ยังไม่พอ เสื้อผ้าเราซ้กให้ ห้องนอนเราเป็นคนทำความสะอาดให้ ไม่เห็นความดีไม่ว่าแต่ใส่ร้ายกันเลย จะเอาให้ตายกันไปข้างนึงเลยเหรอ ??? มาด่าเรามาต่อว่าเราใน Facebook
เราถามว่าเราทำอะไรให้ทำไมไม่บอกเราตรงๆ ทำไมถึงเงียบไป พี่เขยถึงกับทะเลาะกับแฟนเรา แล้วแกบอกว่าไงรู้ป่ะ แกบอกว่า
" จะให้เอาพานไปขมามันไหม " ไม่ถึงกับต้องขอขมาหรอกพี่ ขอแค่ให้พี่ๆมีความรับผิดชอบต่อครอบครัวพี่จะดีกว่า
สะใภ้อยู่บ้านหลังเดียวกันไม่ได้จริงๆหรือ ????
เราก็ขอให้เรื่องมันจบแค่นี้ดีกว่า เราแค่อยากระบาย ขอบคุณทุกท่านที่อ่าน บางท่านรับฟังและเข้าใจก็ขอบคุณนะ บางท่านมีความคิดเห็นอย่างไรก็ลองคอมเม้นกันเข้ามานะ
THE END